[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:96  nisi  ubi  freti  eius  promissionibus  speramus  felicem  successum.  Si  enim  tantum  Deus  nos  ad  opus  vocaret,  interea  spes  nostra  penderet  dubia,  certe  concideret  omne  studium.  Non  possumus  ergo  operam  nostram  Deo  impendere,  nisi  nos  promissionibus  fulciat  et  instruat.  Deinde  videmus  non  satis  esse  ubi  semel  loquutus  est  Deus,  et  nos  amplexi  sumus  eius  verbum,  nisi  iterum  atque  iterum  nos  sollicitet  :  quia  maximus  etiam  quisque  ardor  frigescit,  ubi  non  adduntur  novi  stimuli.  Iterum  autem  propheta  suam  vocationem  hic  illustrat,  dicit  enim  se  fuisse  loquutum  in  legatione  Iehovae:  quia  legatus  erat  ipsius.  Nam  *]X^D  nuncium  significat  Hebraeis.  Quia  autem  angeli  vocantur  D^DiOD,  ideo  putarunt  quidam  stulti  homines  Haggaeum  fuisse  unum  ex  coelestibus  angelis,  indutum  hominis  figura.  Sed  illa  fuit  nimis  frivola  imaginatio.  Scimus  enim  sacerdotes  hoc  titulo  ornari  apud  Malachiam  secundo  capite,  et  in  aliis  etiam  plerisque  locis  Deus  profphetas  suos  vocat  nuncios  vel  legatos.  Non  dubium  igitur  est  quin  testari  simpliciter  voluerit  Haggaeus  se  nihil  temere  protulisse  in  medium,  sed  fuisse  fidum  dispensatorem  :  quia  sciebat  se  a  Deo  missum  esse:  et  poterat  etiam  iure  testari,  ut  reverentiam  sibi  acquireret,  profectum  a  coelo  esse  suum  sermonem.  Dicit  erga,  Loquutus  est  Haggaeus  nuntius  Iehovae  in  legatione  Dei,  hoc  est,  loquutus  est  pro  iure  suae  vocationis,  non  ut  privatus  homo,  sed  qui  velut  e  sublimi  praeciperet,  possetque  cogere  in  ordinem  totum  populum,  quia  neque  summo  sacerdoti,  neque  duci  populi  Zerubbabel  cedebat.  Nam  in  hac  parte  erat  illis  superior,  quum  legationem  obiret  a  Deo  sibi  iniunctam.  Nunc  ergo  tenemus  prophetae  consilium.  Et  hinc  etiam  colligimus,  nihil  esse  dignitatis  quod  nos  eximat  a  communi  subiectione,  ubi  sermo  Dei  ad  nos  dirigitur.  Certe  Iehosuah  summus  sacerdos  erat  superior  aliis  omnibus,  quoad  doctrinam:  erat  etiam  pracipuus  angelus  vel  legatus  Dei  exercituum:  et  tamen  non  recusat  se  subiicere  prophetae  Dei,  quia  intelligit  specialiter  hoc  munere  instructum  esse  divinitus.  Idem  etiam  sequitur  Zerubbabel,  qui  tamen  dux  erat  populi.  Ergo  sciamus  hac  lege  praedicari  Dei  verbum,  ut  nulla  vel  praestantia  honoris,  vel  dignitas  nos  ab  eius  exceptione  quasi  aliquo  privilegio  eximat.  Tandem  adiungit  propheta,  ideo  populum  alacriter  properasse  ad  opus,  quia  Deus  animos  omnibus  illis  dedit.  Nuper  loquutus  est  de  profectu  suae  doctrinae:  sed  nunc  exprimit  non  ita  penetrasse  vocem  suam  in  omnium  animos  quasi  per  se  fuerit  efficax:  sed  coniunctum  fuisse  arcanum  spiritus  instinctum.  Et  hic  locus  insignis  est:  quia  utrumque  membrum  complectitur  propheta,  quod  scilicet  Deus  non  patitur  verbum  suum  esse  inutile  et  infructuosum:  interea  tamen  hoc  non  provenire  ex  hominum  industria,  sed  ex  arcana  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci