[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:96  Adami  conspecta  ingratitudine,  dixisse  dicitur,  se  poenitere  quod  hominem  creasset.  Sane  Deus  per  se  quidem  voluntatem  non  mutat,  sed  tamen  poenitere  dicitur,  quum  in  ipsius  opere  quaedam  apparet  mutatio,  et  revolutio,  et  bonum  in  malum  conversum  animadvertit.  Nam,  exempli  gratia,  Saulem  in  regem  a  Domino  fuisse  constitutum,  certum  est,  et  singulare  Dei  opus  fuisse:  iam  vero  dante  illo  poenas  propter  rebellionem,  an  idcirco  dixerint  homines  ex  suae  infirmitatis  sensu  Deum  sententiam  mutavisse?  Atqui  Deum  scimus  nunquam  mutare  voluntatem,  neque  a  proposito  recedere.  Quare  quum  Deo  poenitentia  tribuitur,  non  potest  nisi  humano  more  fieri,  quoniam  terreni  sumus,  et,  ut  dixi,  Deus  se  ad  nostrum  captum  accommodat,  ut  eius  consilia  pro  modulo  nostro  percipiamus.  Sic  exempli  gratia,  quum  dicit  Deus  se  duci  poenitentia  quod  hominem  crearit,  ratione  corruptionis  loquitur,  quae  homini  per  lapsum  primi  parentis  nostri  Adami  supervenit.  Quoniam  ergo,  ut  ante  dixi,  malum  Deo  displicet,  idcirco  Deus  suas  illas  creaturas  peccato  foedatas  non  amplius  agnoscit,  sed  potius  quatenus  nihil  boni  et  integri  reperit  in  illis,  easdem  detestatur.  Deus  enim  creatum  mundum  intuitus,  omnia  esse  bona  dixit,  nihilque  in  suis  operibus  desiderari.  Iam  vero  infelix  illa  creatura,  sese  ultro  ita  corrupit,  ut  bono  illo  quod  a  creatore  prius  acceperat  spoliata,  et  imago  ad  quam  illam  creaverat  deleta  sit,  ut  sola  rebellio  reliqua  sit  in  homine.  Sic  quum  ita  Saul  immutatus  est,  ut  Dei  voluntati  non  obtemperant,  Deus  illum  a  se  reiici  declarat:  et  indignum  esse  qui  in  hominibus  censeatur,  qui  Deo  reluctari  ausus  sit.  Neque  vero  propterea  dixerimus  Deum  ante  iacta  mundi  fundamenta  singula  non  praevidisse  aeterno  suo  consilio:  deinde  poenitere  ipsum  quod  temere  et  incogitanter  talem  hominem  fecerit.  Sed  ratione  mutationis  illius  Deus  loquitur,  quae  hominum  malitia  et  ingratitudine  accidit,  ut  pro  eo  quod  antea  Deus  creaturis  suis  delectabatur  et  voluptatem  ex  illis  capiebat,  iam  easdem  abhorrere  et  detestari  propter  invectum  vitium  cogatur.  Quae  sane  magnam  vim  ad  nos  coram  Deo  deiiciendos  et  humiliandos  habere  debent:  quemadmodum  quum  hic  audimus  Deum  dicentem  se  poenitere  quod  constituerit  Saulem  in  regem:  annon  inde  magnam  occasionem  habemus  pravas  nostras  cupiditates  adductis  habenis  coercendi,  ut  in  timore  et  sollicitudine  ambulemus?  Dona  quidem  Dei,  ut  ait  Paulus,  sunt  sine  poenitentia,  sed  de  electione  gratuita  loquitur,  quum  ait  electum  fuisse  a  Deo  populum  israeliticum  in  haereditatem,  qui  tamen  contumacia  sua  exciderit,  et  reiectaneus  factus  sit.  Etsi  verum  etiam  istud  est,  hominum  malitiam  non  tantum  posse  apud  Deum,  quin  sibi  semper  aliquod  semen  reservet.  Neque  enim  unquam  passus  est  ita  suam  ecclesiam  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci