23:96  Sed  et  diaboli  quamvis  se  iuste  plecti  sentiant,  non  tamen  desinunt  obstrepere  Deo  iudici,  et  illi  crudelitatem  obiicere.  Et  continuo  post  sequitur  expositio,  Ecce,  repulisti  me  a  facie  terrae,  et  a  facie  tua  abscondar.  Quibus  verbis  cum  Deo  aperte  expostulat,  quod  durius  quam  par  sit,  nulla  clementia  vel  moderatione  adhibita  tractetur.  Perinde  enim  est  ac  si  dixisset  ;  Si  mihi  negatur  tuta  in  orbe  habitatio,  nec  me  tua  cura  dignaris,  quid  mihi  facis  reliquum?  annon  semel  mori  praestaret  quam  assidue  mille  mortibus  esse  obnoxium?  Unde  colligimus,  reprobos,  utcunque  convicti  sint,  nullum  facere  tumultuandi  finem:  adeoque  ex  sua  impatientia  et  furore  captare  rixandi  ansam,  quasi  ex  malorum  suorum  gravitate  conflare  Deo  invidiam  queant.  Hic  etiam  locus  clarius  docet,  qualis  fuerit  illa  vagandi  conditio,  vel  illud  exsilium  cuius  Moses  nuper  meminit:  nempe  quod  nullus  illi  terrae  angulus  in  domicilium  a  Deo  relictus  fuerit  ubi  placide  quiesceret.  Exclusus  enim  communi  hominum  iure,  ne  amplius  censeatur  inter  legitimos  terrae  incolas,  dicit  se  a  facie  terrae  eiectum,  ideoque  profugum  fore,  quia  terra  illi  hospitium  negabit:  ut  necesse  habeat  quasi  latrocinio  occupare  quod  iure  non  possidet.  Abscondi  a  Dei  facie,  est  non  respici  a  Deo,  vel  eius  custodia  non  protegi.  Testis  est  autem  confessio  haec,  quam  Deus  impio  homicidae  extorsit,  nullam  esse  nominibus  pacem,  nisi  in  Dei  providentia  acquiescant,  suamque  vitam  illi  curae  esse  sibi  persuadeant:  nec  placide  frui  ullis  Dei  beneficiis,  nisi  dum  statuunt  hac  lege  se  in  mundo  locatos  esse,  ut  vitam  sub  eius  manu  transigant.  Misera  ergo  impiorum  instabilitas,  qui  nullum  terrae  pedem  agnoscunt  sibi  a  Deo  concessum  esse.  14.  Quicunque  me  invenerit.  Quia  Dei  praesidio  non  amplius  tegitur,  omnium  iniuriis,  ac  violentiae  se  fore  expositum  concludit,  et  merito:  sola  enim  Dei  manus  inter  tot  pericula  nos  mirabiliter  conservat.  Et  prudenter  loquuti  sunt,  qui  non  tantum  vitam  nostram  dixerunt  e  filo  pendere,  sed  nos  in  caducam  vitam  ex  utero  a  centum  mortibus  excipi.  Quanquam  non  modo  se  nudatum  Dei  tutela  Cain  hoc  loco  reputat,  sed  omnes  creaturas  divinitus  esse  armatas  ad  sumendam  de  impia  caede  vindictam.  Haec  ratio  est  cur  vitae  suae  ab  obvio  quoque  tantopere  metuat,  nam  quum  sociale  animal  sit  homo,  et  naturaliter  mutuos  congressus  appetant  omnes,  hoc  certe  portenti  loco  habendum  est,  quod  homicidae  formidabilis  fuit  omnium  hominum  congressus.  15.  Propterea  qui  occiderit  Cain.  Qui  hoc  fuisse  votum  Cain  putant,  ut  morte  una  statim  defunctus,  non  trepidaret  in  continuis  periculis,  ac  vitae  prorogationem  illi  in  poenam  cessisse:  non  video  qua  ratione  adducti  sic  loquantur.  Multo  autem  absur-