|
44:95
95
IN
HAGGAEDM
96
Sed
spiritus
sanctus
optime
haec
duo
inter
se
conciliat,
nempe
quod
auditur
vox
Dei,
ubi
populus
amplectitur
quod
audit
ex
ore
prophetae:
Quare?
sic
enim
placet
Deo
probare
fidei
nostrae
obedientiam,
dum
partes
istas
iniungit
hominibus.
Nam
si
Domino
placeret
per
se
loqui,
tunc
merito
relinquendi
essent
homines
:
quia
vero
hanc
rationem
elegit,
ideo
quisquis
repudiat
prophetas
Dei,
palam
ostendit
sese
Deum
ipsum
contemnere.
Neque
enim
hic
disputatione
opus
est,
cur
potius
obediendum
sit
verbo
praedicato,
vel
externae
hominum
voci
quam
revelationibus:
sufficiat
nobis
Deo
ita
placere.
Quum
ergo
mittit
ad
nos
prophetas,
sine
controversia
excipere
necesse
est
quod
afferunt,
et
nominatim
etiam
dicit
Haggaeus
se
missum
fuisse
a
Deo
Israelis:
quasi
diceret
populum
hoc
modo
testatum
fuisse
veram
pietatem,
quum
agnovit
Dei
prophetam
in
ipsa
legitima
vocatione.
Nam
qui
obmurmurat
se
nescire
an
placeat
Deo
intermedios
homines
prodire,
qui
verbum
ipsius
annuntient,
ille
ostendit
se
alienissimum
esse
a
Deo.
Nam
satis
hoc
nobis
testatum
esse
debet,
quia
unum
est
ex
primis
elementis.
Postea
addit,
Et
timuit
populus
a
facie
Iehovae.
Hic
confirmat
eandem
doctrinam
Haggaei,
quod
scilicet
populus
non
secus
amplexus
sit
quod
audierat
ex
ore
hominis
mortalis,
quam
si
palam
apparuisset
Dei
maiestas.
Neque
enim
oculare
aliquod
fuit
spectaculum
Dei,
sed
tantundem
efficaciae
obtinuit
prophetae
legatio,
ac
si
Deus
e
coelo
descendens
dedisset
manifesta
signa
praesentiae
suae.
Ergo
colligere
ex
his
verbis
oportet,
sic
fulgere
Dei
gloriam
in
eius
verbo,
ut
perinde
affici
nos
deceat
quoties
loquitur
per
servos
suos,
ac
si
facie
ad
faciem,
ut
alibi
loquitur
scriptura,
nobis
esset
propinquus.
Iam
sequitur:
13.
Et
dixit
Chaggai
legatus
Iehovae
in
legatione
Iehovae,
dicendo
(dicens)
populo.
Ego
vobiscum
sum,
dicit
Iehova.
14.
Et
excitavit
Iehova
spiritum
Zerubbabel
filii
Sealthiel
ducis
Iehudah,
et
spiritum
Iehosuae
filii
Iehosadah
sacerdotis
magni,
et
spiritum
omnium
reliquiarum
(hoc
est,
totius
residuae
multitudinis)
populi:
et
venerunt,
et
fecerunt
opus
in
templo
(in
domo,
ad
verbum)
Iehovae
exercituum
Dei
sui.
Hic
narrat
propheta
secundo
se
animasse
tam
duces
ipsos,
quam
totam
plebem:
quia
aisi
subinde
repetat
Deus
continuas
exhortationes,
frigescit
nostra
alacritas.
Quanquam
ergo
attenti
fuerant
omnes
ad
mandatum
Dei,
oportuit
tamen
confirmari
ipsos
nova
promissione.
Neque
enim
ulla
melior
ratio
est
animandI8
hominibus,
et
torpori
eorum
corrigendo,
quam
ubi
auxilium
suum
Deus
offert,
ac
promittit.
Haec
igitur
ratio
fuit
confirmandi,
Ego
sum
vobiscum.
Et
satis
etiam
docet
experientia,
nunquam
serio
nos,
vel
ex
animo
obtemperare,
|