[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:95  95  COMMENTARIUS  IN  GENESIN.  96  fixam  sedem,  "tt  vero  qui  nescit  quo  se  vertere  debeat:  quia  probatione  caret,  nullius  apud  me  est  momenti.  Genuinus  ergo  sensus  est,  quocunque  venerit  Cain,  fore  instabilem  et  profugum:  ut  solent  latrones,  quibus  nulla  est  quieta  nec  fida  statio,  nulla  est  enim  hominis  facies,  quae  non  illis  terrorem  incutiat  :  solitudo  vero  ipsa  rursum  est  horrori.  Atqui  videtur  minime  homicidis  congruere  hoc  in  poenam,  quum  potius  fatalis  sit  conditio  filiorum  Dei:  nam  omnium  maxime  se  peregrinos  in  mundo  esse  sentiunt.  Et  Paulus  se  et  consortes  suos  instabiles  esse  conqueritur  (1.  Cor.  4,  l  l  )  .  Respondeo,  non  corporali  tantum  exsilio  Cain  damnari,  sed  graviori  subiici  poenae:  quod  scilicet  nullam  terrae  plagam  inveniet,  ubi  non  sit  vago  et  trepido  animo.  Nam  ut  bona  conscientia  merito  vocatur  murus  aheneus,  ita  impios  nec  centum  muri,  nec  totidem  propugnacula  inquietudine  liberabunt.  Inquilini  sunt  fideles  in  terra,  at  tranquillo  nihilominus  hospitio  fruuntur  :  saepe  necessitate  coacti  alio  migrant,  at  quocunque  eos  ferat  tempestas,  sedatum  animum  afferunt:  denique,  locum  subinde  mutando,  ita  per  mundum  discurrunt  ac  transeunt,  ut  in  perpetua  manus  Dei  fultura  ubique  consistant.  Talis  impiis  negatur  securitas,  quibus  minantur  omnes  creaturae:  et  si  arrideant,  animus  tamen  sic  turbulentus  est,  ut  eos  quiescere  non  sinat.  In  hunc  modum  Cain,  etiamsi  locum  non  mutaret,  trepidationem  quam  eius  animo  Deus  infixerat,  excutere  non  potuit,  nec  obstat  quod  primus  hominum  urbem  condidit,  quin  semper  vagatus  sit  in  suo  nido.  13.  Maior  est  poena  mea.  In  hoc  fere  consentiunt  interpretes,  vocem  desperationis  esse:  quia  Cain  iudicio  Dei  confusus  nihil  sibi  veniae  reliquum  faciat.  Atque  hoc  quidem  verum  est,  reprobos  sua  mala  nunquam  sentire  nisi  cum  praesenti  exitio,  unde  emergere  illis  non  licet.  Nempe  ubi  peccator  ad  extremum  usque  contumax,  Dei  patientiae  illusit,  iusta  haec  serae  poenitentiae  merces  est,  horribile  tormentum  absque  remedio  sentire:  si  modo  poenitentia  censeri  debet  caeca  et  attonita  poenae  formido,  sine  ullo  odio  peccati,  vel  resipiscendi  affectu.  Sic  et  Iudas  peccatum  fatetur:  sed  metu  obrutus  fugit  quantum  potest  Dei  conspectum.  Et  certe  verum  est  reprobos  nihil  habere  medium  :  quamdiu  aliquid  laxationis  illis  conceditur,  secure  torpent:  urgente  autem  eos  ira  Dei,  franguntur  magis  quam  corriguntur:  Eos  ergo  exanimat  suus  pavor,  ut  nonnisi  aeternum  exitium  et  inferos  cogitent.  Ego  tamen  non  dubito  quin  alius  sit  verborum  sensus,  nam  vocem  py  potius  accipio  in  propria  significatione:  et  verbum  NtCO  pro  sustinere  positum  esse  interpretor.  Maior,  inquit,  poena  mihi  iniungitur  quam  ut  sim  ferendo.  Hoc  modo  Cain,  quamvis  non  excuset  peccatum,  quia  ab  omni  tergiversatione  depulsus  est,  tamen  de  iudicii  atrocitate  conqueritur.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci