|
23:94
exaggerandam
sceleris
atrocitatem
facit,
quasi
quaedam
eius
contagio
pervenerit
usque
ad
terram,
cui
poenae
exsequutio
mandatur.
Quod
hic
terrae
saevitiam
affingi
nonnulli
putant,
ac
si
eam
conferret
Deus
ferae
belluae,
quae
sanguinem
Abel
hauserit,
a
vero
sensu
alienum
est.
Potius
clementia
illi
meo-
iudicio
xaxa
nQOGwitonoii'av
tribuitur,
quod
foeditatem
exhorrens,
os
suum
tegendo
sanguini
aperuerit,
qui
fraterna
manu
effusus
erat.
Eo
enim
magis
detestabilis
est
hominis
crudelitas,
qui
proximi
sanguinem
fundere
non
horret,
cui
receptaculum
est
sinus
terrae.
Nec
tamen
miraculum
aliquod
fingendum
est,
quasi
insolito
terrae
hiatu
absorptus
fuerit
sanguis:
sed
figurata
est
loquutio,
quae
plus
fuisse
humanitatis
in
terra
sij/gnificat
quam
in
ipso
homine.
Caeterum
quod
aliis
verbis
nunc
maledicitur
Cain,
quam
prius
Adam,
qui
mitius
cum
primo
homine
actum
esse
existimant,
quia
Deus
humano
generi
parcere
voluerit,
nonnihil
coloris
habet.
Audivit
Adam,
Maledicta
erit
terra
propter
te:
nunc
vero
fulmen
ultionis
divinae
in
personam
Cain
vibratur
ac
defigitur.
Quod
autem
poenam
temporalem
alii
notari
putant,
quia
dictum
sit
A
terra,
potius
quam
E
coelo,
ne
posteri
Cain,
praecisa
spe
salutis,
audacius
in
suam
damnationem
ruerent:
mihi
non
satis
firmum
videtur:
quin
potius
terrae
mandari
iudicium
interpretor,
ut
intelligat
Cain
non
procul
vocandum
esse
iudicem,
ac
ne
opus
quidem
esse
ut
angeli
e
coelo
prodeant,
quum
terra
sponte
se
ultricem
offerat.
12.
Quum
excolueris
eam.
Expositio
proximi
versus:
clarius
enim
exprimit
quid
sit
maledici
e
terra:
nempe
quum
suos
cultores
terra
fraudat
laboris
fructu.
Si
quis
obiiciat
poenam
hanc
cunctis
pariter
mortalibus
in
Adae
persona
fuisse
ante
inflictam:
respondeo
mihi
non
esse
dubium
quin
ex
residua
benedictione
aliquid
nunc
quoque
homicidae
fuerit
detractum,
ut
terram
privatim
sibi
infestam
sentiret.
Nam
etsi
communiter
solem
suum
oriri
quotidie
facit
Deus
super
bonos
et
malos
(Matth.
5,
45):
pluviis
tamen
et
grandinibus,
et
nebulis,
nunc
gentis
unius,
nunc
certorum
hominum
(quoties
visum
est)
interim
ulciscitur
peccata,
quatenus
scilicet
ad
statuendum
futuri
iudicii
documentum
utile
est:
deinde
ut
talibus
exemplis
commonefiat
mundus
,
irato
adversoque
Deo
nihil
feliciter
succedere.
In
primo
antem
homicida
Deus
singulare
edere
specimen
maledictionis
voluit,
cuius
memoria
saeculis
omnibus
exstaret.
Instabilis
et
profugus.
Altera
nunc
quoque
poena
infligitur,
quod
nusquam
potent
securus
consistere,
quocunque
veniat
locorum.
Duas
voces
posuit
Moses,
quae
parum
inter
se
differunt:
nisi
quod
prior
a
jnj
deducitur,
quod
est
vagari:
altera
a
"TO,
quod
fugere
significat.
Distinctio
quam
afferunt
nonnulli,
quod
]J3
sit
qui
nusquam
habet
|