|
44:93
93
CAPUT
I.
94
ferat:
neque
etiam
terram
ipsam,
utcunque
vocetur
hominum
mater,
sponte
aperire
sua
viscera,
sed
tam
coelum
quam
terram
esse
certa
testimonia
paterni
sui
amoris,
et
simul
sollicitudinis
quam
de
nobis
gerit.
Deus
ergo
et
per
coelum
et
terram
ostendit
sese
nobis
prospicere,
sicuti
dum
coelum
et
terra
nobis
beneficia
Dei
ministrant
et
suppeditant,
hoc
modo
declarant
eius
amorem
erga
nos.
Sic
etiam
ubi
coelum
ipsum
est
ferreum,
ubi
terra
clausis
visceribus
nos
victu
fraudat,
sciamus
armari
ad
exercendam
vindictam
Dei
contra
nos
:
quia
non
modo
organa
sunt
eius
beneficentiae,
sed
etiam
ubi
opus
est,
Deus
illis
utitur
ad
poenas
de
nobis
exigendas.
Hoc
summatim
tenendum
est.
12.
JEt
audivit
Zerubbabel
filius
Sealtiel,
et
Iehosua
filius
Iehosadah
sacerdos
magnus,
et
omnes
reliquiae
populi
vocem
Iehovae
Dei
sui,
et
ad
verba
Chaggai
prophetae:
quemadmodum
miserat
ipsum
Iehova
Deus
eorum:
et
timuerunt
populus
a
conspectu
Iehovae.
Hic
narrat
propheta
legationem
suam
non
caruisse
fructu:
quia
paulo
post
totus
populus
se
ad
opus
accinxit.
Nominat
autem
tam
Zerubbabel
quam
Iehosua:
quia
oportuit
ipsos
exemplo
praeire,
et
quasi
porrigere
manum
aliis.
Nisi
enim
fuissent
populi
duces,
nemo
ex
vulgo
monstrasset
reliquis
viam.
Scimus
quid
contingere
soleat
ubi
promiscue
sermo
dirigitur
ad
totam
plebem,
alii
respiciunt
alios:
ita
nemo
progreditur.
Sed
quum
Iehosua
et
Zerubbabel
attenti
fuerunt
ad
prophetae
mandata,
sequuti
etiam
sunt
alii:
quia
pollebant
non
modo
imperio,
sed
etiam
autoritate,
ut
sponte
populum
ad
officium
adducerent.
Alter
quidem
dux
erat
populi,
alter
summus
sacerdos:
sed
utriusque
nota
erat
probitas
et
fides,
ut
vulgus
obedienter
se
formaret
ad
exemplum.
Et
docet
hic
locus,
etiamsi
Deus
omnes
ad
obsequium
invitet,
tamen
ut
quisque
vel
gradu
honoris,
vel
aliis
donis
excellit,
ita
etiam
debere
animosius
suscipere
quod
profertur
in
medium
ipsius
Dei
nomine.
Nam
haud
dubie
propheta
noster
notare
legitimum
ordinem
voluit,
quum
dicit
se
fuisse
auditum
primo
a
Zerubbabel
et
a
Iehosua,
deinde
a
tota
multitudine.
Quoniam
autem
non
omnes
ab
exsilio
reversi
erant,
sed
exigua
tantum
portio
prae
numero
illo
ingenti,
quem
scimus
non
usum
fuisse
beneficio
permisso:
haec
ratio
est
cur
propheta
non
simpliciter
populum
nominet,
sed
DJ?n
rv"1NtP,
reliquias
populi.
Caeterum
quia
iam
longo
tempore
rarius
iuerat
donum
prophetandi,
et
pauci
etiam
floruerant
in
populo,
qui
haberent
insigne
aliquod
testimonium
vocationis,
ut
ante
habuerat
Samuel,
et
Iesaias,
et
David
et
reliqui
:
ideo
propheta
hic
magis
sollicite
commendat
suum
munus
et
exornat:
quia
dicit
attentum
fuisse
populum
ad
|