|
23:93
93
COMMENTARIUS
IN
GENESIN.
94
frustra
coacervari
praetextus
et
suffugia,
ubi
rei
ad
tribunal
citantur
qui
peccarunt.
Sanguis
fratris
tui
clamat.
Primum
ostendit
Deus
se
de
factis
hominum
cognoscere,
utcunque
nullus
queratur
vel
accuset:
deinde
sibi
magis
caram
esse
nominum
vitam,
quam
ut
sanguinem
innoxium
impune
effundi
sinat:
tertio,
curam
sibi
piorum
esse,
non
solum
quamdiu
vivunt,
sed
etiam
post
mortem.
Dormiunt
ut
plurimum
terreni
iudices,
nisi
eos
accusator
sollicitet:
Deum
autem
ad
sumendas
poenas,
etiam
ubi
tacet
qui
laesus
est,
ipsae
iniuriae
satis
per
se
provocant.
Haec
bonis,
qui
iniuste
vexantur,
mire
suavis
consolatio
est,
dum
audiunt
sua
mala,
quae
taciti
perferunt,
ultro
ad
vindictam
poscendam
in
conspectum
Dei
prodire.
Obmutuit
Abel
quum
iugularetur,
vel
alio
quovis
modo
necaretur:
post
mortem
magis
clamosa
est
vox
sanguinis,
quam
ulla
rhetorum
facundia.
Ita
oppressio
et
silentium
Deo
non
obstat
quominus
de
causa
iudicet
quam
mundus
sepultam
existimat.
Haec
consolatio
uberrimam
patientiae
materiam
nobis
suppeditat,
quum
nihil
ex
iure
nostro
decedere
audimus,
si
moderate
et
aequis
animis
feramus
iniurias:
imo
Deum
ad
nos
vindicandos
eo
fore
promptiorem,
quo
modestius
ad
omnia
ferenda
nos
summiserimus:
quia
validos
clamores
excitat
placidum
animae
silentium,
qui
coelum
et
terram
impleant.
Neque
tantum
ad
praesentis
vitae
statum
spectat
haec
doctrina,
ut
sciamus
inter
innumera
pericula
quibus
circumdatur,
Dei
praesidio
tutam
esse,
sed
in
spem
vitae
melioris
nos
erigit:
quia
statuendum
est
post
mortem
esse
superstites,
quorum
Deus
curam
gerit.
Iam
et
hoc
terrorem
violentis
et
improbis
incutiat,
quod
pronunciat
Deus,
desertas
hominum
patrocinio
causas
non
alieno
se
impulsu,
sed
suapte
natura
suscipere,
certumque
fore
scelerum
vindicem,
quamvis
non
queratur
qui
laesus
est.
Exsultant
quidem
saepe
homicidae,
quasi
poenam
evaserint:
sed
tandem
ostendet
Deus
non
fuisse
mutum
innoxium
sanguinem,
nec
se
frustra
dixisse,
pretiosam
esse
in
oculis
suis
sanctorum
mortem.
(Psal.
115,
17.)1)
Ergo
quantum
levationis
affert
haec
doctrina
fidelibus,
ne
sint
de
sua
vita
nimis
anxii,
pro
qua
Deum
excubias
agere
audiunt:
tam
violentum
est
fulmen
contra
impios,
qui
violare
et
scelerate
perdere
non
dubitant
quos
Deus
servandos
suscepit.
l
l
.
Nunc
itaque
maledictus
eris
e
terra.
Postquam
sceleris
convictus
fuit
Cain,
nunc
de
ipso
fertur
iudicium.
Ac
primum
Deus
terram
vindictae
suae
ministram
constituit
quia
impio
et
nefando
parricidio
inquinata
fuerat:
ac
si
dixisset,
Tu
iam
mihi
caedem
abs
te
perpetratam
negabas,
atqui
bruta
ipsa
tellus
poenam
exiget.
Hoc
vero
ad
1)
Imo
116,
15.
|