[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:93  93  COMMENTARIUS  IN  GENESIN.  94  frustra  coacervari  praetextus  et  suffugia,  ubi  rei  ad  tribunal  citantur  qui  peccarunt.  Sanguis  fratris  tui  clamat.  Primum  ostendit  Deus  se  de  factis  hominum  cognoscere,  utcunque  nullus  queratur  vel  accuset:  deinde  sibi  magis  caram  esse  nominum  vitam,  quam  ut  sanguinem  innoxium  impune  effundi  sinat:  tertio,  curam  sibi  piorum  esse,  non  solum  quamdiu  vivunt,  sed  etiam  post  mortem.  Dormiunt  ut  plurimum  terreni  iudices,  nisi  eos  accusator  sollicitet:  Deum  autem  ad  sumendas  poenas,  etiam  ubi  tacet  qui  laesus  est,  ipsae  iniuriae  satis  per  se  provocant.  Haec  bonis,  qui  iniuste  vexantur,  mire  suavis  consolatio  est,  dum  audiunt  sua  mala,  quae  taciti  perferunt,  ultro  ad  vindictam  poscendam  in  conspectum  Dei  prodire.  Obmutuit  Abel  quum  iugularetur,  vel  alio  quovis  modo  necaretur:  post  mortem  magis  clamosa  est  vox  sanguinis,  quam  ulla  rhetorum  facundia.  Ita  oppressio  et  silentium  Deo  non  obstat  quominus  de  causa  iudicet  quam  mundus  sepultam  existimat.  Haec  consolatio  uberrimam  patientiae  materiam  nobis  suppeditat,  quum  nihil  ex  iure  nostro  decedere  audimus,  si  moderate  et  aequis  animis  feramus  iniurias:  imo  Deum  ad  nos  vindicandos  eo  fore  promptiorem,  quo  modestius  ad  omnia  ferenda  nos  summiserimus:  quia  validos  clamores  excitat  placidum  animae  silentium,  qui  coelum  et  terram  impleant.  Neque  tantum  ad  praesentis  vitae  statum  spectat  haec  doctrina,  ut  sciamus  inter  innumera  pericula  quibus  circumdatur,  Dei  praesidio  tutam  esse,  sed  in  spem  vitae  melioris  nos  erigit:  quia  statuendum  est  post  mortem  esse  superstites,  quorum  Deus  curam  gerit.  Iam  et  hoc  terrorem  violentis  et  improbis  incutiat,  quod  pronunciat  Deus,  desertas  hominum  patrocinio  causas  non  alieno  se  impulsu,  sed  suapte  natura  suscipere,  certumque  fore  scelerum  vindicem,  quamvis  non  queratur  qui  laesus  est.  Exsultant  quidem  saepe  homicidae,  quasi  poenam  evaserint:  sed  tandem  ostendet  Deus  non  fuisse  mutum  innoxium  sanguinem,  nec  se  frustra  dixisse,  pretiosam  esse  in  oculis  suis  sanctorum  mortem.  (Psal.  115,  17.)1)  Ergo  quantum  levationis  affert  haec  doctrina  fidelibus,  ne  sint  de  sua  vita  nimis  anxii,  pro  qua  Deum  excubias  agere  audiunt:  tam  violentum  est  fulmen  contra  impios,  qui  violare  et  scelerate  perdere  non  dubitant  quos  Deus  servandos  suscepit.  l  l  .  Nunc  itaque  maledictus  eris  e  terra.  Postquam  sceleris  convictus  fuit  Cain,  nunc  de  ipso  fertur  iudicium.  Ac  primum  Deus  terram  vindictae  suae  ministram  constituit  quia  impio  et  nefando  parricidio  inquinata  fuerat:  ac  si  dixisset,  Tu  iam  mihi  caedem  abs  te  perpetratam  negabas,  atqui  bruta  ipsa  tellus  poenam  exiget.  Hoc  vero  ad  1)  Imo  116,  15.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci