[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:92  dum  ergo  ne  exemplo  Cain,  qui  sibi  male  conscii  sunt,  ad  contumaciam  se  confirment.  Hoc  enim  est  vere  adversus  Deum  calcitrare,  et  resistere  eius  spiritui,  dum  eas  cogitationes  repellimus,  quae  nihil  aliud  sunt  quam  poenitentiae  incitamenta.  Atqui  vitium  est  nimis  commune,  ad  priora  peccata  tandem  addere  pervicaciam,  ne  Deo  cedat  qui  peccatum,  velit  nolit,  cogitur  in  animo  suo  sentire.  Unde  apparet  quanta  sit  humani  ingenii  pravitas,  quod  convicti,  et  proprio  sensu  damnati,  non  tamen  desinimus  iudici  nostro  vel  illudere,  vel  obstrepere.  Prodigiosus  est  stupor,  quod  Cain  tanto  scelere  perpetrato  Dei  obiurgationem  ferociter  repudiat,  cuius  tamen  non  poterat  manum  effugere.  Sed  idem  omnibus  quotidie  impiis  accidit,  quorum  nemo  non  affectat  videri  in  captandis  excusationibus  subtilis.  Nam  tam  flexuosis  latebris  involutum  est  cor  humanum,  ut  facile  sit  impiis  obstinatum  Dei  contemptum  addere  ad  sua  scelera:  non  quod  ad  repellendum  Dei  iudicium  satis  dura  sit  eorum  contumacia  (quantumvis  enim  abditi  in  profundos,  quos  dixi  recessus  occultis  nihilominus  cauteriis  semper  uruntur):  sed  quia  caeca  obstinatione  callum  sibi  obducunt.  Inde  enim  clare  divini  iudicii  vis  perspicitur:  quae  sic  in  ferreos  sceleratorum  animos  penetrat,  ut  cogantur  intus  sui  esse  iudices:  neque  patitur  eos  delere  quem  extorsit  culpae  sensum,  quin  litura  maneat,  vel  cauterii  cicatrix.  Quum  se  negat  fuisse  custodem  vitae  fratris,  etsi  ferociter  insurgens  violento  impetu  Dei  iudicium  repellere  nititur,  hoc  tamen  cavillo  elapsum  se  putat,  ne  sibi  de  occiso  fratre  reddenda  sit  ratio,  quia  non  habebat  expressum  custodiae  mandatum.  10.  Quid  fecisti?  sanguis  fratris.  Ostendit  Moses  quam  nihil  profecerit  Cain  tergiversando.  Prius  sciscitabatur  Deus  ubi  esset  frater:  nunc  pressius  ipsum  stringit,  ut  invito  sceleris  confessionem  extorqueat.  Nullis  enim  equuleis,  nullis  fidiculis  vel  tormentis  quibuslibet  tantum  inest  violentiae  ad  urgendos  maleficos,  quam  fuit  efficax  istud  divinae  vocis  fulmen  ad  feriendum  Cain,  ut  confusus  iaceret.  Neque  enim  amplius  inquirit  Deus  an  fecerit:  sed  uno  verbo,  fecisse  pronuncians,  sceleris  atrocitatem  amplificat.  Caeterum  sub  unius  hominis  persona  docemur  quam  infelix  eos  maneat  causae  eventus,  qui  cum  Deo  litigando  se  expedire  tentant.  Neque  enim  longo  circuitu  inquisitionis  opus  habet  ille  cordium  cognitor,  sed  verbo  uno  sic  fulminat  in  suos  reos,  ut  satis  superque  sit  ad  damnationem.  Rhetores  primum  defensionis  genus  statuunt  in  negatione  facti:  ubi  negari  factum  non  potest,  ad  statum  qualitatis  confugiunt.  Utroque  praesidio  depellitur  Cain:  nam  et  caedem  ipsum  patrasse  Deus  pronunciat,  et  simul  definit  quam  nefarium  sit  scelus.  Et  eius  exemplo  monemur  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci