|
44:91
91
IN
HAGGAEUM
92
vestram,
et
ego
sufflavi
in
illud.
Quum
dicit
eos
intulisse
domum,
significat
repositum
fuisse
quod
sibi
acquisierant,
ut
esset
quasi
in
tuta
custodia.
Nam
qui
horreum
suum,
et
cellam
vinariam
et
crumenam
impleverunt,
putant
iam
sibi
nihil
esse
cum
Deo
negotii.
Hinc
fit
ut
tam
secure
luxurientur
profani
homines,
quia
existimant
se
esse
extra
periculum,
ubi
domus
ipsorum
bene
sunt
refertae.
Atqui
ostendit
Deus
exinanitas
fuisse
domos,
quum
tamen
plenae
essent
et
thesauris
et
annona.
Sed
expressius
etiamnum
loquitur,
quod
sufflaverit,
hoc
est,
quod
flatu
discusserit.
Neque
enim
satis
habuit
propheta
historice
narrare
quod
experti
erant
Iudaei:
sed
voluit
etiam
digito
monstrare
causam.
Docet
igitur
non
temere
evanescere
quidquid
domi
suae
reposuerant:
sed
hoc
fieri
Dei
flatu,
quia
scilicet
maledicat
ipsorum
benedictioni,
quemadmodum
postea
videbimus
suo
loco
apud
Malachiam.
Tandem
adiungit,
Quare
hoc?
dicit
Iehova
exercituum.
Hic
Deus
interrogat,
non
quod
dubitet
ipse,
sed
ut
hac
punctione
excitet
Iudaeos
a
sua
socordia,
hoc
est,
Reputate
causam,
et
agnoscite
manum
meam
non
ferri
caeco
impetu,
dum
vos
percutit.
Consideranda
igitur
est
vobis
ratio
cur
omnia
sic
vobis
diffluant
et
pereant.
Iterum
hic
mordaciter
coarguitur
stupor
populi,
quia
ad
malorum
causam
non
attendat.
Debebant
enim
ultro
sibi
esse
monitores.
Sed
Deus
occurrit,
quia
videt
eos
quasi
attonitos
iacere.
Propter
domum
meam,
inquit,
quia
deserta
est.
Hic
causam
assignat
Deus,
hoc
est,
ostendit,
etiamsi
nemo
ipsorum
cogitet
cur
sic
exarescant,
tamen
satis
clarum
esse
iudicium
suae
maledictionis,
quod
scilicet
templum
maneret
desertum.
Et
vos,
inquit,
curritis
quisque
in
domum
suam.
Alii
vertunt,
Vobis
placetis
quisque
in
domo
sua.
Nam
idem
est
verbum
quod
nuper
vidimus
HH").
Sed
significat
vel
capere
voluptatem
in
re
aliqua,
vel
etiam
interdum
currere.
Quisque
ergo
currit
in
domum
suam,
vel
quisque
sibi
placet
in
domo
sua.
Sed
videtur
melius
quadrare
contextui,
Currit
quisque
in
domum
suam.
Hic
enim
admonet
propheta
Iudaeos
tam
lentos,
et
pigros
esse
in
aedificando
templo,
quia
properent
ad
privatas
domos.
Hic
ergo
perstringit
eorum
fervorem,
quia
sic
intenti
erant
ad
exstruendas
domos
suas,
ut
nihil
esset
otii
ad
templum
aedificandum.
Haec
igitur
est
festinatio,
quam
propheta
accusat
et
condemnat
in
Iudaeis.
Hinc
rursus
colligimus,
diu
ipsos
cessasse
quum
iam
tempus
impletum
esset
aedificandi
sanctuarii.
Nam
quemadmodum
heri
attigimus,
qui
putant
anno
58
reversos
esse
Iudaeos,
et
tunc
nondum
defunctos
fuisse
illa
poena,
quam
minatus
erat
Ieremias,
nimis
turpiter
falluntur:
quia
hoc
modo
obscurant
gratiam
Dei:
imo
evertunt
omnem
promissionum
fidem,
quasi
temere
reversi
essent
Cyri
permissu,
quum
tamen
Iesaias
dicat
Cyrum
ministrum
fore
redemptionis
|