|
44:90
emphatice
hoc
additum
sit,
Ego
illic
vobis
ero
propitius,
hoc
est,
in
templo:
quasi
diceret,
debuit
vos
infirmitas
vestra
monere
opus
vobis
esse
adminiculo
isto,
nempe
ut
me
in
sanctuario
colatis.
Iam
quum
dederim
vobis
quasi
visibile
speculum
meae
praesentiae
inter
vos,
ubi
volui
templum
mihi
aedificari
in
monte
Sion:
si
templum
contemnitis,
nonne
hoc
perinde
est
ac
si
a
vobis
reiicerer.
Postea
addit,
Et
glorificabor',
inquit
Iehova.
Videtur
causam
exprimere
cur
propitius
futurus
sit:
quia
scilicet
videbit
gloriam
suam
curae
esse
Iudaeis.
Quanquam
posset
etiam
seorsum
accipi
haec
ratio.
Et
hoc
posterius
mihi
magis
placet.
Duos
igitur
stimulos
admovet
propheta,
quibus
expergefiant
Iudaei,
nempe
quia
ubi
exstructum
fuerit
templum,
Deus
ipsos
benedicet.
Poterunt
enim
ipsum
placare:
et
quoties
sentient
sibi
iratum,
supplices
poterunt
accedere
ad
petendam
veniam.
Haec
una
ratio
est
cur
strenue
ipsos
incumbere
deceat
ad
structuram
templi.
Secunda
ratio
est,
quod
Deus
glorificabitur.
Quid
autem
magis
absurdum,
quam
Deum
liberatorem
sperni,
praesertim
tam
recenti
memoria?
Quomodo
autem
glorificatus
fuerit
Deus
in
templo
illo,
iam
breviter
exposui,
non
quia
quidquam
Deo
accesserit,
nisi
quatenus
exercitia
illa
pietatis
tunc
necessaria
erant,
nempe
quum
adhuc
pueris
similes
essent
Iudaei.
Nunc
sequitur:
9.
despexistis
ad
multum,
et
ecce
parum,
et
intulistis
in
domum,
et
sufflavi
in
illud.
Cur
hoc?
dicit
Iehova
exercituum:
Propter
domum
meam
quae
est
deserta,
et
vos
curritis
(vel
addicti
estis
quisque
domi
suae)
quisque
in
domum
suam.
Iterum
hic
commemorat
propheta
Iudaeos
privari
alimentis,
et
quodammodo
tabescere
in
sua
inopia,
quoniam
laudaverint
Deum
debito
cultu.
Primum
rem
ipsam
recitat,
Respexistis
ad
multum,
inquit,
et
ecce
parum.
Poterit
fieri
ut
quis
contentus
sit
vel
tenuissimo
victu,
quia
non
plus
appetat.
Quibus
sufficit
sua
egestas,
illi
non
admodum
anxii
sunt,
etiam
si
suppetat
exigua
victus
portio,
etiamsi
vesci
cogantur
glandibus,
tamen
non
multum
appetent
frumentum
qui
obduruerunt
ad
mala
ferenda.
Sed
qui
ardent
cupiditate,
magis
tanguntur,
et
vulnerantur
etiam
sua
egestate.
Haec
ratio
est
cur
dicat
propheta,
Respexistis
ad
multum,
et
ecce
erat
parum,
hoc
est,
non
estis
similes
hominibus
rusticis,
qui
modo
ventrem
farciant
qualicunque
victu,
non
admodum
tanguntur
sua
egestate:
sed
cupiditas
vos
inflammat
ad
copiam
appetendam.
Quaeritis
ergo,
et
avide
studetis
hinc
inde
rapere:
sed
ecce
parum,
inquit.
Deinde
intulistis
in
domum.
Hursus
proponit
alteram
speciem
mali,
quod
etiam
dum
contrahunt
et
vinum,
et
triticum,
et
pecuniam,
haec
statim
omnia
evanescant.
Intulistis
ergo
in
domum
|