|
30:90
administrare?
Idcirco
itaque
Samuel
illum
admonet,
ipsum
a
Deo
in
hunc
finem
in
tantam
dignitatem
evectum,
ut
Deo
morem
gereret,
seseque
ad
ipsius
voluntatem
componeret.
Equidem
vero
fateor,
non
omnes
qui
hodie
ad
rerum
gubernacula
sedent,
eodem
modo
quo
Saul
fuisse
vocatos,
non
adhibitam
specialem
unctionem,
et
nihil
tale
quale
in
Saulis
electione
factum:
verum
tamen
vera
illa
est
sententia
et
indubitata,
omnem
potestatem
esse
a
Domino.
Quamobrem
necesse
est
eos
qui
caeteris
dominantur
hunc
locum
diligenter
observare,
ut
muneris
sui
partes
omnes
ad
Dei
voluntatem
referant,
et
suae
administrationis
ratio
inde
omnis
pendeat:
ac
proinde
in
hunc
unicum
scopum
illos
oportere
collimare
ut
commissum
sibi
munus
impleant,
cuius
olim
Deo
fideliter
rationem
reddant:
quandoquidem
in
eam
dignitatem
ipsos
evexit,
hoc
fine
ne
a
sua
voluntate
recedant.
Itaque
Dei
mandatum
sedulo
exquirant,
ac
diligenter
meditentur,
ut
revera
testari
possint,
se
nihil
nisi
quod
Deo,
a
quo
dignitatem
tantam
acceperunt,
gratum
et
acceptum
sit,
suscepisse
et
gessisse.
Et
de
istis
hactenus:
sequitur
deinceps,
Saulem
statim
post
acceptum
mandatum,
id
promulgasse
apud
populum,
et
eos
recensuisse
in
Telaiim.
Haec
vox
Telaiim,
potest
accipi
pro
loco
quodam
in
quo
recensitus
sit
populus,
ut
sit
nomen
proprium.
Quanquam
quoniam
aliquando
est
appellativum,
et
significat
agnos:
quidam
dicunt
singulos
attulisse
ad
Saulem
agnum,
ut
dinumerari
possent,
quod
Deus
numerari
populum
prohibuisset.
Sed
coniectura
illa
est
inanis
et
ridicula.
Quis
enim
dixerit
e
tanta
multitudine
singulos
agnum
attulisse,
ut
quum
ducenta
millia
peditum
fuerint,
etiam
ducenti
mille
agni
sint
allati,
sine
iis
qui
ex
tribu
Iuda
decem
millia
fuerunt.
Merae
istae
sunt
nugae
et
inanes
ac
ridiculae.
Alii
qui
haec
per
quandam
similitudinem
dici
volunt,
aliqua
ratione
niti
videntur:
Saulem
eos
qui
ad
se
coacti
sunt
numerasse
tanquam
agnos,
id
est,
ut
solent
opiliones
illas
pecudes
pro
voluntate
tractare
et
regere,
quod
sint
faciles
animantes,
sic
etiam
Saulem
populum
illum
facilem
expertum
fuisse.
Et
sane
haec
expositio
plus
habet
verisimilitudinis
quam
illa
prior.
Nempe,
non
fuisse
populum
refractarium
neque
contumacem,
neque
etiam
tardum
ad
obsequium,
sed
simul
omnes
convenisse,
ut
instar
agnorum
numerari
potuerint.
Caeterum
quum
numerari
populum
audimus
fuisse
prohibitum
a
Deo,
non
ita
intelligendum,
quasi
non
liceret
lustrare
exercitum
et
recensere
milites
in
bellum
profecturos,
quemadmodum
in
libris
Iudicum
saepe
coactos
et
recensitos
milites
legimus,
quorum
etiam
numerus
exprimitur.
Sed
Deus
hunc
honorem
illibatum
sibi
reservari
voluit,
ne
temere
numeraretur
populus,
quem
peculiarem
sibi
delegerat
:
qua
ratione
voluit
ambitionis
occasionem
|