[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:90  haec  ultio  quod  se  iudice  nemo  noceas  absolvitur,  improba  quamvis  gratia  fallacis  praetoris  vicerit  urnam.1)  Sed  loquutio  Mosis  singularem  energiam  continet:  Cubare  dicitur  peccatum,  sed  ad  fores:  neque  enim  protinus  iudicii  metu  torquetur  peccator,  sed  quascunque  potest  delitias  accersens  ad  se  fallendum,  quasi  in  libero  spatio  obambulat,  imo  lascivit  tanquam  in  pratis  amoenis:  sed  quum  ad  exitum  venitur,  illic  peccatum  occurrit,  suas  excubias  agens:  tunc  deprehenditur  conscientia,  quae  se  prius  solutam  putabat,  et  duplices  morae  poenas  solvit.  Et  ad  te  erit  appetitus  eius.  Omnes  fere  interpretes  ad  peccatum  referunt,  putantque  hac  admonitione  cohiberi  pravas  libidines,  quae  hominis  animum  sollicitant  ac  impellunt.  Ergo  secundum  eos  talis  erit  sensus:  Si  peccatum  insurgit  ut  te  subiiciat,  cur  indulges,  ac  non  magis  laboras  in  eo  cohibendo  et  fraenando?  Tuum  enim  erat  domare,  et  ad  obsequium  cogere  quos  sentis  Deo  immorigeros  et  rebelles  esse  in  carne  tua  affectus.  Sed  ego  Mosen  prorsus  aliud  velle  arbitror.  Omitto  quod  in  hebraico  peccati  nomine,  apponitur  feminei  generis  nota:  haec  autem  relativa  duo  masculina  sunt.  Certe  Moses  non  de  scelere  ipso  proprie,  sed  de  culpa  quae  inde  contrahitur,  et  reatu  agit.  Nunc  quomodo  verba  haec  convenient,  Sub  te  erit  appetitus  eius?  Caeterum  non  longa  refutatione  opus  erit,  ubi  germanum  sensum  protulero.  Potius  mihi  videtur  esse  obiurgatio,  qua  Deus  impium  hominem  ingratitudinis  insimulat,  quod  pro  nihilo  ducat  primogeniturae  honorem.  Ut  quisque  nostrum  maioribus  Dei  beneficiis  ornatus  est,  nisi  autorem  gratiae  cui  obstrictus  est  impensius  colere  studeat,  impietatem  suam  prodit.  Quum  Abel  fratri  posthabitus  foret,  studiosus  tamen  erat  Dei  cultor.  Primogenitus  vero  neglectim  et  defunctorie  colebat  Deum,  cuius  beneficio  in  tantam  dignitatem  pervenerat:  atque  ita  peccatum  eius  amplificat  Deus,  quod  non  saltem  imitetur  fratrem,  quem  ut  gradu  honoris,  ita  et  pietate  longe  superare  debuerat.  Porro  loquutio  est  Hebraeis  trita,  appetitum  minoris  ad  eum  respicere  cuius  arbitrio  subiectus  est.  Ita  de  muliere  dixit  Moses  (cap.  3,  16),  quod  eius  appetitus  esset  ad  virum.  Pueriliter  autem  ineptiunt  qui  hunc  locum  torquent  ad  probandum  liberum  arbitrium.  Nam  ut  demus  officii  sui  Cain  moneri,  ut  subigendo  peccato  incumbat,  nulla  tamen  inde  hominis  virtus  elicitur,  quia  certum  est  non  aliter  quam  spiritus  sancti  gratia  mortificari  affectus  carnis,  ne  praevaleant.  Nec  certe  quoties  praecepit  aliquid  Deus,  vires  ad  praestandum  nobis  suppetere  colligendum  est:  quin  potius  tenendum  est  Augustini  dictum,  Da  quod  iubes,  et  iube  quod  velis.  1)  Iuvenal  Sat  XIII.  2  sq.  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci