|
44:86
iubet
Deus
colligere
vel
lignum,
vel
lapides,
vel
caementum,
sed
exstruere
templum
coeleste,
in
quo
vere
colatur.
Ubi
ergo
ita
torpemus
omnes,
certe
si
populus
ille
tunc
duriter
castigatus
fuit,
nostra
ignavia
magis
detestabilis
est.
Nunc
videmus
prophetam
non
modo
aetatis
suae
hominibus
loquutum
esse,
sed
destinatum
fuisse
admirabili
Dei
consilio,
ut
personet
eius
doctrina
hodie
in
auribus
nostris,
et
castiget
nostrum
torporem
et
frigus
plenum
ingratitudine:
quia
scilicet
differtur
aedificium
spiritualis
templi,
ubi
quisque
sibi
addictus
est,
et
respicit
quod
sibi
privatim
est
utile.
Oras
prosequemur
reliqua.
Quum
interrogat
propheta
an
advenerit
tempus,
quo
Iudaei
habitent
in
aedibus
splendidis
et
bene
ornatis,
nondum
autem
advenerit
tempus
aedificandi
templi:
ostendit,
nimis
crasse
ipsos
ludere
cum
Deo.
Nam
eadem
prorsus
ratio
erat
templi
et
urbis.
Quomodo
enim
reducti
fuerant
in
patriam,
nisi
quia
praestiterat
Deus
quod
per
os
Ieremiae
testatus
fuerat?
Ergo
reditus
ipsorum
pendebat
a
redemptione
illa
promissa:
unde
colligere
promptum
erat
iam
venisse
tempus
aedificandi
templi,
quia
alterum
ab
altero
non
poterat
neque
debebat
separari,
ut
dictum
fuit.
Exprobrat
igitur
illis
suam
ingratitudinem,
quod
frui
velint
Dei
beneficio,
et
interea
spernant
eius
memoriam.
Emphaticae
etiam
sunt
loquutiones,
quum
dicit,
An
tempus
vobis
ut
vos
habitetis?
nam
subest
comparatio
inter
Deum,
cuius
templum
pro
nihilo
ducebant,
et
inter
ipsos^
qui
volebant
non
modo
commode,
sed
etiam
sumptuose
habitare.
Quaerit
igitur
propheta
an
hoc
sit
consentaneum,
ut
homines
mortales,
qui
nihil
differunt
a
vernaculis,
possideant
domos
magnificas:
Deus
autem
templum
suum
non
habeat.
Et
eodem
etiam
pertinet
quod
dicit
domos
tabulas
as.
Nam
COIBD
vocant
Hebraei
quod
dicit
lambrissees.
Ergo
quum
illis
non
sufficeret
commoditas,
nisi
etiam
accederet
splendor
et
lautitiae,
hoc
erat
nimis
indignum,
interea
fraudare
Deum
suo
templo,
ubi
colendus
erat.
Iam
sequitur:
5.
M
nunc
sic
dicit
Iehova
exercituum,
Adiicite
cor
vestrum
ad
vias
vestras.
6.
Seminastis
multum,
et
intulistis
parum,
comedere
et
non
ad
satietatem,
bibere
et
non
ad
ebrietatem,
vestire
et
non
ad
calorem
cuique,
et
qui
colligit
mercedem,
colligit
mercedem
in
sacculum
perforatum.
Hic
agit
propheta
cum
praefracto
illo
populo
sicuti
ferebat
ipsorum
ingenium.
Nam
qui
dociles
sunt
et
morigeri,
satis
habent
uno
verbo,
et
statim
admoniti
resipiscunt:
qui
autem
pervicaciter
addicti
sunt
suis
peccatis,
durius
sunt
urgendi,
quemadmodum
hic
facit
propheta.
Proponit
enim
Iudaeis
|