|
30:85
85
IN
I.
LIB.
SAMUEL.
CAP.
XV.
86
tatem
venire,
sciendum
tamen
non
perituram
ullam
sanguinis
nostri
guttam,
immo
et
lachrymas
nostras
collectum
et
servatum
iri
in
ipsius
vasa,
tanquam
pretiosissima
unguenta,
ut
propheta
in
Psalmo
docet
Quare
si
haec
animis
nostris
altius
infixa
haeserint,
et
in
media
tristitia
tamen
gaudio
exsultaverimus,
scientes
Deum
illatas
nobis
iniurias
tanquam
sibi
factas
ulturum,
quandoquidem
nihil
a
nobis
separatum
habere
vult,
quos
ex
mera
gratia
et
bonitate
in
populum
elegit,
quae
nos
amplius
urgere
dubitatio
poterit,
quandoquidem
infinita
est
ipsius
potentia?
Quid
ergo
superest,
nisi
ut
crescentibus
malis
patienter
illa
feramus,
et
in
Deum
reiiciamus,
scientes
ipsum
minime
permissurum
improbis
laxiores
habenas
ad
nos
vexandos,
quam
ipse
nobis
esse
utile
et
salutare
iudicaverit?
Atque
haec
in
summa
est
doctrina
ex
verbis
illis
eruenda,
quibus
Deum
audimus
iussisse
Amalecitas
una
in*
ternecione
omnes
exstirpari,
memoriamque
ipsorum
deleri.
Quin
etiam
additum
iusiurandum
plane
patefacit,
Deum
nostrae
salutis
summam
curam
gerere.
Multum
enim
illud
est,
quum
se
adversus
hostes
nostros
insurrecturum
dicit:
sed
quum
etiam
iureiurando
promissionem
illam
confirmat,
et
veluti
sponsorem
et
vadem
interponit,
tanto
magis
amorem
suum
erga
nos
demonstrat:
quod
solo
illius
verbo
plus
quam
satisfactum
esse
nobis
oporteat.
Quanto
igitur
magis
suam
benevolentiam
declarat,
quum
etiam
iureiurando
affirmat
se
protectorem
nostrum
et
patronum
fore,
nosque
adversus
hostium
vim
defensurum,
illatasque
iniurias
ulturum
?
Quum
sese
Dominus
eo
usque
demittit,
ut
Be
nostrae
infirmitati
accommodet,
quae
amplius
dubitatio
nostras
mentes
exagitabit?
Quare
tantum
apud
nos
pondus
habere
debet,
et
ita
nos
consolari,
ut
quascunque
iniurias
nobis
illatas
patienter
feramus,
et
quaecunque
adversum
nos
hostes
moliti
fuerint,
forti
^nimo
superemus,
imo
et
mortem
ipsam
non
metuamus;
quandoquidem
Deus
etiam
iureiurando
affirmare
dignatus
est
se
ultorem
fore,
et
de
hostibus
nostris
poenas
reposciturum,
aut
potius
se
de
suis
hostibus
vindictam
sumpturum,
quoniam
istud
est
ipsius
opus.
Et
de
istis
hactenus.
Porro
quum
de
crudelitate
Amalecitarum
hic
audimus
verba
fieri,
qui
se
Israelitis
in
deserto
rebus
omnibus
destitutis
crudeliter
opposuerant,
observemus
Deum
nos
docere,
miserorum
et
afflictorum
nos
oportere
misereri.
Quare
quaecunque
mala
nostri
fratres
patiuntur,
totidem
esse
aculeos
quibus
noa
excitari
ad
misericordiam
erga
ipsos
oportet
sciamus:
et
contra,
summam
et
intolerabilem
esse
crudelitatem
afflictos
et
egenos
novis
iniuriis
insectari.
Atque
hic
est
sensus
verborum
illorum
quae
Deus
apud
Mosen
Deut.
25.
exprimit
:
Recordare
eorum
quae
fecit
tibi
Hamalech,
in
itinere,
quum
tu
lassus
esses
et
fatigatus.
Sed
nominatim
|