[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:85  85  IN  I.  LIB.  SAMUEL.  CAP.  XV.  86  tatem  venire,  sciendum  tamen  non  perituram  ullam  sanguinis  nostri  guttam,  immo  et  lachrymas  nostras  collectum  et  servatum  iri  in  ipsius  vasa,  tanquam  pretiosissima  unguenta,  ut  propheta  in  Psalmo  docet  Quare  si  haec  animis  nostris  altius  infixa  haeserint,  et  in  media  tristitia  tamen  gaudio  exsultaverimus,  scientes  Deum  illatas  nobis  iniurias  tanquam  sibi  factas  ulturum,  quandoquidem  nihil  a  nobis  separatum  habere  vult,  quos  ex  mera  gratia  et  bonitate  in  populum  elegit,  quae  nos  amplius  urgere  dubitatio  poterit,  quandoquidem  infinita  est  ipsius  potentia?  Quid  ergo  superest,  nisi  ut  crescentibus  malis  patienter  illa  feramus,  et  in  Deum  reiiciamus,  scientes  ipsum  minime  permissurum  improbis  laxiores  habenas  ad  nos  vexandos,  quam  ipse  nobis  esse  utile  et  salutare  iudicaverit?  Atque  haec  in  summa  est  doctrina  ex  verbis  illis  eruenda,  quibus  Deum  audimus  iussisse  Amalecitas  una  in*  ternecione  omnes  exstirpari,  memoriamque  ipsorum  deleri.  Quin  etiam  additum  iusiurandum  plane  patefacit,  Deum  nostrae  salutis  summam  curam  gerere.  Multum  enim  illud  est,  quum  se  adversus  hostes  nostros  insurrecturum  dicit:  sed  quum  etiam  iureiurando  promissionem  illam  confirmat,  et  veluti  sponsorem  et  vadem  interponit,  tanto  magis  amorem  suum  erga  nos  demonstrat:  quod  solo  illius  verbo  plus  quam  satisfactum  esse  nobis  oporteat.  Quanto  igitur  magis  suam  benevolentiam  declarat,  quum  etiam  iureiurando  affirmat  se  protectorem  nostrum  et  patronum  fore,  nosque  adversus  hostium  vim  defensurum,  illatasque  iniurias  ulturum  ?  Quum  sese  Dominus  eo  usque  demittit,  ut  Be  nostrae  infirmitati  accommodet,  quae  amplius  dubitatio  nostras  mentes  exagitabit?  Quare  tantum  apud  nos  pondus  habere  debet,  et  ita  nos  consolari,  ut  quascunque  iniurias  nobis  illatas  patienter  feramus,  et  quaecunque  adversum  nos  hostes  moliti  fuerint,  forti  ^nimo  superemus,  imo  et  mortem  ipsam  non  metuamus;  quandoquidem  Deus  etiam  iureiurando  affirmare  dignatus  est  se  ultorem  fore,  et  de  hostibus  nostris  poenas  reposciturum,  aut  potius  se  de  suis  hostibus  vindictam  sumpturum,  quoniam  istud  est  ipsius  opus.  Et  de  istis  hactenus.  Porro  quum  de  crudelitate  Amalecitarum  hic  audimus  verba  fieri,  qui  se  Israelitis  in  deserto  rebus  omnibus  destitutis  crudeliter  opposuerant,  observemus  Deum  nos  docere,  miserorum  et  afflictorum  nos  oportere  misereri.  Quare  quaecunque  mala  nostri  fratres  patiuntur,  totidem  esse  aculeos  quibus  noa  excitari  ad  misericordiam  erga  ipsos  oportet  sciamus:  et  contra,  summam  et  intolerabilem  esse  crudelitatem  afflictos  et  egenos  novis  iniuriis  insectari.  Atque  hic  est  sensus  verborum  illorum  quae  Deus  apud  Mosen  Deut.  25.  exprimit  :  Recordare  eorum  quae  fecit  tibi  Hamalech,  in  itinere,  quum  tu  lassus  esses  et  fatigatus.  Sed  nominatim   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci