|
44:84
tum
patrem:
nempe
Pheadiah:*)
sed
scimus
hoc
fuisse
frequentissimum
in
populo
illo,
ut
unus
idem
esset
binomius.
Ego
igitur
simpliciter
existimo
Zerubbabel
filium
fuisse
Sealtiel.
Vocatur
dux
Iehudah,
quia
oportuit
manere
in
illa
tribu
aliquod
imperium,
quamvis
ablatum
esset
regium
nomen,
et
exstincta
etiam
omnis
maiestas
et
potentia:
tamen
voluit
Deus
manere
aliquod
vestigium
regni,
sicuti
praedictum
fuerat
a
patriarcha
Iacob,
Non
tolletur
sceptrum
e
Iehudah,
nec
dux
ex
femore
eius,
donec
veniat,
ete.
Regium
quidem
sceptrum
ablatum
fuit,
diadema
etiam
eversum,
ut
dicit
Ezechiel
(21,
31),
Tollite
cidarim,
subvertite,
subvertite,
subvertite
ipsam,
inquit:
quia
illi
regni
interruptio
satis
diuturna
fuit.
Sed
interim
Dominus
servavit
aliquas
reliquias,
unde
agnoscerent
Iudaei
non
prorsus
abolitam
fuisse
memoriam
illius
promissionis.
Haec
igitur
ratio
est
cur
vocetur
Sealtiel
praefectus
Iehudah.
Nunc
sequitur:
2.
Sic
dicit
Iehovah
exercituum
dicendo,
Populus
iste
dicunt
(hoc
est
dicit)
non
venit
tempus
domui
Iehovae
ad
aedificandum,
3.
Et
datus
fuit
sermo
Iehovae
in
manu
Chaggai
prophetae
dicendo,
4.
An
tempus
vobis,
ut
habitetis
vos
in
domibus
vestris
tabulatis,
et
domus
haec
deserta?
Qui
putant
septuaginta
annos
non
fuisse
transactos,
nisi
regnante
Dario,
possunt
etiam
hinc
facile
refutari:
quia
si
nondum
impleti
fuissent
anni
septuaginta,
in
promptu
erat
excusatio
Iudaeis,
quod
distulerant
templi
aedificationem.
Sed
certum
est
tempus
tunc
fuisse
elapsum,
et
solo
ipsorum
torpore
factum
esse,
ne
templum
exsurgeret:
quia
quidquid
erat
materiae,
quisque
rapiebat
in
privatum
suum
usum.
Dum
ergo
ita
sibi
addicti
erant
et
commodis
suis
peculiaribus,
neglecta
fuit
templi
aedificatio.
Quod
a
reditu
usque
ad
imperium
Darii
non
fuerat
templum
aedificatum,
diximus
hoc
aliunde
contigisse:
quia
scilicet
praefecti
Cyri
regis
multum
molestiae
Iudaeis
exhibuerant.
Cambyses
autem
fuit
illis
infestissimus.
Sed
quum
iam
recuperata
esset
ab
ipsis
libertas,
et
Darius
tam
humaniter
illis
permitteret
templum
exstruere,
nullus
fuit
cunctandi
praetextus.
Et
tamen
probabile
est,
tunc
quoque
fuisse
agitatos
sermones
de
tempore.
Nam
fieri
potest,
ut
qui
captabant
aliquid
coloris
ad
tegendam
suam
ignaviam,
obiicerent
difficultates
multas
fuisse
interpositas,
quia
nimis
festinaverat:
et
ita
fuisse
poenam
celeritatis,
quod
temere
aggressi
fuerant
structuram
templi:
ut
solent
homines
ingeniosi
semper
esse
in
suis
delictis
tegendis.
Sed
possumus
etiam
aliter
accipere,
quod
dicebant
nondum
venisse
tempus.
Nam
etiam
facilis
erat
haec
*)
Princeps
habet
Seadiah.
|