[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:84  pote  qui  pietatis  officia  erga  Deum  coleret,  victumque  sibi  et  suis  quaereret  honesto  et  iusto  labore:  quemadmodum  frugi  et  modestum  patremfamilias  decet.  Porro  memoria  hic  repetere  convenit  quod  prius  diximus,  primos  homines  sic  privatos  fuisse  divini  amoris  sacramento,  quum  a  vitae  arbore  fuerunt  prohibiti,  ut  spes  illis  salutis  relicta  fuerit,  cuius  in  sacrificiis  tesseras  habebant.  Sic  enim  tenendum  est,  non  fuisse  temere  excogitatum  ab  illis  sacrificandi  morem,  sed  traditum  divinitus.  Nam  quum  dignitatem  sacrificii  Abel  acceptam  fidei  referat  apostolus  (Hebr.  l  l  ,  4):  sequitur,  illum  non  absque  Dei  mandato  obtulisse.  Deinde  ab  initio  mundi  verum  fuit,  quibuslibet  victimis  praestare  obedientiam,  matremque  esse  omnium  virtutum  (1.  Sam.  15,  22).  Unde  sequitur,  praeceptum  fuisse  a  Deo  quidquid  illi  placuit.  Tertio,  quum  Deus  semper  similis  fuerit  sui,  non  dicemus  unquam  fuisse  simpliciter  delectatum  carnali  et  externo  cultu.  Grata  autem  habuit  illa  primi  saeculi  sacrificia.  Sequitur  ergo  spiritualiter  illi  fuisse  oblata:  hoc  est,  non  inanibus  caeremoniis  lusisse  sanctos  patres,  sed  aliquid  comprehendisse  altius  et  magis  reconditum:  quod  absque  verbo  non  poterant.  Sola  enim  est  interior  veritas,  quae  in  signis  externis  nativum  et  rationalem  Dei  cultum  a  crasso  et  superstitioso  discernit.  Et  certe  non  aliter  poterant  sincere  animum  adiicere  ad  Deum  colendum,  quam  de  eius  benevolentia  redditi  certiores:  quia  ex  sensu  fiduciaque  bonitatis  eius  voluntaria  reverentia  nascitur:  contra  vero  quisquis  illum  sibi  infestum  sentit,  metu  ipso  et  horrore  ad  fugiendum  cogitur.  Videmus  ergo  ut  Deus  arborem  vitae  eripiens,  in  qua  primum  dederat  gratiae  suae  pignus,  aliis  tamen  modis  propitium  se  hominibus  testetur  ac  declaret.  Imo  dum  eos  sibi  adoptat  cultores,  simul  ad  salutem  invitat.  Si  quis  obiiciat,  sua  gentibus  quoque  fuisse  sacrificia,  quibus  nulla  suberat  pura  et  solida  religio:  solutio  in  promptu  est,  mentionem  hic  de  sacrificiis  fieri  legitimis  et  Deo  probatis,  quorum  adulterina  imitatio  postea  ad  gentes  defluxit.  Etsi  autem  hic  ponitur  nomen  nnjQ,  quod  proprie  munus  significat,  et  ideo  ad  oblationes  quaslibet  generaliter  extenditur:  colligere  tamen  licet,  duas  ob  causas  ab  initio  patribus  datum  fuisse  sacrificandi  mandatum:  nempe  ut  commune  esset  pietatis  exercitium  dum  se  profitebantur  Dei  esse,  suaque  omnia  illi  ferebant  accepta:  deinde  ut  commonefierent  expiatione  aliqua  opus  esse  ad  se  Deo  reconciliandos.  Quod  ex  suis  quisque  facultatibus  aliquid  offert,  solennis  est  gratiarum  actio:  ac  si  testatum  facerent  ex  re  praesenti,  Deo  se  debere  quidquid  habent.  Sed  pecudum  mactatio,  et  effusio  sanguinis  aliquid  praeterea  continet:  ut  mortem  scilicet  ante  oculos  habeant,  et  tamen  concipiant  propitiandi  Dei  fiduciam.  De  sacrificiis  Adae  nulla  fit  mentio.  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci