|
44:83
83
IN
HAGGAEUM
84
statim
a
reditu
populi
:
sed
opus
vel
neglectum
fuit,
vel
impeditum
ab
hostibus.
Quum
autem
data
fuit
Iudaeis
libertas
aedificandi
templi,
colligimus
ex
propheta
nostro
fuisse
Deo
ingratos,
quia
unumquemque
rapiebat
privata
utilitas,
ut
cultus
Dei
nulla
fere
apud
eos
esset
ratio.
Ideo
nunc
invehitur
propheta
in
istam
pigritiem,
quae
coniuncta
erat
cum
impietate.
Quid
enim
magis
indignum,
quam
ut
fruerentur
patria
sua
et
illa
haereditate,
quam
Deus
olim
Abrahae
promiserat:
Deum
vero
pro
nihilo
ducerent,
et
praecipuam
illam
gratiam,
quod
volebat
scilicet
habitare
inter
ipsos?
Scimus
electum
fuisse
domicilium
in
monte
Sion
a
Deo,
ut
inde
prodiret
redemptor
mundi.
Quum
ergo,
hac
cura
posthabita,
exstruerent
singuli
domos
suas,
merito
hic
propheta
vehementer
ipsos
obiurgat
Dei
nomine
et
mandato.
Hoc
quantum
ad
tempus
spectat.
Dicit
autem,
Anno
secundo
Darii,
quia
iam
annus
fuerat
elapsus,
ex
quo
data
fuerat
libertas
aedificandi
templi.
Sed
non
erat
Iudaeis
otium,
quoniam
nimium
addicti
erant
privatis
suis
commodis.
Ac
dicit
autem,
datum
sermonem
hunc
fuisse
in
manu
sua
ad
Zerubbabel,
filium
Sealthiel,
et
ad
Iehosuah,
filium
Iehosadah.
Postea
videbimus
doctrinam
promiscue
spectare
ad
totum
vulgus:
et
quantum
assequi
licet
probabili
coniectura,
neque
Zerubbabel,
neque
Iehosua
in
culpa
erant
quod
templum
manebat
desertum:
imo
ex
Zacharia
etiam
certo
colligimus
fuisse
vere
cordatum
principem
Zerubbabel:
Iehosuam
etiam
fideliter
suo
sacerdotio
esse
functum.
Quum
ergo
uterque
suam
operam
Deo
impenderet,
qui
fit
ut
propheta
sermonem
ad
ipsos
dirigat?
deinde
quum
in
toto
populo
resideret
culpa,
cur
non
alloquitur
omnes?
cur
non
convocat
totam
multitudinem?
Non
dubium
est
quin
Dominus
voluerit
et
Zerubbabel,
et
Iehosuam
adiungere
servo
suo
socios,
ut
prodirent
tres
ipsi
ad
populum
et
quasi
uno
ore
proferrent
quod
Deus
mandaverat
servo
suo
Haggaeo.
Haec
igitur
ratio
est
cur
propheta
dicat
se
missum
fuisse
ad
Zerubbabel
et
ad
Iehosuam.
Interim
discamus,
principes,
et
quibus
Deus
partes
iniunxit
gubernandae
ecclesiae
suae,
nunquam
ita
probe
fungi
officio
suo,
nec
tam
viriliter
et
strenue
implere
suas
partes,
quin
excitandi
sint
a
quasi
pu
n
gen
d
i
multis
stimulis.
Dixi
iam
aliis
locis
laudari
Zerubbabel
et
Iehosuam:
Dominus
tamen
ipsos
aggreditur
et
expostulat
severe,
quod
negligant
templi
aedificationem:
non
facit
hoc,
nisi
ut
confirment
sua
autoritate
quod
dicturus
erat
propheta.
Sed
interim
etiam
ostendit
ipsos
non
vacare
prorsus
omni
culpa,
dum
ita
torpet
populus,
et
non
prosequitur
templi
aedificationem.
Quod
autem
vocatur
Zerubbabel
filius
Sealtiel,
putant
multi
filium
positum
esse
nepotis
loco
et
praeteritum
esse
patris
nomen.
Sed
illud
non
videtur
mihi
probabile.
Citant
ex
Chronicis
fuisse
aliter
voca-
|