31:83  83  PSALMUS  VIL  84  potius  communiter  de  multis  populis  dictum  accipio.  Fructum  enim  liberationis  suae  hic  commendat  David:  quia  longe  lateque  patebit  eius  fama:  ac  si  dixisset  :  Domine  regnum  mihi  asserendo,  non  privatim  modo  beneficium  hoc  conseres  in  meam  personam,  sed  commune  multis  populis  documentum  erit  iusti  tui  iudicii,  ut  oculos  convertant  ad  tuum  tribunal.  Alludit  enim  David  ad  coronam  populi  quae  regem  suum  in  solenni  conventu  circumdat.  In  eodem  sensum  continuo  post  subiicit,  ut  Deus  qui  ad  tempus  in  silentio  iacuit,  in  sublime  se  attollat,  nt  gloriam  suam  conspicuam  reddat  non  uni  vel  alteri,  sed  totis  populis.  Subest  enim  tacita  comparatio,  etiamsi  unius  hominis  ratio  habenda  non  sit,  esse  tamen  consentaneum  ut  Deus  mundum  in  metu  et  reverentia  iudicii  sui  contineat.  9.  (Dominus  iudicabit  populos.)  Pendet  haec  sententia  ex  proximo  versu.  Precatus  fuerat  David  ut  Deus  se  populis  iudicem  ostenderet:  nunc  sumit  hoc  pro  certo  et  confesso,  proprium  esse  Dei  munus  iudicare  populos.  Nam  futurum  verbi  tempus,  ut  in  generalibus  sententiis,  continuum  actum  denotat.  Neque  hic  de  populo  uno  tantum  loquitur,  sed  cunctas  gentes  comprehendit.  Nam  quia  Deum  agnoscit  totius  mundi  iudicem,  inde  postea  ratiocinatur,  causae  suae  et  iuris  assertorem  fore.  Atque  hoc  nobis,  quoties  deserti  oppressique  videmur,  in  memoriam  redire  debet,  quia  Dei  est  mundum  gubernare,  nequaquam  posse  fieri  ut  munere  suo  se  abdicet:  nihilo  scilicet  magis  quam  ut  abneget  se  ipsum.  Ex  hoc  fonte,  quantumvis  longa  malorum  series  nobis  incumbat,  fluet  perennis  consolatio:  quia  tuto  colligere  licebit,  tutandae  nostrae  innocentiae  illi  fore  curam.  Absurdum  enim  foret,  eum  qui  multis  populis  praeest,  hominem  unum  negligere.  Neque  enim  idem  quod  terrenis  iudicibus,  illi  contingit,  ut  in  magnis  et  publicis  negotiis  occupatus  privatas  causas  negligat.  Porro  iterum  suam  integritatem  in  medium  profert,  ne  videatur,  sicuti  solent  hypocritae,  falso  Dei  nomen  obtendere.  Nam  quia  personas  Deus  non  accipit,  nonnisi  ex  causae  bonitate  sperandum  est  ut  stet  a  parte  nostra,  nobisque  faveat.  Sed  quaeritur  quomodo  suam  integritatem  iactet  coram  Deo  David,  qui  alibi  deprecatur  eius  iudicium.  Solutio  facilis  est,  quia  hic  non  agitur  quomodo  respondeat,  si  exigat  ab  eo  Deus  totius  vitae  rationem:  sed  se  hostibus  suis  comparans,  non  frustra  se  eorum  respectu  iustum  esse  asserit.  Ubi  autem  pro  se  quisque  sanctorum  in  Dei  iudicium  prodit,  longe  diversa  est  ratio:  quia  tunc  unicum  illis  asylum  superest  in  misericordia  Dei.  10.  Cesset  quaeso  malitia  impiorum,  et  dirigas  iustum:  quia  probans  corda  et  renes  Deus  iustus.  l  l  .  Clypeus  meus  super  Deum}  qui  servat  rectos