[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:83  83  HOMILIA  LI.  84  esse  totius  mundi  iudicem  ;  coram  quo  nos  oporteat  deiici  et  humiliari  :  agnoscentes  omnia  ipsius  facta  esse  iusta  et  decreta  irrevocabili,  licet  eorum  ratio  minime  nobis  constet.  Interim  vero  proprius  ista  sunt  applicanda  nobis,  et  ex  iis  utilis  eruenda  doctrina,  nempe  non  sperandam  esse  impunitatem,  Deo  poenas  differente:  neque  ex  illa  dilatione  captandam  licentiam  ac  occasionem  dissolutionis.  Ut  solent  improbi  homines  eo  insolentius  efferri,  quo  cum  maiore  patientia  Deus  illos  tolerat,  et  omnem  ipsius  timorem  et  reverentiam  abiicere,  ut  ait  Paulus,  non  cogitantes  de  die  irae.  Quamobrem  summopere  cavendum  ne  Dei  iram  adversum  nos  petulantia  et  insolenti  curiositate  accersamus:  sed  quo  maior  est  ipsius  in  nobis  tolerandis  benignitas  et  patientia,  eo  graviores  poenas  metuamus,  nisi  patientia  ipsius  tanquam  vehiculo  quodam  ad  ipsum  adducamur,  et  ad  meliorem  frugem  convertamur.  Neque  enim  quum  nos  ad  poenitentiam  hortatur,  et  per  patientiam  invitat,  vult  nos  ea  ad  maiorem  licentiam  abuti:  sed  magis  commoveri  ad  serium  peccatorum  sensum,  et  veram  poenitentiam,  et  ardentes  ad  Deum  preces  fundere.  Quare  de  nobis  diligenter  cogitandum,  quos  patienter  diu  vel  ad  tricesimum  vel  quadragesimum  annum  tolerarit,  ne  ita  esse  occulta  peccata  nobis  fingamus  quin  veniant  in  ipsius  conspectum  et  illi  semper  obversentur.  Nam  si  patrum  iniquitatem  in  filios  ulciscitur,  quid  de  nobis  futurum  putamus,  qui  peccatis  nostris  ad  iram  ipsum  provocare  non  desinimus?  Nam  etsi  in  hac  misera  et  caduca  vita  non  puniat,  neque  suam  manum  adversus  nos  exserat,  non  ideo  tamen  melior  futura  nostra  est  conditio:  quandoquidem  alia  vita  superest  ista  terrena  longe  excellentior,  in  qua  summus  ille  iudex  in  omnium  vitam  est  inquisiturus,  et  aeternis  poenis  contumaces  et  sceleratos  ulturus.  Et,  ut  ante  dixi,  quomodo  parceret  impoenitentibus  et  flagitiosis  hominibus,  quum  et  infantes  propter  peccata  patrum  ulciscatur?  Quamobrem  mentibus  nostris  altius  haec  doctrina  est  defigenda,  ut  primum  sciamus,  Deo  non  statim  brachium  suum  ad  poenas  de  nobis  reposcendas  exserente,  non  esse  tamen  nobis  indulgendum,  ne  que  faciendas  nobis  delitias:  et  graviter  a  nobis  peccari  adversus  ipsius  maiestatem,  si  peccatorum  impunitatem  speramus,  Deum  ve  surdum  aut  caecum  nobis  fingimus.  Deinde  et  hinc  discendum,  patienter  esse  ferendam  moram  illam  divinorum  iudiciorum,  si  non  statim  nos  ab  inimicis  nostris  vindicat,  quum  iniuriis  afficimur,  et  veluti  malis  obruimur:  sed  potius  illa  dissimulat,  et  nostri  curam  abiecisse  videtur.  Cavendum  sane  ne  cogitemus  nos  oblivioni  esse  ab  illo  traditos,  et  nostri  curam  omnem  illum  abiecisse.  Nam  sane  contrarium  praesens  historia  testatur:  quandoquidem  post  ducentos  vel  trecentos  annos,  iudicium  adversus   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci