31:80  proprie  vertendum  esset:  In  te  confisus  sum:  sed  quia  tempora  verborum  subinde  mutantur  apud  Hebraeos,  malui  vertere  confido:  praesertim  quum  satis  constet,  continuum  (ut  loquuntur)  actum  notari.  Neque  enim  fiduciam  iactat  David  a  qua  iam  exciderit,  sed  quam  constanter  fovet  in  suis  angustiis.  Atque  haec  vera  est  fidei  nostrae  probatio,  quum  rebus  adversis  afflicti,  in  Deo  tamen  sperare  non  desinimus.  Hinc  etiam  colligimus,  clausam  esse  precibus  nostris  ianuam,  nisi  eam  clavis  fiduciae  aperiat.  Nec  supervacuum  est,  jquod  Iehovam  appellat  Deum  suum,  sed  hoc  velut  aggere  opposito  tentationum  fluctus  repellit,  ne  fidem  suam  obruant.  In  secundo  versu,  leonis  similitudine  Saulis  saevitiam  amplificat,  quo  propensior  sit  Deus  ad  opem  ferendam  :  sicuti  hoc  sibi  munus  vendicat,  miseras  oves  e  faucibus  luporum  eripere.  4.  Iehova  Deus  mi,  si  feci  istud,  si  est  iniquitas  in  manibus  meis:  5.  Si  rependi  pacem  mecum  colenti  malum:  et  non  eripui  qui  me  affligebat  sine  causa:  6.  Persequatur  inimicus  animam  meam,  et  comprehendat:  et  prosternat  in  terram  vitam  meam,  et  gloriam  meam  in  pulvere  detineat.  Selah.  4.  {Iehova  Deus?)  Hic  David,  ut  sibi  Deum  conciliet,  se  iniuste  et  nullum  ob  crimen  vexari  testatur.  Et  quo  plus  vehementiae  habeat  testimonium,  imprecatione  utitur.  Nam  si  quid  deliquit,  paratum  se  esse  dicit  ad  subeundam  noxam  :  imo  sese  ad  gravissima  quaeque  supplicia  offert,  nisi  ab  eo  crimine  prorsus  immunis  sit,  cuius  eum  fere  convictum  omnes  putabant.  Quia  autem  non  alia  lege  optat  sibi  a  Deo  succurri,  nisi  comperta  fuerit  sua  integritas,  docet  nos  suo  exemplo,  quoties  ad  Deum  confugimus,  dandam  in  primis  esse  operam  ut  probe  nobis  simus  conscii  de  causae  nostrae  iustitia.  Magnam  enim  ei  iniuriam  facimus,  si  eum  accersere  velimus  malae  causae  patronum.  Pronomen  istud,  de  re  vulgo  nota  eum  loqui  significat.  Unde  colligere  licet,  calumniam  quae  a  Chus  profecta  erat,  longe  lateque  sparsam  esse.  Quum  autem  iniustis  hominum  praeiudiciis  damnatus  nihil  remedii  in  terra  cerneret,  sese  ad  Dei  tribunal  recepit:  ac  satis  habuit,  coram  coelesti  iudice  suam  innocentiam  asserere,  quod  pios  omnes  imitari  decet,  ut  contra  perversos  rumores  unico  Dei  iudicio  contenti  sint.  Clarius  deinde  profitetur  nullum  a  se  commissum  fuisse  crimen.  Tandem  duas  species  commemorat,  quod  iniuriam  nullam  intulerit:  quin  potius  studuerit  hostes  suos  iuvare,  a  quibus  tamen  sine  causa  laesus  fuerat.  Sic  autem  resolvo  quintum  versum:  Si  quem  in  pace  lacessivi,  ac  non  potius  suppetias  tuli  indignis  qui  me  gratis  persequebantur.  Nam  quum  vulgo  exosus  foret  David,  ac  si  regnandi  cupiditas  eum  ad  perfidam  defec-