|
23:80
ita
beneficium
suum
restringit,
ut
illi
semper
ante
oculos
versentur
aliqua
irae
suae
indicia,
ut
sibi
ad
vitam
unde
excidit,
per
infinitas
miserias,
per
temporale
exsilium,
et
per
mortem
transeundum
esse
subinde
reputet.
Tenendum
enim
est
memoria
quod
diximus,
non
ita
deiectum
fuisse
Adam,
quin
spes
veniae
illi
relicta
fuerit.
Exsulabat
ab
illo
regio
palatio,
cuius
dominus
fuerat,
sed
alibi
locum
adeptus
est
quem
inhabitaret:
deliciis
prioribus
orbatus
erat,
sed
qualiscunque
adhuc
victus
suppetit:
ab
arbore
vitae
erat
excommunicatus,
sed
novum
remedium
offertur
in
sacrificiis.
Quidam
gladium
versatilem
exponunt,
qui
non
semper
directa
acie
in
hominem
vibretur,
sed
ostendat
interdum
palam
laminae,
ad
dandum
poenitentiae
locum
:
sed
intempestiva
est
allegoria,
quum
Dei
consilium
fuerit,
nominem
prorsus
ab
horto
excludere,
ut
vitam
alibi
quaereret.
Ex
quo
autem
beata
illa
ubertas
loci
et
amoenitas
fuit
abolita,
supervacuus
fuit
gladii
terror.
Per
Cherubim
non
dubium
est
quin
angelos
Moses
designet:
atque
in
eo
se
ad
populi
sui
captum
accommodat.
Iusserat
Deus
ad
arcam
foederis
statui
duos
Cherubim,
qui
operculum
alis
suis
tegerent.
Ideo
saepe
dicitur
sedere
inter
Cherubim.
Quod
hac
forma
pingi
voluit
angelos,
non
dubium
est
quin
per
indulgentiam
id
veteris
populi
ruditati
fuerit
datum.
Puerilibus
enim
rudimentis
indigebat
aetas
illa,
ut
Paulus
docet
(Galat.
4,
3).
Inde
Moses
nomen
quod
angelis
tribuit,
mutuatus
est:
ut
homines
assuefaceret
ad
genus
revelationis,
quod
ipse
divinitus
acceptum
fideliter
per
manus
tradiderat.
Nam
Deus
quod
utile
esse
noverat
populo
suo,
volebat
in
sanctuario
cognosci.
Et
certe
haec
nobis
tenenda
ratio,
ut
nostrae
infirmitatis
conscii,
non
tentemus
sine
adminiculis
in
coelum
evolare.
Fiet
enim
alioqui
ut
in
medio
cursu
evanescant
omnes
nostri
sensus.
Scalae
autem
et
vehicula
tunc
erant
sanctuarium,
arca
foederis,
altare,
et
mensa
cum
suis
appendicibus.
Porro
vehicula
et
scalas
voco,
quia
in
eum
finem
minime
ordinata
erant
eiusmodi
symbola,
ut
Deum
fideles
tabernaculo
quasi
ergastulo
includerent,
vel
affigerent
terrenis
elementis:
sed
ut
congruis
aptisque
rudimentis
adiuti,
sursum
contenderent.
Sic
David
et
Ezechias,*
spirituali
intelligentia
vere
praediti,
longe
aberant
a
crassis
illis
figmentis,
ut
Deum
loco
affigerent.
Neque
tamen
dubitant
Deum
vocare
qui
sedet
vel
habitat
inter
Cherubim,
ut
se
et
reliquos
in
legis
paedagogio
contineant.
Denique
hoc
loco
angeli
vocantur
eadem
ratione
Cherubim,
qua
corporis
Christi
nomen
ad
sacrum
coenae
panem
transfertur.
Quod
ad
etymologiam
spectat,
ne
inter
Hebraeos
quidem
convenit.
Opinio
magis
recepta
est,
D
esse
servilem
literam,
et
notam
similitudinis:
ideo
tantundem
valere
Cherub
ac
si
diceretur:
Quasi
puer.
Sed
quia
repugnat
Ezechiel,
qui
communiter
pro
|