[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:79  79  HOMILIA  LL  80  circo  monet  apostolus,  ne  demus  locum  irae:  docens  ita  impediri  Dei  opus  quantum  in  nobis  est,  quod  ipsius  officium  usurpemus.  Quid  ita  vero?  Causam  ipse  Deus  alio  loco,  nempe  in  Cantico  Mosis  (Deut.  32)  aperit,  his  verbis:  Mea  est  ultio  et  retributio:  loquens  de  populi  sui  defensione.  Deo  itaque  suum  nobis  auxilium  promittente,  et  illatas  nobis  iniurias  ulcisci,  et  tanquam  clypeo  tegere  volente,  quare  ipsius  opus  prae  verteremus  ?  quare  iracundia  nostra  praecipites  in  ultionem  nostram  ferremur  ?  Nae  istud  est  ostium  Deo  claudere,  et  ipsius  officium  usurpare:  et  divinam  protectionem,  longe  omnibus  subterfugiis  et  excusationibus  praeferendam  repudiare  et  reiicere.  Non  aliter  quam  si  quis  occupata  iudicis  sede  quereretur  de  facta  sibi  iniuria,  quod  eum  merito  omnes  explodant  et  exsibilent.  Sic  sane  apud  Deum  de  illatis  nobis  iniuriis  queri  merito  non  possumus,  nisi  patienter  easdem  feramus,  et  spiritu  mansuetudinis  retineamur,  ne  in  iram  effervescamus.  Hinc  itaque  satis  est  conspicuum,  quare  ultio  privata  prohibeatur,  puta,  ne  Dei  partes  praeveniamus,  et  ipsius  officium  nostra  impatientia  impediamus.  Quandoquidem  enim  ipse  nos  in  suam  tutelam  recepit,  illatas  nobis  iniurias  vult  ulcisci:  nos  autem  ab  omni  ultione  abstinere,  quod  norit  quam  nostrae  passiones  violentae  sint  et  immoderatae:  quibus  nos  oportet  exui,  et  patienter  Dei  vindictam  exspectare,  ne  nostra  impatientia  praeiudicium  ipsi  adferamus.  Terum  enimvero  quaedam  ultiones  non  modo  permissae  et  licitae  sunt,  sed  etiam  mandatae.  Exempli  gratia.  Si  magistratus  aliquis  iustitiae  gladio  armatus,  vel  latronem,  vel  furem,  vel  facinorosum  quemlibet  ad  furcas  trahat,  legitima  et  bona  illa  est  ultio,  Dei  voluntati  nullo  modo  contraria.  Nam  contra,  ut  ait  Salomon,  si  magistratus  ab  illa  ultione  quam  Deus  praecipit  abstineret,  in  Deum  graviter  peccaret  rebellionis  reus  :  sed  illa  ultio,  modo  sit  temperata  et  aequitate  nitatur,  Dei  est  non  hominum:  puta,  si  serio  affectu  in  Dei  cultum  feratur  magistratus,  et  suum  officium  facere  studeat,  nulla  privata  iniuria  ad  talem  ultionem,  sed  solo  Dei  mandato  impulsus,  sontes  ita  puniri  iubentis.  Ex  istis  igitur  satis  apparet  privatis  ultionibus  nullum  amplius  locum  dari  oportere,  quod  Dei  maiestati  detrahant,  et  in  ipsius  iurisdictionem  involent.  Sed  divina  ultio  laudabilis,  quum  magistratus  nullam  privatarum  iniuriarum  rationem  habens,  in  solum  Dei  mandatum  fertur  studio  cultus  ipsius.  Yeniamus  iam  ad  praesentis  historiae  explicationem:  Deus  Amalecitas  funditus  deleri  iubet.  Atqui  hac  ratione  populus  suas  iniurias  ulciscitur.  Sed  non  est  ista  privata  ultio,  quandoquidem  non  motu  proprio  aut  passione  vehementiore,  sed  Dei  mandato  fertur  populus  ad  hanc  ultionem:  quare  neque  humana  neque  privata  fuit  haec  ultio.  Et   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci