[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:79  79  COMMENTARIUS  IN  GENESIN.  80  ex  hoc  loco  Christiani  doctrinam  de  tribus  in  Deo  personis,  vereor  ne  satis  firmum  sit  argumentum.  Neque  enim  eadem  est  quae  superioris  loci  ratio:  Faciamus  hommem,  ete.  quoniam  hic  Adam  sub  dictione  Nobis  comprehenditur:  illic  autem  aliqua  in  Dei  essentia  distinctio  exprimitur.  Nunc  autem  ne  forte.  Defectiva  est  oratio,  quam  sic  implendam  arbitror:  Nunc  restat  ut  in  posterum  arceatur  a  fructu  vitae.  Nam  his  verbis  monetur  Adam,  non  unius  momenti,  vel  paucorum  dierum  fore  poenam  cui  addictus  est:  sed  a  beata  vita  semper  fore  extorrem.  Falluntur  qui  hic  quoque  ironiam  esse  putant  :  ac  si  negaret  Deus  profuturam  esse  homini  arborem  vitae,  quamvis  ea  vescatur.  Potius  enim  symbolo  eum  privans,  rem  simul  aufert.  Scimus  quid  valeant  sacramenta:  et  supra  dictum  fuit,  arborem  datam  esse  in  vitae  pignus.  Quare  ut  se  priore  vita  privatum  esse  intelligat,  solennis  excommunicatio  additur,  non  quod  illi  Dominus  spem  omnem  salutis  praecidere  voluerit:  sed  tantum  auferre  quod  dederat,  ut  nova  alibi  subsidia  quaereret.  Restabat  autem  in  sacrificiis  expiatio,  quae  illum  restitueret  in  vitam  quam  perdiderat.  Prius  communicatio  cum  Deo  Adae  vivifica  erat:  ex  quo  inde  alienatus  est,  vitam  recuperare  oportuit  in  Christi  morte,  cuius  vita  tunc  vivebat.  Certum  quidem  est,  non  potuisse  hominem,  etiamsi  totam  arborem  vorasset,  vita  frui,  Deo  invito:  sed  Deus,  institutionis  suae  respectu,  vitam  coniungit  cum  externa  tessera,  donec  inde  ablata  sit  promissio.  Neque  enim  fuit  unquam  in  arbore  vis  aliqua  intrinseca  :  sed  quatenus  illius  usu  gratiam  suam  homini  obsignaverat,  vivificam  facit  :  ut  certe  nihil  fallaciter  nobis  figurat,  sed  cum  effectu  (ut  aiunt)  semper  nobiscum  loquitur.  In  summa,  voluit  Deus  fiduciae  materiam  quam  dederat,  ex  hominis  manibus  excutere,  ne  sibi  de  vitae  perpetuitate,  quam  amiserat,  spem  inanem  fingeret.  23.  Emisit  eum  Dominus.  Hic  Moses  partim  quod  de  poena  homini  inflicta  dixerat  prosequitur:  partim  Dei  bonitatem  commendat,  qua  mitigatus  fuit  iudicii  rigor.  Clementer  exsilium  Adae  mitigat  Deus,  quum  illi  domicilium  in  terra  adhuc  residuum  facit:  et  victum  illi  ex  cultura,  quamvis  laboriosa,  assignat.  Inde  enim  colligit  Adam,  aliquam  haberi  a  Domino  curam  sui,  quae  paterni  amoris  testimonium  est.  De  poena  vero  iterum  Moses  concionatur,  ubi  narrat  expulsum  fuisse  hominem,  et  Cherubim  oppositos  cum  lamina  gladii  versatilis,  qui  ab  ingressu  horti  ipsum  arcerent.  Dicit  Moses  locatos  fuisse  Cherubim  a  plaga  orientali  :  qua  parte  scilicet  patebat  homini  accessus,  nisi  prohibitus  fuisset.  Additus  fuit  ad  terrorem  gladius  versatilis,  vel  utrinque  acutus.  Quanquam  Moses  nomen  expressit,  quod  a  candore  vel  ardore  deductum  est.  Ergo  Deus  vitam  Adae  concedens,  et  alimenta  suppeditans,   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci