[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


31:78  Postquam  dolores  suos  et  molestias  exoneravit  David  in  sinum  Dei,  nunc  quodammodo  induit  novam  personam.  Porro,  non  dubium  est  quin  diuturno  languore  confectus  fuerit,  antequam  ad  hanc  fiduciam  emergeret:  quia  nuper  vidimus  multas  ab  eo  noctes  in  continuo  fletu  consumptas  fuisse.  Nunc  quo  molestius  ei  fuit  morae  taedium,  alacrius  ad  canendum  triumphum  sese  excitat.  Sermonem  vero  in  adversarios  dirigens  significat  hanc  non  fuisse  ultimam  partem  tentationis,  quod  impii  homines  tanquam  perdito  et  desperato  insultabant.  Scimus  enim  quam  insolenter  se  efferat  eorum  superbia  et  crudelitas  contra  Dei  filios,  ubi  cruce  oppressos  vident.  Et  huc  eos  Satan  impellit,  ut  ad  desperationem  adigat  fideles,  dum  spem  suam  ludibrio  haberi  vident.  Caeterum,  docet  hic  locus  gratiam  Dei  piis  unicam  esse  vitae  lucem  :  simul  ac  aliquod  irae  suae  signum  dedit  Deus,  non  modo  expavescere,  sed  fere  demergi  in  tenebras  mortis,  rursus  ubi  Deum  propitium  agnoscunt,  vitam  illia  protinus  restitui.  Notandum  autem  quod  ter  repetit  David,  exauditas  fuisse  suas  preces:  quo  testatur  liberationem  se  Deo  ferre  acceptam:  et  in  hac  fiducia  se  confirmat,  quod  non  frustra  se  ad  Deum  contulerit.  Atque  ita  statuere  oportet,  si  quem  ex  precibus  nostris  fructum  percipere  volumus,  non  fuisse  surdas  Dei  aures  ad  vota  nostra.  Per  vocem  fletus  non  modo  vehementiam  et  ardorem  designat,  sed  innuit  se  luctu  et  flebilibus  querimoniis  fuisse  occupatum.  Notanda  quoque  est  confidentia  et  securitas  Davidis,  quam  sibi  ex  Dei  favore  sumit.  Nam  hinc  docemur,  nihil  esse  in  toto  mundo  quod  non  despicere  liceat,  si  persuasi  sumus  nos  a  Deo  amari.  Et  simul  tenemus  quid  valeat  paternus  erga  nos  eius  amor.  Per  adverbium  repente  significat,  ubi  deplorata  videtur  piorum  salus,  praeter  spem  divinitus  ipsos  eripi.  Nam  dum  res  confusas  in  laetum  statum  subito  Deus  convertit,  eo  magis  illustrat,  et  admirabilem  reddit  suam  potentiam.  PSALMUS  TU.  ARG.  David  iniqua  calumnia  gravatus,  Deum  sibi  patronum  ac  vindicem  advocat,  eique  tuendam  commendat  suam  innocentiam.  Ac  primum  quidem  testatur  se  non  male  conscium  sibi  esse.  Deinde  ostendit  magni  referre  ad  Dei  gloriam,  ut  iudicium  contra  impios  exerceat.  Tertio,  ut  se  ad  fiduciam  animet,  Dei  bonitatem  et  iusticiam  secum  reputat,  et  promissionem  in  medium  proponit.  Postremo  quasi  voti  compos,  hostium  suorum  stultitiam  et  irritos  conatus  deridet:  imo  Dei  auxilio  fretus,  sibi  promittit,  quidquid  machinati  fuerint,  in  eorum  perniciem  cessurum.  1.  Siggaion  Davidis,  quod  cecinit  Iehovae  super  verbis  Chus  filii  semini.  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci