23:78  verba,  quasi  fuerit  Deus  pellifex  aut  minister  ad  vestes  consuendas.  Iam  vero  credibile  non  est,  pelles  illis  fortuito  esse  oblatas:  sed  quum  animalia  prius  destinata  essent  in  ipsorum  usum,  nova  necessitate  compulsos,  mactasse  aliqua,  quorum  se  corio  tegerent:  atque  ad  hoc  capiendum  consilium,  divinitus  fuisse  inductos  :  quare  Deum  Moses  autorem  nominat.  Cur  autem  pelliceis  vestibus  induerit  ipsos  Dominus,  haec  mihi  videtur  esse  ratio:  quia  ex  ea  materia  confectae,  belluinum  quiddam  magis  saperent,  quam  lineae,  vel  laneae.  Voluit  ergo  Deus  in  tali  habitu  primos  homines,  non  secus  ac  prius  iu  nuditate,  conspicere  suam  foeditatem,  atque  ita  peccati  reminisci.  Interea  negandum  non  est  quin  exemplar  nobis  proposuerit,  in  quo  nos  ad  frugalem  ac  minime  sumptuosum  vestitum  assuefaceret.  Atque  utinam  hoc  delicatis  in  mentem  veniret,  quibus  nulla  videtur  esse  ornatus  mundities  nisi  quae  luxu  diffluit.  Non  quod  praecise  damnandus  sit  quilibet  ornatus:  sed  quia  ubi  curiose  appetitur  immodica  elegantia  et  splendor,  non  tantum  spernitur  magister  iste  qui  vestitum  esse  voluit  insigne  verecundiae,  sed  bellum  quodammodo  adversus  naturam  geritur.  22.  Ecce  Adam  quasi  unus.  Ironica  exprobratio,  qua  Deus  cor  hominis  non  tantum  pungere,  sed  penitus  confodere  voluit.  Nec  vero  crudeliter  misero  et  afflicto  insultat,  sed  pro  morbi  necessitate  violentius  remedium  adhibet.  Nam  etsi  confusus  erat  Adam,  et  attonitus  sua  calamitate:  mali  tamen  causam  non  satis  reputabat:  ut  superbiae  pertaesus,  veram  humilitatem  amplecti  disceret.  Adde  quod  non  in  ipsum  magis  quam  in  posteros  hac  subsannatione  invectus  est  Deus,  ut  modestiam  commendaret  omnibus  saeculis.  Particula  Ecce  denotat  ex  re  praesenti  ferri  sententiam,  Et  sane  triste  horrendumque  spectaculum  erat  eum,  in  quo  nuper  fulgebat  divinae  imaginis  decus,  sub  foetidis  pellibus  latere,  ut  probrum  suum  obtegeret:  ac  plus  esse  decori  in  pecude  mortua  quam  in  homine  vivo.  Particula  quae  mox  additur,  Sciens  bonum  et  malum^  causam  tantae  miseriae  et  originem  exprimit  quod  scilicet  Adam  sorte  sua  non  contentus,  altius  tentaverit  ascendere  quam  licebat:  ac  si  dictum  esset:  Vide  nunc  quo  te  praecipitaverit  tua  ambitio,  et  perversa  illicitae  scientiae  appetentia.  Quanquam  ne  colloquio  quidem  Dominus  eum  dignatur,  sed  contemptim  producit,  maioris  infamiae  causa.  Sic  chalybeam  ipsius  superbiam  contundi  oportuit,  ut  tandemin  se  descendens  magis  ac  magis  sibi  displiceret.  Unus  ex  nobis.  Quidam  pluralem  numerum  ad  angelos  referunt,  ac  si  hominem  Deus,  terrestre  et  despectum  animal,  a  coelestibus  creaturis  discerneret  :  sed  videtur  longe  petita  expositio.  Simplicior  erit  sensus,  si  ita  resolvas:  Posthac  Adam  mihi  erit  similis  ut  simus  inter  nos  socii.  Quod  autem  eliciunt