[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:72  16.  Ad  mulierem  dixit.  Quo  iudicis  maiestas  clarius  refulgeat,  non  utitur  Deus  longa  disceptatione:  unde  etiam  perspicimus  quid  valeant  omnes  nostrae  apud  ipsum  tergiversationes.  Producto  serpente  putabat  Heva  se  fuisse  elapsam:  Deus  omissis  illis  cavillis  eam  damnat.  Desinat  ergo,  ubi  ad  tribunal  Dei  ventum  est,  litigare  peccator:  ne  eius  iram,  quem  iam  plus  satis  offendit,  gravius  in  se  provocet.  Nunc  videndum  genus  poenae  quod  mulieri  imponitur.  Quum  dicit,  Multiplicabo  dolores,  complectitur  quidquid  molestiae  sustinent  mulieres,  ex  quo  gravidae  esse  incipiunt,  fastidium  cibi,  deliquia,  lassitudines,  aliaque  innumera,  usque  dum  ventum  est  ad  partum,  qui  acerbissima  tormenta  secum  affert.  Est  enim  credibile,  absque  dolore,  vel  saltem  absque  tanto  cruciatu  parituram  fuisse  mulierem,  si  in  prima  conditione  stetisset  :  sed  defectio  a  Deo  eiusmodi  incommodis  eam  subiecit.  Dolores  et  conceptus  per  hypallagen  accipe  pro  doloribus  quos  ex  conceptu  perferunt.  Secunda  poena  quam  irrogat,  est  subiectio.  Loquutio  enim  haec,  Ad  virum  erit  appetitus  tuus,  perinde  valet  ac  si  negaret  eam  fore  liberam  ac  proprii  iuris,  sed  mariti  sui  imperio  addictam,  ut  ab  eius  nutu  pendeat:  ac  si  diceret:  Tibi  non  aliud  appetendum  erit  nisi  quod  volet  maritus.  Sicut  infra  (cap.  4,  7).  Appetitus  eius  ad  te.  Ita  mulier,  quae  fines  suos  proterve  excesserat,  in  ordinem  suum  cogitur.  Iam  prius  quidem  subiecta  marito  suo  fuerat,  sed  erat  liberalis  et  minime  dura  subiectio:  nunc  vero  in  servitutem  coniicitur.  17.  Adae  vero  dixit.  Primo  loco  notandum  est,  non  primis  tantum  hominibus  poenam  infligi,  ut  in  duobus  consistat,  sed  generaliter  extendi  ad  omnes  posteros:  ut  sciamus  in  illorum  persona  maledictum  esse  humanum  genus:  deinde  nonnisi  temporalibus  poenis  subiici  ut  ex  irae  divinae  moderatione  spem  veniae  concipiant.  Deus  causam  adducens  cur  sic  in  virum  animadvertat,  obmurmurandi  ansam  illi  praecidit.  Omni  enim  excusatione  carebat,  qui  uxori  magis  fuerat  obsequutus  quam  Deo:  imo  Deum  contempserat  in  uxoris  suae  gratiam:  fallaciis  Satanae,  quarum  ipsa  nuncia  erat  ac  ministra,  tantum  fidei  deferens  ut  non  dubitaret  fictorem  suum  perfide  abnegare.  Etsi  autem  praecise  et  breviter  agit  cum  Adam,  praetextum  tamen  quo  effugere  tentaverat,  ideo  refellit,  quo  facilius  ad  poenitentiam  eum  adducat.  Postquam  breviter  de  Adae  peccato  praefatus  est,  terram  eius  causa  pronunciat  fore  maledictam.  Vetus  interpres  transtulit,  in  opere  tuo:  sed  tenenda  est  lectio,  in  quam  consentiunt  hebraei  omnes  codices,  quod  propter  Adam  maledicta  fuerit  terra.  Iam  sicut  terrae  benedictio  vocatur  in  scripturis  foecunditas  quam  Deus  arcana  sua  virtute  inspirat,  sic  maledictio  nihil  aliud  est  quam  opposita  privatio,  ubi  Deus  gratiam  suam  subducit.  Nec  vero  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci