|
31:70
hostium
machinationes
evadam.
Idem
sibi
vult
posterius
membrum,
ubi
postulat
viam
Dei
coram
facie
sua
dirigi.
Hoc
est
divinitus
se
eximi
ab
angustiis,
quibus
sic
inclusus
erat,
ut
secundum
carnem
nunquam
se
exiturum
putaret.
Sic
autem
fatetur
se
vitandis
hostium
insidiis
parem
non
esse,
nisi
et
prudentiam
suppeditet
Deus,
et
viam
per
invia
aperiat.
Idem
et
nos
eius
exemplo
facere
convenit:
ut
nobis
diffisi,
quum
nos
consilium
deficiet,
aut
invalescet
hostium
improbitas,
ad
Deum
properemus,
in
cuius
manu
sunt
exitus
mortis,
ut
alibi
videbimus.
10.
(Quia
non
est
in
ore
eorum.)
Easdem
querimonias
denuo
repetit,
quo
maiore
odio
suos
adversarios
apud
Deum
gravet:
in
se
vero
provocet
ipsius
Dei
misericordiam,
qui
iniuste
oppressis
opem
se
laturum
promisit.
Atque
hoc
notandum
est,
quo
crudelius
in
nos
saeviunt
hostes,
vel
magis
scelerate
nos
vexant,
eo
maiore
fiducia
gemitus,
nostros
in
coelum
esse
tollendos:
quia
Deus
non
patietur
ad
extremum
usque
grassari
eorum
furorem:
malitiam
quoque
et
perversos
astus
in
lucem
protrahet.
Primo
loco
accusat
eos
perfidiae,
quod
nihil
rectum
aut
sincerum
loquantur:
causam
assignat,
quod
intus
referti
sint
iniquitate.
Postea
comparat
eos
sepulcris,
ac
si
diceret,
voracissimos
esse
gurgites:
quo
notatur
inexplebilis
fundendi
sanguinis
cupiditas.
[Tandem
eorum
fallacias
iterum
recenset:
unde
colligimus,
non
mediocribus
iniuriis
fuisse
tentatum:
sed
illi
certamen
fuisse
cum
hostibus
deterrimis,
quibus
nulla
erat
vel
humanitas
vel
moderatio:
tam
misere
oppressus,
non
modo
continuat
suas
preces,
sed
ex
statu
confuso^et
desperato
materiam
sperandi
petit.
Quod
autem
paulus,
Rom.
3,
13,
locum
hunc
citans,
ad
totum
genus
humanum
extendit,
non
facit
praeter
mentem
spiritus:
nam
quum
axioma
istud
pro
confesso
sumat,
sub
Davidis
persona
nobis
describi
ecclesiam
tam
in
Christo
capite
quam
in
membris:
sequitur,
in
hostium
numero
censeri
debere
quicunque
non
regeniti
sunt
Dei
spiritu,
sive
exteri
sint,
sive
domestici.
Neque
enim
David
hoc
loco
vel
Assyrios
vel
Aegyptios
ad
Dei
tribunal
vocat:
sed
Iudaeos
degeneres,
qui
in4
carne
circumcisi,
se
ex
sancta
Abrahae
progenie
esse
gloriabantur.
Non
ergo
detorquet
Paulus
haec
verba
a
genuino
sensu,
ea
ad
cunctos
mortales
accomodans:
sed
proprie
asserit,
ostensum
fuisse
a
Davide
quales
natura
sint.
11.
(Fac
eos
errare.)
Quia
QltfH
Hebraeis,
tam
excindere
vel
perdere
quam
peccare,
significat,
et
metaphorice
pro
Errare
vel
hallucinari
capitur,
uterque
sensus
praesenti
loco
apte
quadrat:
sed
quia
continuo
post
subiicit
David,
cadant
a
suis
consiliis,
non
dubito
quin
hoc
primum
votum
secundo
affine
sit
ac
simile.
Duo
itaque
haec
simul
coniungo,
tanquam
causam
et
effectum,
ut
Deus
5*
|