[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


31:70  hostium  machinationes  evadam.  Idem  sibi  vult  posterius  membrum,  ubi  postulat  viam  Dei  coram  facie  sua  dirigi.  Hoc  est  divinitus  se  eximi  ab  angustiis,  quibus  sic  inclusus  erat,  ut  secundum  carnem  nunquam  se  exiturum  putaret.  Sic  autem  fatetur  se  vitandis  hostium  insidiis  parem  non  esse,  nisi  et  prudentiam  suppeditet  Deus,  et  viam  per  invia  aperiat.  Idem  et  nos  eius  exemplo  facere  convenit:  ut  nobis  diffisi,  quum  nos  consilium  deficiet,  aut  invalescet  hostium  improbitas,  ad  Deum  properemus,  in  cuius  manu  sunt  exitus  mortis,  ut  alibi  videbimus.  10.  (Quia  non  est  in  ore  eorum.)  Easdem  querimonias  denuo  repetit,  quo  maiore  odio  suos  adversarios  apud  Deum  gravet:  in  se  vero  provocet  ipsius  Dei  misericordiam,  qui  iniuste  oppressis  opem  se  laturum  promisit.  Atque  hoc  notandum  est,  quo  crudelius  in  nos  saeviunt  hostes,  vel  magis  scelerate  nos  vexant,  eo  maiore  fiducia  gemitus,  nostros  in  coelum  esse  tollendos:  quia  Deus  non  patietur  ad  extremum  usque  grassari  eorum  furorem:  malitiam  quoque  et  perversos  astus  in  lucem  protrahet.  Primo  loco  accusat  eos  perfidiae,  quod  nihil  rectum  aut  sincerum  loquantur:  causam  assignat,  quod  intus  referti  sint  iniquitate.  Postea  comparat  eos  sepulcris,  ac  si  diceret,  voracissimos  esse  gurgites:  quo  notatur  inexplebilis  fundendi  sanguinis  cupiditas.  [Tandem  eorum  fallacias  iterum  recenset:  unde  colligimus,  non  mediocribus  iniuriis  fuisse  tentatum:  sed  illi  certamen  fuisse  cum  hostibus  deterrimis,  quibus  nulla  erat  vel  humanitas  vel  moderatio:  tam  misere  oppressus,  non  modo  continuat  suas  preces,  sed  ex  statu  confuso^et  desperato  materiam  sperandi  petit.  Quod  autem  paulus,  Rom.  3,  13,  locum  hunc  citans,  ad  totum  genus  humanum  extendit,  non  facit  praeter  mentem  spiritus:  nam  quum  axioma  istud  pro  confesso  sumat,  sub  Davidis  persona  nobis  describi  ecclesiam  tam  in  Christo  capite  quam  in  membris:  sequitur,  in  hostium  numero  censeri  debere  quicunque  non  regeniti  sunt  Dei  spiritu,  sive  exteri  sint,  sive  domestici.  Neque  enim  David  hoc  loco  vel  Assyrios  vel  Aegyptios  ad  Dei  tribunal  vocat:  sed  Iudaeos  degeneres,  qui  in4  carne  circumcisi,  se  ex  sancta  Abrahae  progenie  esse  gloriabantur.  Non  ergo  detorquet  Paulus  haec  verba  a  genuino  sensu,  ea  ad  cunctos  mortales  accomodans:  sed  proprie  asserit,  ostensum  fuisse  a  Davide  quales  natura  sint.  11.  (Fac  eos  errare.)  Quia  QltfH  Hebraeis,  tam  excindere  vel  perdere  quam  peccare,  significat,  et  metaphorice  pro  Errare  vel  hallucinari  capitur,  uterque  sensus  praesenti  loco  apte  quadrat:  sed  quia  continuo  post  subiicit  David,  cadant  a  suis  consiliis,  non  dubito  quin  hoc  primum  votum  secundo  affine  sit  ac  simile.  Duo  itaque  haec  simul  coniungo,  tanquam  causam  et  effectum,  ut  Deus  5*  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci