[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:70  neque  quaecunque  Saul  eloquutus  esset  temere  Deum  voluisse  rata  esse.  Minime  gentium.  Sed  contra  Deus  ratum  fecit  illam  sententiam,  quam  in  Saulem  retorqueret:  Tu,  inquit,  mihi  poenas  dabis;  tu  populum  meum  exsecratione  obstrinxisti:  sed  illam  in  te  ego  ipse  retorquebo.  Itaque  non  dubium  est  quin  Deus  illi  habenas  laxas  permiserit^  ut  ista  sic  effutiret.  Nihil  enim  Deo  incognitum  :  rerum  omnium  eventus  habebat  satis  notos.  Quare  Deus  voluit  Saulem  quod  tam  temere  et  inconsiderate  iam  peccasset,  in  idem  peccatum  recidere^  ut  poenas  daret:  dignamque  factis  suis  mercedem  reportaret,  Deoque  sese  submittere  disceret.  Interim  vero  si  quis  roget  Deine  iustitiae  convenerit,  miserum  et  innocentem  Ionathanum  in  has  angustias  coniecisse  ut  in  mortis  usque  discrimen  veniret:  sane  convenit:  sed  cuius  ea  est  providentiae  vis  ut  desperatis  rebus  salutem  adferat,  resque  omnes  ita  componat  ut  quum  ultimum  exitium  imminere  videbitur,  salus  appareat.  Quod  ipsi  Ionathano  contigit.  Caeterum  observandum,  Deo  permittente  innocentes  affligi,  non  ideo  tamen  iniuriam  illis  ab  ipso  fieri.  Neque  enim  est  in  Deo  ulla  mali  labes.  Quare  si  Deus  res  adversas  immiserit,  ne  obloquamur,  sed  os  potius  occludamus.  Sane  possunt  quidem  qui  affliguntur  se  innocentes,  se  sine  causa  puniri,  se  sibi  non  esse  male  conscios,  neque  ullius  sceleris  reos,  profiteri,  verum  non  apud  Deum,  sed  apud  terrenos  iudices:  quandoquidem  Deo  suae  constant  rationes  nos  affligendi:  semperque  iustissime  facere  iudicabitur.  Quare  compescenda  premendaque  labia  digito,  quandoquidem  licet  in  aliquo  nostram  innocentiam  tueri  possumus,  in  mille  tamen  aliis  etiam  nobis  incognitis  arguemur.  Et  si  causam  nostram  aliqua  in  re  probaverimus,  Deus  tamen  sexcentas  alias  adversum  nos  producet,  quibus  maxime  sontes  arguemur.  Ne  itaque  Ionathano  factam  ullam  iniuriam  arbitremur,  licet  insonti  et  per  incogitantiam  lapso  in  illam  quam  nescivit  patris  exsecrationem,  a  qua  proinde  iure  poterat  absolvi.  Nam  etsi  coram  hominibus  sufficiens  excusatio  videatur,  Deus  tamen  satis  habuit  cognitam:  ac  proinde  etiam  sua  liberalitate  providit,  ut  in  tantas  angustias  coniectus  Ionathanus,  mortique  etiam  addictus,  Dei  gra*  tiam  et  misericordiam  in  summo  periculo  experiretur.  Praeterea  hic  observanda  est  hominum  ad  peccandum  proclivitas,  qui  subinde  non  cohibentes  suos  affectus  peccatis  peccata  cumulant  et  in  dies  augent.  Exemplo  esto  Saul:  qui  primum  iuramento  isto,  vivit  Iehova,  suam  sententiam  firmavit:  quarum  vocum  sensum  antea  exposuimus:  deinde  adiecit,  Iehova  qui  servat  Israelem:  et  tertium  etiam  adiunxit,  morte  morietur.  Quum  itaque  dicit,  Iehova  qui  servat  Israelem,  perinde  est  ac  si  iuraret  per  eum,  qui  populum  suum  ex  periculo  eripuit:  quasi  5  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci