|
31:69
69
PSALMUS
V.
70
accepta
gratias
in
templo
tuo
agam.
Si
prior
expositio
magis
placeat,
simpliciter
suam
erga
Deum
pietatem
commendans
propheta,
se
ab
eorum
ordine
disiungit,
de
quibus
loquutus
est.
Sed
videtur
circumstantia
loci
poscere
ut
Deo
gratiarum
actionem
promittat:
nam
quia
hostes
suos
nuper
Deo
exosos
esse
dixerat,
nunc
concepta
salutis
fiducia,
se
ad
gratitudinem
invitat.
Veniam,
inquit,
ad
templum
in
multitudine
misericordiae
tuae:
ac
si
diceret,
quamvis
nunc
fere
perditus
videri
queat,
se
tamen
Dei
gratia
salvum
fore
et
incolumem.
Docet
itaque
hic
locus,
quum
nos
urgent
extremae
tentationes,
statuendam
esse
Dei
gratiam
ante
oculos,
ut
inter
summa
quaeque
discrimina
bene
speremus.
Ad
haec
quia
caro
gratiam
Dei
vel
maligne
extenuat
vel
aestimat
vulgari
modo,
discamus
ingentem
eius
magnitudinem
efferre,
quae
sufficiat
vincendis
terroribus.
Quanquam
autem
consilium
Davidis
fuit,
sibi
certam
salutem
polliceri
ex
Dei
misericordia:
simul
tamen
ostendit,
ubi
fuerit
servatus,
gratum
se
et
memorem
fore.
Iam
quia
hypocritae
gratias
agendo
nihil
aliud
quam
nomen
Dei
profanant,
ut
sunt
impuri
et
polluti:
ideo
se
asserit
venturum
cum
Dei
timore,
ut
sincero
et
integro
corde
eum
adoret.
Caeterum
hinc
colligere
licet
generalem
doctrinam,
donec
suae
bonitatis
gustum
Deus
nobis
praebuerit,
accessum
nobis
ad
eum
non
patere
nec
quemquam
rite
orare,
nisi
qui
gratiam
eius
expertus,
sibi
propitium
fore
statuit
ac
persuasus
est.
Adiungitur
tamen
Dei
timor,
qui
rectam
piamque
fiduciam
a
carnis
securitate
discernat.
9.
Iehova
deduc
me
in
iustitia
tua
propter
adversarios
meos:
dirige
coram
facie
mea
viam
tuam.
10.
Quia
non
est
in
ore
eorum
rectitudo:
intimum
eorum
pravitates,
sepulcrum
patens
guttur
eorum,
linguis
suis
dolose
agunt.
l
l
.
Fac
eos
errare
Deus,
cadant
a
consiliis
suis,
in
multitudine
scelerum
suorum
disperde
eos
quia
rebelles
fuerunt
tibi.
9.
(Iehova
deduc
me.)
Quidam
ita
exponunt:
Ostende
mihi
quid
rectum
sit,
et
fac
ut
totus
iustitiae
tuae
addictus
sim,
idque
propter
adversarios,
quia
periculum
est
ne
sancti
malis
et
fraudulentis
impiorum
artibus
impulsi,
a
recta
via
declinent.
Pia
quidem
et
utilis
sententia
est:
sed
altera
expositio
aptior,
ut
Deus
servum
suum
per
medias
hostium
insidias
salvum
deducat:
et
quum
videbitur
undique
captus
et
constrictus,
exitum
ei
patefaciat.
Dei
ergo
iustitia
hoc
loco
(sicuti
plurimis
aliis)
pro
fide
et
clementia
eius
capitur,
quam
in
tutandis
fidelibus
ostendit.
Ideoque
praepositio
In
tantundem
valet
ac
Pro,
vel
secundum.
David
enim
Deum
sibi
itineris
ducem
esse
optans,
ex
eius
iustitia
spem
impetrandi
sibi
facit
acsi
dixisset,
Domine,
quia
iustus
es,
auxilio
tuo
me
protegas,
ut
pravas
|