|
23:69
69
COMMENTARIUS
IN
GENESIN.
70
habeat
caecae
ultioni.
Hoc
modo
tradentur
reprobi
in
ignem
aeternum
cum
suis
corporibus,
quae
licet
nullum
per
se
motum
habeant,
organa
tamen
sunt
malis
perpetrandis.
Sic
hominis
manibus
adscribitur
quidquid
scelerum
committit
ille,
ac
ideo
pollutae
censentur:
quum
tamen
se
ipsas
non
moveant,
nisi
quatenus
pravo
cordis
affectu
impulsae,
exsequuntur
quod
illic
conceptum
est.
Secundum
hanc
rationem
dicitur
fecisse
serpens
quod
diabolus
per
ipsum
fecit.
Verum
si
tam
severe
in
brutum
animal
ulciscitur
Deus
hominis
exitium,
multo
minus
Satanae
pepercit,
totius
mali
autori
:
quod
ex
clausula
melius
patebit.
Maledictus
es
prae
omni
animali.
Viget
ista
Dei
maledictio
in
serpente:
qua
fit
ut
despicabilis
sit,
et
vix
tolerabilis
coelo
et
terrae,
vitamque
obnoxiam
et
assiduis
terroribus
plenam
agat:
deinde
ut
non
tantum
exosus
sit
nobis,
tanquam
capitalis
inimicus
generis
humani,
sed
ab
aliis
quoque
animalibus
segregatus,
bellum
gerat
quodammodo
cum
natura.
Prius
enim
cicurem
fuisse
vidimus,
ut
mulier
familiarem
accessum
non
refugeret.
Sed
quae
sequuntur
plus
habent
difficultatis:
quia
videtur
naturale
esse
quod
Deus
in
poenam
denunciat,
ut
reptare
super
ventrem,
et
pulverem
comedere.
Movit
quosdam
doctos
homines
et
acutos
haec
obiectio,
ut
dixerint
serpentem
recto
corpore
ingredi
solitum,
priusquam
eo
abusus
esset
Satan.
Caeterum
nihil
erit
absurdi,
si
fateamur
pristinae
conditioni
iterum
addici
serpentem,
cui
naturaliter
iam
subiectus
erat.
Sic
enim
cogendus
erat
in
ordinem,
qui
se
adversus
Dei
imaginem
extulerat:
ac
si
dictum
esset:
Tu
ausus
es
miserum
et
putidum
animal
in
hominem
insurgere,
quem
praefeceram
totius
mundi
dominio
:
quasi
vero
tuum
esset,
quum
terrae
esses
affixus,
in
coelum
penetrare.
Ergo
unde
emergere
tentasti,
iam
te
retraho,
ut
sorte
tua
contentus
esse
discas,
nec
amplius
insolescas
in
hominis
contumeliam.
Interea
sic
revocatur
a
sua
lascivia
ad
solitum
ingressum,
ut
perpetuae
ignominiae
simul
damnetur.
Comedere
pulverem,
signum
est
naturae
vilis
et
sordidae.
Simplex
(meo
iudicio)
ille
est
sensus,
quem
etiam
confirmat
Isaiae
testimonium
(cap.
65,
25).
Nam
dum
plenam
naturae
integrae
ac
bene
constitutae
instaurationem
promittit
sub
Christi
regno,
inter
alia
commemorat,
pulverem
serpenti
pro
pane
futurum
esse.
Quare
non
est
quod
in
singulis,
quae
hic
refert
Moses,
nova
aliqua
mutatio
quaeratur
15.
Inimicitias
ponam.
Simpliciter
interpretor,
hostile
semper
fore
dissidium
humano
generi
cum
serpentibus,
quale
hodie
cernitur.
Fit
enim
arcano
naturae
sensu,
ut
ab
ipsis
abhorreat
homo.
Quod
quibusdam
sunt
in
deliciis,
inter
prodigia
reputandum
est:
ac
quoties
nobis
horrorem
incutit
serpentum
aspectus,
renovatur
defectionis
nostrae
memoria.
Uno
etiam
tenore
contexo
quod
mox
sequitur:
Ipsum
vulnerabit
caput
tuum^
et
tu
vulnerabis
eius
|