[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:68  que  potius,  Quomodo  fecisti  hoc?  Ac  si  dixisset:  Qui  fieri  potuit  ut  in  animum  induceres,  viro  tuo  tam  perversa  esse  consultrix?  Serpens  seduxit  me.  Obstupescere  debuerat  Heva  ad  sceleris  sui  portentum,  de  quo  admonita  erat.  Non  tamen  obmutescit,  sed  mariti  exemplo  exonerat  alio  crimen:  serpentem  culpando,  se  absolutam  putat:  stulte  quidem  et  impudenter.  Huc  enim  demum  redit  exceptio,  Accepi  a  serpente  quod  vetueras,  serpens  fuit  impostor.  Sed  quis  Hevam  coegit  illius  fallaciis  aurem  praebere?  imo  cupidius  illis  fidem  habere  quam  Dei  verbo?  Denique  cur  eas  admisit,  nisi  patefacto  et  prodito  ingressu  quem  Deus  satis  probe  munierat?  Verum  ubique  se  profert  fructus  originalis  peccati:  quia  caecus  est  in  sua  hypocrisi,  Deum  libenter  redderet  mutum  et  elinguem.  Et  unde  tot  quotidie  murmura,  nisi  quia  non  obmutescit  Deus,  quoties  caecutiunt  mentes  nostrae?  14.  Et  dixit  Iehova  ad  serpentem.  Serpentem  non  interrogat,  ut  virum  et  mulierem  :  quia  nec  in  bestia  sensus  erat  peccati,  et  diabolo  nullam  spem  veniae  residuam  facturus  erat.  Poterat  etiam  iure  suo  de  illis  ferre  sententiam,  licet  inauditis:  de  Adam  dico  et  Heva.  Cur  ergo  ad  disquisitionem  vocat,  nisi  quod  curae  habet  eorum  salutem?  Doctrina  haec  in  usum  nostrum  applicanda  est.  Nulla  causae  actione,  aut  solemni  iudicii  forma  opus  esset  ad  nos  damnandos  :  quare  dum  in  hoc  Deus  incumbit  ut  confessionem  a  nobis  extorqueat,  medicum  potius  agit  quam  iudicem.  Eadem  ratio  est  cur  Dominus  antequam  hominibus  poenam  irroget,  initium  faciat  a  serpente.  Aliae  enim  poenae  (ut  videbimus)  castigatoriae  sunt,  ac  eo  consilio  inflictae  ut  ad  resipiscentiam  adducant:  in  hac  nihil  tale.  Sed  dubium  est  ad  quem  referantur  verba,  ad  serpentemne,  an  ad  diabolum.  Dixit  quidem  Moses  serpentem  fuisse  astutum  et  vafrum  animal:  certum  tamen  est,  quum  Satan  homini  exitium  moliebatur,  ab  eius  fraude  et  malitia  fuisse  innoxium.  Quare  hunc  totum  locum  multi  allegorice  exponunt:  et  plausibiles  sunt  quae  ab  illis  afferuntur  argutiae.  Sed  omnibus  propius  expensis,  facile  animadvertunt  lectores  sano  iudicio  praediti,  mixtum  esse  sermonem,  nam  ita  serpentem  alloquitur  Deus,  ut  clausula  ad  diabolum  pertineat.  Si  cui  absurdum  videtur  poenam  de  bruto  animali  exigi  alienae  fraudis:  in  promptu  est  solutio:  quum  esset  in  hominis  gratiam  creatus,  non  temere  maledici,  ex  quo  versus  est  in  eius  perniciem.  Et  hac  ultione  probare  Deus  voluit  quanti  aestimet  hominis  salutem  :  quemadmodum  si  pater  gladium,  quo  filius  occisus  fuerit,  exsecrationi  habeat.  Atque  hic  non  modo  quale  in  suas  creaturas  habeat  Deus  imperium,  sed  in  quem  eas  finem  condiderit,  reputfiitlum  est,  sicut  nuper  dixi.  Divini  enim  iudicii  aequitas  ab  illo  quem  sanxit  naturae  ordine,  dependet  ne  quid  affine  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci