[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:66  priore:  quandoquidem  fugitivos  Deus  sola  voce  mox  retrahit.  Scriptum  est  (Psal.  139,7)|:  Quo  fugiam  a  facie  tua?  Si  mare  traiiciam,  si  assumptis  alis  transcendam  nubes:  si  descendam  in  profundas  abyssos:  tu  Domine  ubique  eris.  Id  fatemur  omnes  verum  esse,  neque  interea  cessamus  captare  vana  subterfugia  :  et  quaslibet  umbras  nobis  fingimus  optima  esse  propugnacula.  Neque  omittendum  est,  quod  pauca  folia  minimum  sibi  prodesse  expertus  ad  integras  arbores  confugit  Sic  enim  solemus  frivolis  cavillis  exclusi  excusationes  novas  fingere,  quae  nos  velut  sub  densiore  umbra  occultent.  Quum  dicit  Moses,  Adam  et  uxorem  se  occultasse  in  medio  arboris  paradisi,  singularem  numerum  pluralis  loco  esse  positum  interpretor:  ac  si  dixisset,  Inter  arbores.  9.  Vocavitque  Iehova  Deus  Adam.  Iam  perculsi  fuerant  Dei  voce,  sed  attoniti  sub  arboribus  iacebant,  donec  altera  vox  in  eorum  animos  efficacius  penetrat.  Dicit  Moses  vocatum  fuisse  Adam  a  Domino:  annon  ante  vocatus  fuerat?  verum  ille  fuerat  confusus  sonus,  qui  nondum  satis  habebat  vigoris  ad  premendas  conscientias.  Itaque  nunc  propius  instat  Deus,  et  ex  multiplici  arborum  complexu,  quamvis  invitum  et  restitantem,  trahit  in  medium.  In  eundem  nos  quoque  modum  terremur  Dei  voce,  simulatque  auribus  nostris  lex  eius  insonat:  sed  mox  umbras  captamus,  donec  vehementius  nos  compellans  reos  ad  suum  tribunal  prodire  cogit.  Hanc  Paulus  vitam  legis  nominat,  quum  peccata  nostra  coarguens  nos  occidit.  Nam  quamdiu  placemus  nobis,  et  falsa  vitae  opinione  sumus  inflati,  lex  nobis  mortua  est:  quia  eius  aciem  retundimus  nostra  duritia:  sed  ubi  acrius  nos  pungit,  in  novos  terrores  compellimur.  10.  Vocem  tuam  audivi.  Quanquam  haec  deiecti  hominis  et  humiliati  videtur  esse  confessio:  mox  tamen  patebit,  nondum  fuisse  probe  domitum,  neque  ad  poenitentiam  adductum.  Voci  Dei  et  nuditati  suae  timorem  imputat,  quasi  non  ante  loquentem  Deum  audierit  intrepidus,  imo  suaviter  eius  sermone  exhilaratus  fuerit.  Quod  pudoris  causam  in  peccato  non  agnoscit,  in  eo  etiam  nimis  stupidus  est:  sic  ergo  se  poenam  sentire  ostendit,  ut  culpam  nondum  fateatur.  Interea  verum  esse  probat  quod  prius  dixi,  non  in  una  tantum  corporis  parte  residere  originale  peccatum,  sed  regnum  habere  in  toto  homine,  adeoque  occupare  singulas  animae  partes,  ut  nulli  sua  maneat  integritas  :  nam  cum  suis  foliis  horret  nihilominus  ad  conspectum  Dei.  11.  Quis  indicavit  tibi  Obliqua  ad  carpendam  Adae  socordiam  obiurgatio,  quia  culpam  in  poena  non  agnoscat,  ac  si  dictum  esset,  non  simpliciter  Adam  metuere  a  voce  Dei:  sed  quia  peccator  est,  vocem  iudicis  esse  illi  formidabilem.  Nuditatem  quoque  non  esse  causam  metus,  sed  vitii  turpitu-  5  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci