30:64  de  causa  prius  oportebat  diligenter  inquirere  et  cognoscere,  quam  temere  iudicare.  Praeterea  hinc  etiam  apparet  quanta  sit  hominum  nonnunquam  pertinacia,  quum  extra  modestiae  limites  egrediuntur,  quam  tamen  non  ita  pridem  Saul  ostenderat,  quum  sacerdotis  dicto  sine  obloquutione  acquieverat.  Iam  vero  quoniam  levior  fuerat  et  nimium  praeceps  in  ferenda  sententia,  malum  malo  adiicit,  filiumque  suum,  ut  deinceps  videbimus,  morti  addicit:  quod  longe  deterius  fuit  et  perniciosius  quam  prius  illud.  Deinceps  sequitur,  iactas  fuisse  sortes,  et  Saulem  esse  precatum  Deum  ut  integrum  daret.  Non  temere  vero  usurpandum  quod  de  sortibus  dicitur:  neque  enim  usitatus  est  apud  nos  sciscitandi  aliquid  ille  mos.  Sortes  quidem  in  dividendis  et  herciscundis  familiis  proiicii  solent:  sed  non  in  rebus  dubiis  et  obscuris  investigandis  adhiberi:  quandoquidem  non  habemus  in  sacris  ullam  revelationem  Deo  istud  placere:  ac  proinde  non  sine  arrogantia  id  de  quo  nullum  exstat  mandatum  aggrederentur.  Caeterum  olim  adhibitas  sortes  in  quibusdam  extraordinariis  factis,  ut  ante  iam  vidimus,  certum  est,  et  non  fuisse  damnatum  illum  agendi  morem.  Quamobrem  non  est  etiam  Sauli  vitio  dandum  quod  hoc  tempore  sortes  proiici  iussit.  Tum  enim  sortes  proiectae  ultimum  erat  rebus  incertis  remedium:  quod  sortes  nunquam  fallerent.  Quare,  inquam,  Saul  ob  proiectas  sortes  non  accusandus:  sed  non  tamen  alia  ex  parte  ab  omni  culpa  vacuus.  Quid  ita  vero?  Nonne  enim  ipsemet  Deum  invocat,  et  ardenti  affectu  ad  Dominum  effertur?  Sane:  sed  non  ideo  tamen  ab  omni  culpa  vacuus  est.  Et  Deus  etiam,  ut  deinceps  apparet,  hoc  iudicium  in  illum  immisit,  quod  populum,  qua  non  licebat,  exsecratione  obstrinxisse  t.  Idcirco  igitur  Deus  permisit  sorte  Ionathanum  deprehendi,  ut  suae  temeritatis  poenas  Saul  daret:  sed  hunc  tractatum  in  sequentem  diem  reiiciamus  Deo  favente  pluribus  excutiendum.  Iam  vero  procidamus  ete.  HOMILIA  L.  41.  Et  dixit  Saul  ad  Dominum  Deum  Israel,  da  sanctitatem.  Et  deprehensus  est  Ionathas  et  Saul,  populus  autem  exivit  42.  Et  ait  Saul:  Mittite  sortem  inter  me  et  inter  Ionathan  filium  meum,  et  captus  est  Ionathas,  43.  Dixit  autem  Saul  ad  Ionathan:  Indica  mihi  quid  feceris,  et  indicavit  ei  Ionathas,  et  ait:  Gustans  gustavi  in  summitate  virgae  quae  erat  in  manu  mea  paululum  mellis,  et  ecce  ego  morior,  44.  Et  ait  Saul,  haec  faciat  mihi  Deus,  et  haec  addat,  quia  morte  morieris  Ionatha,  45.  Dixitque  populus  ad  Saul:  Ergone  Ionathas  morietur,