[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:64  passus  est,  sed  voluit.  Nam  et  serpentis  linguam  diabolo,  praeter  ordinarium  naturae  usum,  commodavit:  quemadmodum  si  quis  alteri  gladium  et  arma  suppeditet.  Quum  infelix  eventus  illi  esset  praecognitus,  remedium  quale  poterat,  non  attulit.  Sed  ubi  ad  hominem  ventum  fuerit,  reperietur  sponte  peccasse,  et  non  minus  libero  quam  perverso  animi  motu,  discessionem  fecisse  a  Deo  fictore  suo.  Nec  dicere  licebit,  fuisse  leve  aliquod  delictum,  quod  fidem  Dei  verbo  abrogans,  impia  et  sacrilega  aemulatione  contra  eum  se  extulit,  quod  noluit  eius  imperio  subesse,  quod  denique  et  superbe  et  perfide  ab  eo  defecit.  Ergo  quidquid  peccati  est  ac  culpae  in  primorum  hominum  lapsu,  penes  eos  residet:  quod  praecessit  aeternum  Dei  consilium,  iusta  ratione  non  caret,  quamvis  nobis  abscondita.  Videmus  quide  m  ex  tam  horribili  ruina  fructum  quotidie  emergere,  quod  nostris  miseriis  Deus  ad  humilitatem  nos  erudit,  deinde  quod  bonitatem  suam  clarius  illustrat.  Nam  uberior  eius  gratia  per  Christum  effusa  est  in  mundum,  quam  Adae  collata  esset  a  principio.  Iam  si  nos  ratio  fugiat,  non  mirum  si  nobis  arcanum  Dei  consilium  sit  instar  labyrinthi.  Et  consuerunt  folia.  Quod  nuper  dixi,  nec  vero  pudore,  nec  serio  metu  ad  poenitentiam  fuisse  adductos,  nunc  melius  patet.  Consuunt  sibi  ex  foliis  perizomata.  Quorsum?  ut  tanquam  invicto  propugnaculo  Deum  procul  arceant.  Fuit  ergo  confusus  tantum,  et  cum  hebetudine  coniunctus  mali  sensus,  qualis  in  somno  inquieto  esse  solet.  Nemo  nostrum  est  qui  non  illorum  stultitiam  rideat  (ut  certe  ridiculum  fuit  tale  integumentum  Dei  oculis  opponere).  Interea  omnes  eodem  laboramus  vitio:  nam  ad  primas  conscientiae  punctiones  trepidamus  quidem  et  pudore  afficimur:  sed  protinus  obrepit  indulgentia  quae  nos  inducit  ad  frivolas  ineptias,  quasi  promptum  sit  Deo  illudere.  Itaque  nisi  magis  prematur  conscientia,  nullus  est  tam  inanis  et  fluxus  excusationis  color,  in  quo  non  acquiescamus:  imo  si  nullus  fucus  suppetat,  facimus  tamen  nobis  delitias,  et  tridui  oblivione  putamus  nos  beite  esse  tectos.  In  summa,  describitur  hic  a  Mose  frigida  et  semimortua  peccati  cognitio,  qualis  ingenita  est  mentibus  hominum,  ut  reddantur  inexcusabiles.  Quaeri  tamen  potest,  si  tota  natura  peccati  sordibus  infecta  est,  cur  tantum  una  in  parte  corporis  deformitas  appareat.  Neque  enim  faciem  vel  pectus  operiunt  Adam  et  Heva:  sed  tantum  pudenda  quae  vocamus.  Hac  occasione  factum  esse  arbitror  ut  vulgo  non  aliam  vitae  corruptelam  agnoscerent  quam  in  libidine  venerea.  Atqui  expendere  debebant,  non  minorem  fuisse  in  oculis  et  auribus  verecundiae  causam,  quam  in  parte  genitali,  quae  peccato  nondum  foedata  erat:  quum  aures  et  oculi  inquinas&ent  Adam  et  Heva,  et  diabolo  quasi  arma  praebuisbent.  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci