|
23:64
passus
est,
sed
voluit.
Nam
et
serpentis
linguam
diabolo,
praeter
ordinarium
naturae
usum,
commodavit:
quemadmodum
si
quis
alteri
gladium
et
arma
suppeditet.
Quum
infelix
eventus
illi
esset
praecognitus,
remedium
quale
poterat,
non
attulit.
Sed
ubi
ad
hominem
ventum
fuerit,
reperietur
sponte
peccasse,
et
non
minus
libero
quam
perverso
animi
motu,
discessionem
fecisse
a
Deo
fictore
suo.
Nec
dicere
licebit,
fuisse
leve
aliquod
delictum,
quod
fidem
Dei
verbo
abrogans,
impia
et
sacrilega
aemulatione
contra
eum
se
extulit,
quod
noluit
eius
imperio
subesse,
quod
denique
et
superbe
et
perfide
ab
eo
defecit.
Ergo
quidquid
peccati
est
ac
culpae
in
primorum
hominum
lapsu,
penes
eos
residet:
quod
praecessit
aeternum
Dei
consilium,
iusta
ratione
non
caret,
quamvis
nobis
abscondita.
Videmus
quide
m
ex
tam
horribili
ruina
fructum
quotidie
emergere,
quod
nostris
miseriis
Deus
ad
humilitatem
nos
erudit,
deinde
quod
bonitatem
suam
clarius
illustrat.
Nam
uberior
eius
gratia
per
Christum
effusa
est
in
mundum,
quam
Adae
collata
esset
a
principio.
Iam
si
nos
ratio
fugiat,
non
mirum
si
nobis
arcanum
Dei
consilium
sit
instar
labyrinthi.
Et
consuerunt
folia.
Quod
nuper
dixi,
nec
vero
pudore,
nec
serio
metu
ad
poenitentiam
fuisse
adductos,
nunc
melius
patet.
Consuunt
sibi
ex
foliis
perizomata.
Quorsum?
ut
tanquam
invicto
propugnaculo
Deum
procul
arceant.
Fuit
ergo
confusus
tantum,
et
cum
hebetudine
coniunctus
mali
sensus,
qualis
in
somno
inquieto
esse
solet.
Nemo
nostrum
est
qui
non
illorum
stultitiam
rideat
(ut
certe
ridiculum
fuit
tale
integumentum
Dei
oculis
opponere).
Interea
omnes
eodem
laboramus
vitio:
nam
ad
primas
conscientiae
punctiones
trepidamus
quidem
et
pudore
afficimur:
sed
protinus
obrepit
indulgentia
quae
nos
inducit
ad
frivolas
ineptias,
quasi
promptum
sit
Deo
illudere.
Itaque
nisi
magis
prematur
conscientia,
nullus
est
tam
inanis
et
fluxus
excusationis
color,
in
quo
non
acquiescamus:
imo
si
nullus
fucus
suppetat,
facimus
tamen
nobis
delitias,
et
tridui
oblivione
putamus
nos
beite
esse
tectos.
In
summa,
describitur
hic
a
Mose
frigida
et
semimortua
peccati
cognitio,
qualis
ingenita
est
mentibus
hominum,
ut
reddantur
inexcusabiles.
Quaeri
tamen
potest,
si
tota
natura
peccati
sordibus
infecta
est,
cur
tantum
una
in
parte
corporis
deformitas
appareat.
Neque
enim
faciem
vel
pectus
operiunt
Adam
et
Heva:
sed
tantum
pudenda
quae
vocamus.
Hac
occasione
factum
esse
arbitror
ut
vulgo
non
aliam
vitae
corruptelam
agnoscerent
quam
in
libidine
venerea.
Atqui
expendere
debebant,
non
minorem
fuisse
in
oculis
et
auribus
verecundiae
causam,
quam
in
parte
genitali,
quae
peccato
nondum
foedata
erat:
quum
aures
et
oculi
inquinas&ent
Adam
et
Heva,
et
diabolo
quasi
arma
praebuisbent.
|