[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


31:63  -83  PSALMUS  IV.  64  pietatis  praeposteram  confidentiam  verae  spei  loco  in  nobis  foveat.  7.  Multi  dicunt:  Quis  ostendet  nobis  bonum?  attolle  super  nos  lumen  vultus  tui  Iehova.  8.  Dedisti  laetitiam  in  corde  meo  plusquam  quo  tempore  frumentum  eorum  et  vinum  eorum  multiplicata  sunt.  7.  (Multi  dicunt)  Quidam  existimant  Davidem  hic  conqueri  de  crudeli  hostium  suorum  malitia,  quod  vitam  suam  cupide  appeterent.  Ego  autem  non  dubito  quin  Davidem  unicum  votum  quo  ardebat  variis  desideriis  comparet,  quibus  totus  fere  mundus  huc  illuc  agitur.  Nam  quia  principium  hoc  non  tenent  profani  homines,  solos  demum  omni  ex  parte  esse  beatos  quibus  propitius  est  Deus:  deinde,  peregrinandum  esse  in  terra,  ut  spe  et  patientia  contendant  ad  meliorem  vitam,  in  caducis  bonis  subsistunt,  itaque  modo  illis  prospere  sit  secundum  carnem,  non  magna  Dei  cura  tanguntur.  Quum  ergo  pecudum  more  hoc  vel  illud  pro  summa  felicitate  arripiant,  merito  se  ab  illis  David  separat,  scopum  sibi  prorsus  contrarium  praefigens.  Nec  vero  refello  quod  quibusdam  placet:  Davidem  conqueri  de  suis  gregalibus,  qui  quum  impares  essent  ferendis  aerumnis,  prae  taedio  et  aegritudine  gemebant,  quietem  sibi  optantes.  Ego  tamen  latius  extendere  malo,  ut  David  unico  Dei  favore  contentus,  se  nihil  respicere  vel  morari  testetur  quid  alii  cupiant.  Haec  autem  comparatio  non  parum  amplificat,  dum  fideles  posthabitis  bonis  praesentibus  in  Deo  acquiescunt,  nec  quidquam  pluris  faciunt  quam  illum  sibi  propitium  sentire.  Primum  ergo  significat  David,  desipere  eos  omnes  qui  sibi  optantes  laetam  fortunam,  non  incipiunt  a  Dei  gratia:  ita  enim  fieri  ut  illos  vagi  errores  circumagant.  Deinde  aliud  vitium  perstringit,  quod  crassi  et  terreni  homines,  carnis  quieti  et  commodis  addicti,  in  sola  eorum  fruitione  subsidant.  Unde  etiam  fit  ut  susque  deque  illis  sit  Deus,  quasi  eo  non  indigeant,  dum  suppetunt  reliqua  ex  voto.  Ipse  vero  contra,  ut  aliis  omnibus  bonis  careat,  paternum  Dei  amorem  sibi  instar  omnium  esse  testatur.  Haec  igitur  summa  est:  Tametsi  cupide  praesentibus  deliciis  vel  commodis  vulgo  inhient  homines,  ego  tamen  perfectam  felicitatem  non  alibi  quam  in  Dei  gratia  statuo.  Lumen  vultus  Dei  accipit  pro  serena  facie,  sicuti  rursum  videtur  obscura  nobis  et  obnubila  Dei  facies,  dum  aliquod  irae  signum  ostendit.  Pulcra  autem  metaphora  dicitur  attolli  hoc  lumen,  dum  in  cordibus  nostris  refulgens  fiduciam  et  spem  generat.  Neque  enim  sufficeret  a  Deo  nos  amari,  nisi  ad  nos  perveniret  amoris  sensus:  sed  corda  nostra  spiritu  suo  irradians  vero  et  solido  gaudio  nos  exhilarat.  Docet  autem  hic  locus,  quamvi  affluat  rerum  omnium  copia,  miseros  tamen  esse  quibus  propositum   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci