[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:63  63  COMMENTARIUS  IN  GENESIN.  64  fuerant  die,  excidisse  :  ideo  Augustinus  scribit,  stetisse  tantum  per  sex  horas.  Quod  alii  coniiciunt,  dilatam  fuisse  in  diem  sabbathi  tentationem  a  Satana,  ut  sanctum  diem  profanaret,  nimis  infirmum  est.  Et  certe  his  documentis  monentur  pii  omnes  ut  in  dubiis  speculationibus  sibi  parcius  indulgeant.  Ego  ut  de  tempore  quod  asseram  non  habeo,  ita  ex  Mosis  narratione  colligi  posse  arbitror,  non  diu  retinuisse  quam  acceperant  dignitatem,  nam  simul  ac  conditos  fuisse  dixit,  nulla  alterius  rei  facta  mentione,  transit  ad  defectionem.  Si  vel  modico  temporis  spatio  habitasset  Adam  cum  uxore,  non  inanis  certe  fuisset  Dei  benedictio  in  propaganda  sobole:  sed  Moses  Dei  beneficiis  privatos  fuisse  significat,  antequam  uti  consuescerent.  Facile  igitur  Augustini  exclamationi  subscribo  ;  O  miserum  liberum  arbitrium,  quod  adhuc  incolume  tam  parum  habuit  firmitatis.  Atque  ut  taceamus  de  brevitate  temporis,  illa  Bernardi  admonitio  memoratu  digna  est:  Quum  tam  horribile  praecipitium  in  paradiso  accidisse  legamus,  quid  nos  facturi  sumus  in  sterquilinio?  Simul  memoria  tenendum,  quo  praetextu  in  capitalem  sibi  ac  posteris  suis  omnibus  fraudem  inducti  fuerint.  Plausibilis  erat  ista  Satanae  adulatio  :  Scietis  bonum  et  malum:  sed  ideo  maledictum  erat  illud  scire,  quia  praeter  Dei  gratiam  appetebatur.  Quare  nisi  velimus  sponte  eosdem  induere  laqueos,  discamus  a  solo  Dei  nutu,  quem  bonorum  omnium  agnoscimus  autorem,  omnino  pendere.  Et  quoniam  nos  scriptura  passim  nuditatis  inopiaeque  nostrae  admonet,  et  in  Christo  recuperandum  pronunciat  quod  amisimus  in  Adam:  exinanita  omni  nostri  fiducia,  nos  Christo  vacuos  offeramus,  ut  suis  nos  divitiis  impleat.  7.  Et  aperti  sunt  oculi.  Velatos  esse  oportuit  Hevae  oculos,  donec  vir  quoque  deceptus  foret:  nunc  ambo  infausti  consensus  vinculo  pariter  constricti  malum  suum  sentire  incipiunt:  quanquam  nondum  seria  culpae  suae  notitia  tanguntur.  Pudet  eos  suae  nuditatis:  convicti  tamen  non  se  humiliant  coram  Deo,  non  metuunt  eius  iudicium  ut  deceret,  imo  tergiversari  non  desinunt.  Est  tamen  hic  aliquis  profectus,  quod  quum  nuper  coelum  instar  gigantum  impeterent,  nunc  ignominiae  suae  sensu  confusi  ad  latebras  fugiunt.  Atque  ista  quidem  oculorum  apertio  in  primis  hominibus,  ad  cernendam  suam  turpitudinem,  clare  demonstrat  suo  quoque  iudicio  fuisse  damnatos.  Nondum  vocati  sunt  ad  Dei  tribunal,  nullus  est  qui  eos  urgeat:  quae  sponte  subit  verecundia,  annon  certum  culpae  indicium  est?  Nihil  igitur  totius  mundi  proficiet  facundia  ad  eos  reatu  liberandos,  quibus  sua  conscientia  ad  fatendam  culpam  iudex  fuit.  Quin  potius  nos  omnes  aperire  oculos  decet,  ut  dedecore  nostro  confusi,  demus  gloriam  Deo  qualem  meretur.  Flexibilem  Deus  hominem  creavit:  tentari  nou  modo   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci