[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


30:62  prohibitum  erat:  quae  ab  omni  aevo  consuetudo  obtinuerat.  Nihilominus  tamen  populus  famelicus  neglecta  Dei  prohibitione  non  abstinuit  prohibito  sanguine:  nam  caesis  pecudibus  earum  sanguinem  cum  carne  comedit.  Quo  facto  videbatur  sibi  in  posterum  viam  ad  humanitatem  claudere:  veramque  religionem  et  sincerum  Dei  cultum  adulterare:  et  in  adulterino  cultu  animum  obfirmare.  Quandoquidem  igitur  tanta  populum  pollutio  pervaserat,  quare  se  ipsum  Saul  non  explorabat,  qui  tanto  malo  causam  praebuerat,  sed  de  occulto  potius  peccato,  severissime  puniendo,  laborabat?  Quur  iureiurando  se  ad  poenas  reposcendas  astringebat?  Nae  dolo  factum  id  ab  illo  merito  quis  suspicantur  :  praesertim  vero  quum  a  populo  seiunxit  se:  quandoquidem  in  populum  coniecta  omni  culpa  immunitatem  ipse  sperabat.  Sed  contra  eius  exspectatationem  factum  est:  Ionathanum  enim  sorte  deprehensum  ipse  suo  calculo  damnare  coactus  est:  quae  antequam  expendamus,  verba  illa  Saulis  sunt  nobis  consideranda,  quibus  ait,  ut  vivit  Iehova,  qui  servat  Israelem,  etiamsi  illud  fuerit  in  Ionathane  filio  meo,  omnino  morietur.  Iusiurandum  illud  ratione  quadam  et  aequitate  niti  videtur,  nam  qui  in  iudicem  electus  est  sanctissimus  et  iustissimus  esse  debet,  et  personarum  nullum  habere  respectum:  Nam  ius  omne  et  aequum  evertitur,  quum  iudices  vel  odio  vel  favore  excaecantur.  Idcirco  Dominus  noster  Iesus  Christus  haec  duo  opponit,  rectum  iudicium,  et  iudicium  ex  acceptione  personarum.  Nam  si  consanguinei  vel  affines  ac  propinqui  ad  favorem  impellant,  si  odium  aut  inimicitiae  adsunt,  animus  illis  ita  praeoccupatus  ut  extra  se  sit,  Deumque  tradat  oblivioni.  Contra  si  odium,  aut  si  favor  abfuerit,  tum  non  omnino  prava  sunt  iudicia.  Quapropter  maxima  iudiciorum  corruptela,  vel  in  odio  vel  in  favore  posita  est.  At  Saul  hic  negat  se  filio  parciturum:  qua  in  re  magnam  aequitatem  prae  se  fert:  verum  nimium  praecipitat  sententiam,  antequam  facti  quod  morte  plectere  cogitat  cognitionem  habeat.  Et  sane  in  Ionathanum  hoc  incidisse  divina  providentia  videmus,  ut  Sauli  temeritatis  nota  turpior  inureretur.  Quod  vero  iureiurando  suam  sententiam  firmat,  id  eo  facit  ut  ostendat  se  nihil  agere  simulate.  Nam  saepe  multi  multa  verba  profundunt,  quibus  tamen  multa  inest  simulatio  et  hypocrisis:  et  virtutem  multi  prae  se  ferunt,  quorum  tamen  in  pectore  plurima  vitia  occultantur.  Idcirco  iuramentum  in  rebus  magni  momenti  necessarium.  Nam  alioqui  frequentes  illae  deierationes  de  rebus  levibus  mera  sunt  divini  nominis  profanatio,  et  divini  nominis  in  vanum  acceptio  :  quapropter  istiusmodi  homines  qui  crebris  sese  iuramentis  devovent  sacrilega  audacia  Dei  honorem  polluunt.  At  non  sic  in  rebus  magni  momenti,  quibus  iuramentum  adhibitum  adfert  auto-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci