5:61  LIBER  I.  CAPUT  VI.  VII.  .  tare,  utrum  mundi  status  gratior  oculis  pulchriorque  sit  sereno  et  puro  die,  an  quum  fragoribus  crebris  omnia  quatiuntur,  et  ignes  hinc  atque  illinc  micant?  Atqui  non  alia  facies  est  quieti  moderatique  imperii  quam  sereni  coeli  et  nitentis.  Crudele  regnum,  turbidum,  tenebrisque  obscurum  est,  inter  trementes,  et  ad  repentinum  sonitum  expavescentes,  nec  eo  quidem  qui  omnia  conturbat  inconcusso.  Facilius  privatis  ignoscitur  pertinaciter  se  vindicantibus.  Possunt  enim  laedi,  dolorque  eorum  ab  iniuria  venit  Timent  praeterea  contemptum:  et  non  retulisse  laedentibus  gratiam,  infirmitas  videtur,  non  clementia.  At  cui  ultio  1)  in  facili  est,  is  omissa  ea,  certam  laudem  mansuetudinis  consequitur  :  humili  loco  positis  exserere  manum,  litigare,  in  rixam  procurrere,  liberius  est.  Leves  inter  paria  ictus  sunt.  Begi  vociferatio  quoque,  verborumque  intemperantia,  non  ex  maiestate  est.  Ne  videatur  ex  abrupto  transire  ad  hanc  similitudinem,  connectit  cum  prioribus.  Quum  enim  dixisset  nihil  esse  principi  tam  magnificum,  quam  quum  deorum  exemplo  improbos  tolerat,  ac  innumerum  relinquit,  ubi  alterum  est  exsequutus  de  iis  ad  tempus  tolerandis,  qui  civitatis  supplent  numerum,  nunc  ad  deorum  mentionem  revertitur.  Admonet  igitur  principem  legis  naturalis,  ut  sit  subditis  suis  talis,  quales  sibi  esse  deos  velit:  qui  sibi  rursum  dominantur,  ut  ipse  hominibus  imperat.  Quod  si  deorum  indulgentia  vivit  ac  spirat,  cur  non  homo  potius  hominibus  propitius  erit  et  exorabilis?  Sic  Ovidius  ad  Augustum  lib.  Tristium  II.:  Si  quoties  peccant  homines,  sua  fulmina  mittat  Iuppiter,  exiguo  tempore  inermis  erit.  Nunc  ubi  detonuit  strepituque  exterruit  orbem,  Purum  discussis  aera  reddit  aquis,  [pag.  51]  Iure  igitur  genitorque  deum,  rectorque  vocatur;  Iure  capax  mundus  nil  Iove  maius  habet.  Tu  quoque  quum  patriae  rector  dicare  paterque,  Utere  more  dei  numen  habentis  idem.  Hoc  tamen  interest,  quod  ille  Augusto  adulatur,  hic  philosophice  praecipit.  Plutarchus  quoque  de  sera  numinis  vindicta:  Quum  deum  optimum  maximum,  qui  neminem  timet,  nullius  rei  indiget,  qui  nulla  poenitentia  duci  potest,  vindictam  tamen  suspendere  cernamus,  debitumque  sceleribus  exspectare  tempus,  nos  quoque  illum  imitari,  ac  placidos  reddi  oportet,  mansuetudinemque  ac  tolerantiam,  divinam  virtutis  censere  particulam.  Vide  ut  idem  exemplum  varie  accommodant.  Quis  regum  erit  tutus,  cuius  non  membra  aruspices  Si  regum  delicta  dii  severe  persequantur,  quis  regum  est  qui  non  in  horas  identidem  peccet?  Quid  igitur  spei  reliquum  est,  quam  ut  aruspices  ad  deos  consulendos  mittant  in  certissimum  ac  praesentissimum  mortis  nuncium?  Eant  nunc  reges,  et  impe-  1)  JSdd.  1611  sqq.  vitio.