[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


44:60  suum  in  mundo?  Quid  enim  futurum  est  deleta  Iudaea  et  reliquis  gentibus  perditis,  nisi  ut  nomen  Dei  expositum  sit  contumeliae?  Nusquam  invocabitur,  et  omnes  etiam  certatim  evoment  suas  blasphemias  contra  ipsum.  Propheta  occurrit,  dicens  in  manu  Dei  esse  rationem,  qua  gloriam  suam  vindicet,  quoniam  non  modo  tuebitur  ecclesiam  suam  in  Iudaea,  sed  longe  lateque  populos  colliget,  ita  ut  celebretur  ubique  nomen  suum.  Sed  loquitur  primum  de  labio  puro:  Convertam,  inquit,  ad  populos  labium  purum.  Hoc  verbo  significat  invocationem  nominis  Dei  peculiare  esse  ipsius  opus.  Neque  enim  homines  proprio  carnis  motu  sese  ingerent  ad  orandum:  sed  ubi  Deus  eos  traxerit.  Verum  quidem  est  semper  invocatum  fuisse  Deum  ab  omnibus  populis  :  sed  non  fuit  legitima  illa  orandi  ratio,  quum  temere  in  aerem  vota  sua  proiicerent.  Deinde  scimus  Deum  non  fuisse  invocatum  a  gentibus,  quia  nemo  tunc  in  mundo  fuit  qui  non  fingeret  sibi  aliquod  idolum.  Quum  ergo  innumeris  idolis  referta  esset  terra,  Deus  nonnisi  in  sola  Iudaea  invocatus  fuit.  Caeterum  etiamsi  animus  fuisset  incredulis  precari  Deum,  tamen  non  poterant  hoc  rite  facere,  quoniam  oratio  ex  fide  manat.  Non  abs  re  igitur  promittit  Deus  se  versurum  ad  gentes  labia  pura:  hoc  est,  se  facturum  ut  gentes  puris  labiis  possint  invocare  ipsius  nomen.  Ergo  hinc  colligimus  quod  dixi,  non  posse  Deum  rite  a  nobis  invocari,  donec  ad  se  nos  trahat.  Nam  profanis  sumus  et  impuris  labiis.  Denique  initium  precandi  est  ab  ista  purgatione  arcana  spiritus,  de  qua  nunc  agit  propheta.  Quod  si  hoc  singulare  est  Dei  beneficium,  vertere  labium  purum  ad  gentes,  sequitur  et  fidem  etiam  ab  ipso  nobis  conferri,  quia  sunt  res  coniunctae.  Sicuti  autem  purificat  fide  Deus  corda  hominum,  ita  etiam  labia  repurgat,  ut  nomen  suum  rite  possit  invocari,  quod  alioqui  profanatur  ab  incredulis.  Quoties  obtendunt  Dei  nomen,  certum  est  hoc  non  fieri  sine  sacrilegio.  Quod  dicit  omnes,  referri  debet  ad  populos  non  ad  singula  capita.  Neque  enim  unquam  factum  fuit  ut  quisque  Deum  invocaret:  sed  ex  omnibus  populis  fuerunt  aliqui,  sicuti  etiam  Paulus  loquitur  primo  cap.  prioris  ad  Corinthios  (v.  2).  Nam  ubi  salutat  fideles,  adiungit,  Qui  invocat  nomen  Domini  in  omni  loco,  non  tantum  in  Iudaea.  Et  alibi,  Volo  viros  extendere  manus  ad  coelum  in  omni  loco  (1.  Tim.  2,  8).  Postea  adiungit,  Et  serviant  ei  humero  uno:  hoc  est,  ut  studiis  coniunctis  sese  Deo  subiiciant  ad  obsequium  praestandum.  Nam  humero  servire  est  consentire,  ita  ut  alii  alios  iuvent.  Et  metaphora  videtur  deducta  esse  ab  iis  qui  onus  aliquod  gestant.  Nisi  enim  alter  alteri  respondeat,  unus  succumbet:  deinde  onus  ipsum  cadet  in  terram.  Dicimur  ergo  Deum  colere  humero  uno,  dum  mutuo  consensu  studemus  alii  alios  iuvare.  Et  hoc  dili-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci