|
31:60
cepto
desistere
cogerent,
probaverat
Deus
se
Davidis
esse
custodem.
Quia
autem
illis
propositum
erat,
probrose
deiicere
quem
in
solium
regium
extulerat
Deus:
quaerit
quousque
suam
gloriam
pergent
in
dedecus
trahere.
Notandum
autem
est
quod
apud
summos
et
infimos
omni
genere
ignominiae
gravatus
gloriae
tamen
sibi
divinitus
concessae
possessionem
animose
retinet:
dubitat
quin
eam
tandem
asserat
Deus
quibuscunque
maculis
indigne
aspersa
fuerit.
(Diligetis
vanitatem.)
His
verbis
partim
exprobrat
hostibus
perversam
libidinem
qua
videbat
ipsos
impelli,
quamvis
pium
zelum
falso
praetexerent:
partim
eorum
stultitiam
deridet,
quos
contra
Deum
pugnando,
successum
tamen
sibi
promittant.
Et
valde
emphatica
est
obiurgatio:
nam
impii
quantumvis
crassa
malitia
in
omne
scelus
ruant,
se
tamen
fallacibus
blanditiis
deludunt
ne
quis
eos
sensus
mordeat.
Exclamat
ergo
David,
quamvis
sponte
caecutiant
et
fucato
colore
ornent
suam
iniustitiam
nihil
eos
proficere.
Et
certe
quamvis
sibi
blandiantur
impii,
ubi
ad
serium
examen
tracti
fuerint,
semper
hoc
constabit,
ideo
ipsos
hallucinari,
quia
ab
initio
propositum
est
fallaciter
agere.
Caeterum
ex
hoc
loco
nobis
sumendus
est
invictae
constantiae
clypeus,
quoties
prudentia
et
astu
superari
nos
videbimus
ab
improbis.
Nam
quibuscunque
machinis
nos
impetant,
si
modo
erimus
nobis
bene
conscii,
stabit
Deus
a
parte
nostra,
adversus
quem
non
praevalebunt.
Polleant
ingenio
licet,
suppetat
illis
facultas
nos
laedendi,
in
promptu
sint
rationes
et
subsidia,
acute
omnia
dispiciant:
quidquid
tamen
excudent,
mendacium
erit
ac
vanitas.
4.
(Scitote
quod
selegit.)
Confirmatio
est
superioris
sententiae,
hanc
enim
sibi
fiduciae
causam
esse
ostendit,
quia
Deo
regni
sui
autore
nititur.
Et
certe
tunc
demum
licebit
secure
contra
hostes
nostros
gloriari,
si
nobis
certa
erit
Dei
vocatio.
Itaque
David
minime
hic
suas
vires
iactat,
vel
opes,
vel
exercitus,
quibus
sibi
regnum
acquisierit:
sed
quia
divinitus
electus
est,
eos
sine
profectu
multa
conari
significat,
quia
sensuri
sint
Deum
sibi
adversum,
cuius
potentiae
succumbens
Ac
primo
quidem
dicit
se
a
Deo
fuisse
segregatum:
quo
significat
non
hominum
arbitrio,
vel
propria
libidine,
sed
coelos
ti
decreto
esse
eximium.
Nam
quum
n*"}3
Hebraeis
dividere
significet,
hoc
loco
ad
excellentiam
refertur:
ac
si
diceret:
vos1
nullum
regem
admittitis,
nisi
vestris
suffragiis
electum,
vel
qui
vobis
adlubescit
:
atqui
hoc
proprium
Dei
munus
est,
quemcunque
voluerit
assumere.
Per
nomen
Benigni,
non
dubito
quin
ius
regium
sibi
ex
re
ipsa
vel
effectu
asserat,
ac
si
notam
vel
insigne
suae
vocationis
proferret.
Vere
enim
dictum
fuit
vetere
proverbio:
Propriam
dotem
regum
esse
clementiam.
Deus
autem
quos
honore
dignatur,
ne
sint
mortua
idola,
|