|
44:58
obstinationis,
sed
etiam
vesanum
et
praecipitem,
quasi
vellet
urgere
poenam,
quam
Dominus
volebat
differre
ad
tempus.
Sequitur
nunc:
8.
Propterea
exspectate
me,
dicit
Iehova,
usque
ad
diem
quo
surgam
ad
praedam:
quia
iudicium
meum
(hoc
est,
decretum
est
mihi),
ut
colligam
gentes,
ut
congregem
regna,
ut
effundam
super
ipsa
(regna,
vel
super
ipsas
gentes)
indignationem
meamr
totum
furorem
irae
meae:
quia
igne
zeli
(vel
indignationis
meae)
vorabitur
tota
terra.
Hic
iam
pronuntiat
Deus"
finem
ultimum
adesse,
quoniam
expertus
fuerit
se
nihil
profecisse
longa
tolerantia:
imo
cognoverit
deteriores
reddi
Iudaeos,
quia
tam
clementer
ipsos
tractaverit.
Quidam
putant
sermonem
hunc
dirigi
ad
fideles,
ut
sese
ad
crucem
ferendam
parent.
Sed
illud
est
omnino
alienum
a
contextu
prophetae:
et
tamen
sententia
illa
recepta
est
fere
omnium
consensu.
Ego
autem
non
dubito,
quin
propheta,
sicuti
nunc
attigi,
abrumpat
querimonias,
et
dicat
iam
Deum
verbis
non
acturum
cum
tam
desperato
populo.
Exspectate
me}
inquit,
hoc
est,
iamiam
ego
adero
armatus:
hactenus
studui
vos
flectere,
nisi
obduruissent
animi
vestri
ad
pravitatem
:
sed
quia
operam
perdidi
docendo,
monendo,
hortando,
imo
etiam
quum
vobis
spectacula
hinc
inde
proponerem
in
profanis
gentibus,
quae
vos
simularent
ad
poenitentiam:
quia
hoc
quoque
modo
nihil
profeci,
iam
agedum,
exspectate
me:
hoc
est,
non
est
quod
amplius
vobiscum
litigem,
et
non
est
etiam
quod
amplius
speretis
me
missurum
ad
vos
prophetas.
Exspectate
igitur
me
dum
ego
surgam.
Quomodo?
Ad
praedam,
^yb
quidam
vertunt
quasi
esset
I^b,
in
perpetuum.
Sed
significat
propheta
Deum
sic
offensum
esse
contumacia
populi,
ut
iam
appetat
praedari,
rapere,
vorare,
obliviscatur
mansuetudinis
illius,
quae
illis
hactenus
fuerat
ludibrio:
Adero
quasi
saeva
bellua:
quemadmodum
leones
rapiunt,
lacerant,
discerpunt,
devorant:
sic
etiam
facturus
sum
vobiscum,
quia
hactenus
nimis
humaniter
et
paterne
vobis
peperci.
Videmus
ergo
haec
exempla
non
debere
referri
ad
spem
vel
tolerantiam
piorum:
sed
Deum
hic
potius
ultimum
exitium
denuntiare
reprobis:
quasi
diceret,
Ego
iubeo
vos
valere:
facessite,
et
agite
res
vestras.
Ego
enim
non
contendam
posthac:
sed
brevi
adero,
et
alius
quam
hactenus
sitis
me
experti.
Nunc
videmus
Deum
quasi
renuntiare
Iudaeis,
et
minari
se
venturum
exserto
gladio
contra
ipsos.
Quanquam
potius
se
comparat
saevae
et
truculentae
bestiae.
Postea
adiungit,
Nam
iudicium
meum
est:
hoc
est,
mihi
decretum
est
colligere
gentes
omnes.
Diximus
alibi
de
hoc
verbo
P)DK:
idem
valet
Hebraeis
quod
gallice
dicimus
Trousser.
Mihi
ergo
decretum
est
colligere:
|