48:562  animis  et  quietis  exspectare  felicem  tristium  rerum  exitum,  quae  in  iacturam  gloriae  Dei  initio  tendere  videntur.  Quis  nostrum  non  vehementer  territus  fuisset  hoc  spectaculo,  quod  impios  ad1)  vexandam  contumeliis  et  foedandam  probris  quibuslibet  evangelii  gloriam  armabat?  Videmus  tamen  ut  mature  Deus  occurrerit.  Ergo  non  dubitemus  quin,  postquam  suos  scandalis  obnubilari  passus  fuerit,  opportunum  remedium  afferendo,  tenebras  versurus  sit  in  lucem.  Interea  a  carnis  iudicio  nobis  cavendum  esse  meminerimus.  Et  quia  sibi  semper  excidunt  homines,  petamus  a  Domino  spiritum  moderationis,  qui  nos  in  recto  modo  contineat.  Hinc  praeterea  doceamur  quam  proclivis  in  superstitionem  sit  mundus.  Imo  haec  pravitas  fere  nobiscum  nascitur,  ut  Dei  spoliis  libenter  ornemus  creaturas.  Quare  nihil  mirum  si  saeculis  omnibus  novi  subinde  errores  pullularint,  quum  quisque  nostrum  ab  utero  matris  mirus  sit  fingendis  idolis  artifex.  Verum  ne  inde  excusationis  praetextus  captetur,  testis  est  haec  historia,  hunc  superstitionum  fontem  esse,  quod  homines,  Deo  ingrati,  eius  gloriam  alio  transferunt.  7.  In  illis  autem  locis  erant  praedia  primati  insulae,  nomine  Publio,  qui  nos  exceptos  benigne  tractavit  hospitio.  8.  Contigit  autem  patrem  Publii  febribus  ac  dysenteriis  vexatum  decumbere.  Ad  quem  Paulus  intravit:  et  quum  orasset,  imposuissetque  ei  manus,  sanavit  eum.  9.  Hoc  igitur  facto,  caeteri  quoque  qui  habebant  infirmitates  in  insiila,  accedebant  et  sanabantur,  10.  qui  etiam  multis  honoribus  nos  honoraverunt,  et  solventibus  imposuerunt  quae  necessaria  erant.  l  l  .  Post  menses  autem  tres  navigavimus  in  navi  alexandrina,  quae  in  insula  hiemaverat,  cui  erat  insigne  Castor  et  Pollux.  12.  Et  quum  venissemus  Syracusas,  mansimus  triduo.  13.  Inde  circumlegentes  devenimus  Rhegium.  Et  post  unum  diem  afflante  Austro  postridie  venimus  Puteolos:  14.  ubi  repertis  fratribus,  rogati  sumus  manere  apud  eos  dies  septem:  et  sic  venimus  Romam.  7.  In  illis  autem  locis.  Quia  nomen  Publii  romanum  est,  potius  suspicor  hunc,  de  quo  fit  mentio,  civem  romanum  fuisse  quam  insulanum.  Non  enim  solebant  Graeci  et  alii  exteri,  nisi  mediocres  homines,  mutuari  nomina  a  Latinis.  Fieri  autem  potest,  ut  quispiam  ex  Romae  proceribus  praedia  sua  tunc  inviserit,  et  vocetur  insulae  princeps:  non  quod  illic  habitaret,  sed  quod  nemo  illi  par  esset  opibus  et  possessionum  amplitudine.  Vix  autem  probabile  est  totam  Graecorum  turbam  triduo  fuisse  hospitaliter  tractatam.  Magis  suspicor,  quum  centurionem  exciperet,  Paulo  etiam  et  eius  comitibus  honorem  habuisse,  quod  miraculo  admonitus  hominem  crederet  esse  Deo  gratum.  Utcunque  tamen  O  In.  36