[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:561  561  CAPUT  XXVIII.  562  rum:  sed  tamen  obstare  nego,  quin  parcat  Deus  ad  tempus  quibus  velit,  quamvis  omnium  sint  deterrimi:  alios  autem,  quorum  mediocris  est  culpa,  gravius  puniat.  Nostrum  interea  est,  quod  int  TO  izoXb  contingit,  non  facere  perpetuum.  Videmus  nunc  in  quo  decepti  fuerint  Melitenses:  nempe  quod  nulla  vitae  habita  quaestione  Paulum  iudicant  esse  nefarium  hominem  tantum  propter  viperae  morsum.  Deinde  quod  fine  non  exspectato  sententiam  praecipitant.  Interea  notandum  est  exsecranda  monstra  esse,  qui  divini  iudicii  sensum  ex  cordibus  suis  evellere  conantur,  qui  nobis  omnibus  naturaliter  insitus  est,  et  barbaris  etiam  ferisque  hominibus  insidet.  Quod  caedis  potius  quam  alterius  cuiuspiam  sceleris  reum  faciunt  Paulum,  hanc  rationem  sequuntur,  quod  homicidium  maxime  semper  detestabile  fuerit.  Ultio  non  sinit  vivere.  Impium  esse  colligunt,  quia  emersum  ex  mari  ultio  persequitur.  Fingebant  autem  ultricem  deam  Iovis  solio  assidere,  cui  nomen  vulgo  impositum  fuit  ACXT].*  crasse  id  quidemi  ut  homines  purae  religionis  ignari:  non  tamen  sine  tolerabili  significatione,  ac  si  pinxissent  Deum  mundi  iudicem.  Caeterum  hac  voce  discernitur  ira  numinis  a  fortuna.  Atque  ita  asseritur  iudicium  Dei  contra  caecos  omnes  casus.  Intelligunt  enim  Melitenses  conspicuum  coelestis  vindictae  signum  esse,  quod  Paulus  iam  servatus,  tamen  salvus  esse  non  potest.  5.  Excussa  vipera.  Excussio  viperae,  signum  est  compositi  animi.  Scimus  enim  quantopere  hominem  perturbet  ac  debilitet  metus:  neque  tamen  omni  metu  vacuum  fuisse  Paulum  intelligas.  Non  enim  fides  nos  reddit  stupidos,  quemadmodum  fanatici  in  umbra  et  extra  teli  iactum  imaginantur.  Sed  quanquam  fides  sensum  malorum  non  adimit,  ipsum  tamen  temperat,  ne  consternatio  longius  abripiat  piorum  animos  quam  par  sit:  ut  fiduciam  semper  retineant.  Sic  Paulus,  quum  viperam  intelligeret  noxiam  esse  bestiam,  promissione  tamen  sibi  data  fretus,  pestiferum  morsum  usque  ad  perturbationem  non  timuit:  et  quia  etiam  ad  mortem  si  opus  fuisset  accinctus  erat.  6.  Mutata  mente  dicebant.  Haec  tam  admirabilis  et  insperata  conversio  Melitenses  serio  tangere  debuit,  ut  Dei  misericordiae  gloriam  darent,  sicuti  prius  vindictae.  Verum  ut  perperam  semper  ad  extrema  rapitur  humana  ratio,  repente  Paulum  ex  scelerato  homicida  deum  faciunt.  Atqui  si  alterutrum  valere  necesse  fuit,  satius  erat  homicidam  haberi  quam  deum.  Et  certe  non  solum  unius  sceleris  damnari  magis  optasset  Paulus,  sed  etiam  omni  infamiae  genere  obrui,  adeoque  demergi  usque  ad  inferos,  quam  Dei  gloriam  ad  se  trahere.  Idque  satis  notum  erat  omnibus  qui  ipsum  inter  medias  procellas  concionantem  audierant.  Fieri  tamen  potest  ut  postea  edocti  agnoverint  Deum  miraculi  autorem.  Porro  discamus  ex  hac  historia,  sedatis  Calvini  opera.  Vol  XLVIII.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci