[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:560  Quamvis  autem  non  multi  inde  profecerint:  resplenduit  tamen  etiam  apud  incredulos  evangelii  maiestas.  Apud  vectores  etiam  oraculorum,  quae  non  satis  reveriti  fuerant,  haec  magna  fuit  confirmatio.  Nec  vero  casu  erupit  ex  sarmentis  vipera:  sed  Dominus,  quod  in  evangelii  sui  gloriam  fore  videbat,  eam  ad  mordendum  Paulum  arcano  suo  consilio  direxit.  4.  Ut  viderunt  barbari.  Passim  receptum  omnibus  saeculis  iudicium  istud  fuit:  qui  gravius  aliquid  paterentur,  atroci  aliquo  crimine  esse  implicitos.  Nec  vero  de  nihilo  concepta  fuit  haec  persuasio  :  quin  potius  a  recto  pietatis  sensu  fluxit.  Deus  enim  ut  mundum  inexcusabilem  redderet,  hoc  omnium  animis  voluit  esse  infixum,  aerumnas  et  res  adversas,  praecipue  vero  insignes  clades  irae  suae  et  iustae  in  peccata  ultionis  esse  documenta.  Itaque  quoties  occurrit  memorabilis  aliqua  calamitas,  simul  in  mentem  venit,  graviter  offensum  esse  Deum,  qui  tam  severe  et  duriter  iudicium  exerceat.  Nec  vero  unquam  impietas  eousque  invaluit,  quin  hoc  principium  omnes  retinerent:  Deum,  ut  se  mundi  iudicem  ostenderet,  notabiles  poenas  sceleratis  infligere.  Sed  hic  quoque  error  fere  semper  grassatus  est,  quod  sine  exceptione  sceleris  damnarunt  omnes,  quos  durius  videbant  tractari.  Deus  vero,  etsi  hominum  peccata  rebus  adversis  semper  castigat,  non  tamen  aequaliter  quas  quisque  meritus  est  poenas  in  praesenti  vita  exigit.  Et  interdum  piorum  afflictiones  non  tam  poenae  sunt  quam  probationes  fidei  et  patientiae  exercitia.  Ideo  falluntur  qui  sibi  universalem  regulam  constituunt,  ut  ex  rebus  prosperis  vel  adversis  unumquemque  aestiment.  Hic  status  fuit  disceptationis  inter  Iob  et  eius  amicos:  quum  illi  reprobum  et  Deo  exosum  hominem  esse  contenderent,  quem  Deus  affligeret:  ille  vero  contra  exciperet,  pios  interdum  cruce  humiliari.  Quare  ne  in  hac  parte  hallucinemur,  duo  nobis  sunt  cavenda.  Prius  est  ne  ex  solo  eventu  de  hominibus  ignotis  caecum  et  praeceps  feramus  iudicium.  Nam  quia  promiscue  bonos  et  malos  affligit  Deus:  imo  saepe  reprobis  parcens,  gravius  suos  flagellat:  ut  rite  iudicemus,  aliunde  quam  a  poenis  incipere  convenit:  nempe  ut  de  vita  et  factis  quaeramus.  Si  quis  adulter,  vel  blasphemus,  vel  periurus,  vel  latro,  si  quis  in  libidines  proiectus,  si  quis  fraudator,  si  sanguinarius  plectitur,  Deus  quasi  digito  suum  iudicium  nobis  demonstrat.  Si  nullum  nobis  scelus  apparet,  nihil  melius  est  quam  iudicium  de  poena  suspendere.  Altera  cautio  est,  ut  finem  expectemus.  Neque  enim  simul  atque  percutere  coeperit  Deus,  manifestum  nobis  est  eius  consilium  :  quin  potius  dissimilis  exitus  tandem  declarat,  longe  distare  coram  Deo  qui  poenarum  similitudine  videntur  in  hominum  oculis  coniuncti.  Si  quis  obiiciat,  non  frustra  in  lege  toties  repeti,  miserias  omnes  privatas  et  publicas  Dei  esse  flagella:  fateor  quidem  id  esse  ve-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci