[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


23:56  inde  colligunt  imperiti,  non  libero  motu  peccasse  hominem.  Sensit  enim  ipse,  propriae  conscientiae  testimonio  convictus,  nimis  se  in  peccando  fuisse  liberum.  Necessitate  an  contingenter  peccaverit,  alia  est  quaestio  :  de  qua  vide  Institutionem  et  libellum  de  Predestinatione.  Dixit  ad  mulierem.  Locum  hunc  sannis  suis  exagitant  impii,  quia  facundum  animal  faciat  Moses  quod  bisulca  lingua  obscure  tantum  sibilat.  Ac  primum  quaerunt  ex  quo  tempore  coeperint  muta  esse  animalia:  si  tunc  distinctum  habebant  et  communem  nobiscum  sermonem.  Responsio  in  promptu  est,  non  natura  disertum  fuisse  serpentem,  sed  quum  Dei  permissu  organum  sibi  appositum  nactus  esset  Satan,  voces  quoque  ex  eius  lingua  formasse,  quas  idem  Deus  permisit.  Nec  dubito  quin  extraordinarium  id  esse  Heva  senserit,  atque  ideo  cupidius  exceperit  quod  mirata  est.  Iam  si  fabulosum  iudicant  quidquid  est  insolitum,  nullum  Deo  miraculum  edere  licebit.  Deus  opus  aliquod  a  communi  usu  remotum  edendo,  in  potentiae  suae  admirationem  nos  cogit.  Si  hoc  ipso  praetextu  ridemus  Dei  potentiam  quia  familiaris  nobis  non  est,  annon  simus  plusquam  praeposteri?  Ad  haec,  si  incredibile  videtur  loquutas  esse  Deo  iubente  bestias:  unde  homini  sermo,  nisi  quia  eius  linguam  Deus  formavit?  Editas  sine  lingua  in  aere  fuisse  voces  ad  illustrandam  Christi  gloriam,  evangelium  praedicat:  minus  hoc  rationi  carnis  probabile  quam  ex  brutorum  animalium  ore  elici  sermonem.  Quid  igitur  hic  impiorum  petulantia  insectatione  dignum  inveniet?  In  summa,  quisquis  Deum  in  coelo  statuit  mundi  praesidem,  suam  illi  potentiam  non  negabit  in  creaturas,  ut  bruta  animalia  pro  suo  arbitrio  loqui  doceat:  sicut  interdum  homines  ex  facundis  elingues  reddit.  Porro  in  eo  se  prodit  Satanae  vafrities,  quod  non  recta  virum  aggreditur,  sed  in  uxoris  persona  quasi  per  cuniculos  obrepit.  Insidiosa  haec  adoriendi  ratio  nobis  hodie  quoque  plus  satis  nota  est:  atque  utinam  ita  sit  ut  prudenter  nobis  cavere  discamus.  Nam  qua  parte  nos  videt  parum  munitos  furtim  se  insinuat,  ne  prius  sentiatur  quam  penetraverit  quo  volebat.  Non  refugit  mulier  serpentis  colloquium,  quia  nullum  adhuc  dissidium  erat:  habebat  ergo  non  secus  ac  domesticum  animal.  Quaeritur,  quidnam  Satanam  ad  machinandum  homini  exitium  impulerit.  Finxerunt  curiosi  sophistae,  quia  praeviderat  filium  Dei  humana  carne  induendum,  invidia  simul  flagrasse:  verum  frivola  est  speculatio.  Nam  quum  homo  factus  sit  Dei  filius,  ut  nos  ex  misera  dissipatione  iam  perditos  colligeret,  quomodo  praevideri  potuit  quod  futurum  non  erat  nisi  homo  peccasset?  Si  coniecturis  detur  locus,  verisimilius  est  (ut  desperati  solent)  rabie  quadam  fuisse  adactum,  ut  secum  in  societatem  aeterni  interitus  hominem  raperet.  Verum  hac  una  ratione  conten-  

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci