[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:557  557  CAPUT  XXVII.  558  autem  dies  esset,  terram  non  agnoscebant:  sinum  vero  quemdam  animadverterunt  habentem  litus,  in  quod  cogitabant  eiicere  navem.  40.  Et  quum  anchoras  sustulissent^  committebant  se  mari.  Simul  laxatis  iuncturis  gubernaculorum,  et  sublato  artemone  ad  aurae  flatum,  tendebant  ad  litus.  41.  Quum  vero  incidissent  in  locum  bimarem,  impegerunt  navem.  Ac  prora  quidem  infixa  manebat  immobilis:  puppis  vero  solvebatur  a  vi  undarum.  42.  Porro  militum  consilium  erat,  ut  vinctos  occiderent,  ne  quis,  postquam  enatasset^  aufugeret.  43.  At  centurio  volens  servare  Paulum,  prohibuit  eos  a  consilio,  iussitque  ut  qui  possent  natare  abiicerent  se  primos  et  in  terram  evaderent,  44.  caeterique  partim  in  tabulis,  partim  in  reliquiis  navis:  et  sic  factum  est  ut  omnes  incolumes  evaderent  in  terram.  33.  34.  Et  quum  dies  inciperet.  Quidquid  coniiciant  nautae,  non  vacillat  Pauli  fides:  sed  constanter  in  promissionem  sibi  datam  recumbit.  Neque  enim  tantum  hortatur  ad  sumendum  cibum,  ut  ille  in  ultima  desperatione  sic  loquutus  fertur:  Prandete,  milites,  nam  apud  inferos  coenabimus:  sed  in  vaticinio  suo  persistens  bono  esse  animo  iubet.  In  eo  se  prodit  vis  fidei,  dum  ad  patientiam  nos  armat,  et  contrarios  insultus,  quibus  eam  quatefacere  molitur  Satan,  intrepide  excipit  ac  propulsat.  Sed  quod  dicit  per  dies  quatuordecim  ieiunos  mansisse,  absurdum  videri  posset.  Reperietur  unusquispiam,  qui  inediam  diutius  ferat:  sed  de  tanta  multitudine  vix  credibile  est.  Responsio  facilis  est,  ieiunium  improprie  vocari  insolitam  cibi  abstinentiam:  quia  iusto  convivio  nunquam  refecti  fuerant  per  totum  illud  tempus:  ut  qui  moerore  anguntur,  fere  ad  cibum  nauseant.  Quia  autem  fastidii  causa  erat  desperatio,  iterum  affirmat  victuros,  modo  animos  colligant.  Fidum  enim  verbi  ministrum  oportet  non  promissiones  modo  in  medium  afferre:  sed  consilium  simul  addere,  ut  homines  Deum  vocantem  sequantur:  non  autem  ignavi  et  hebetes  sedeant.  Porro  sensus  verborum  est,  Deus  vos  servare  decrevit:  haec  fiducia  vos  animare  debet,  ac  reddere  alacres,  ne  ipsi  vobis  desitis.  35.  Sumpto  pane.  Quo  melius  eos  suo  exemplo  erigat,  panem  sumit  ac  vescitur.  Gratias  egisse  Lucas  refert,  non  tantum  ex  quotidiano  more,  sed  quia  ad  fiduciae  testimonium  non  parum  id  valebat.  Dubium  quidem  non  est  quin  Paulus  diligenter  praestiterit  in  sumendo  cibo  quod  aliis  praecipit:  sed  nunc  non  tantum  gratitudinem  suam  testatur,  nec  tantum  petit  ut  cibum,  quem  sumpturus  est,  Deus  sanctificet:  verum  intrepidus  Deum  vitae  autorem  invocat,  ut  miseri  illi  quos  moeror  constrictos  tenebat,  aliquid  bonae  spei  conciperent.  Et  hoc  saltem  profecit,  ut  receptis  animis  cibum  sumpserint:  quibus  curandae  vitae  oblivionem  induxerat  metus.   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci