[SEARCH HOME] | [CONTENTS] | [기독교강요 라틴어-영어 문장별 대조본] | [원문칼빈전집안드로이드앱]

IOANNIS CALVINI OPERA QUAE SUPERSUNT OMNIA
volume column dictionary *for dictionary, click or touch the word
[Pre] [Next] [Original Text Jpg]


48:555  555  IN  ACTA  APOSTOLORUM  556  dunt  sanis  et  salubribus  consiliis,  et  statim  Dei  gratiam,  quamvis  familiariter  illis  innotuerit,  obliviscuntur.'  Imo,  quod  deterius  est,  praesentem  et  sibi  ante  oculos  positam  non  vident  nec  sentiunt.  Utcunque  autem  maior  pars  ingrata  fuerit:  non  tamen  sine  fructu  patefactum  fuit  hoc  oraculum:  imo  hoc  ipsum  profuit,  reddi  inexcusabiles  qui  sibi  in  fallaciis  nimis  indulgebant.  Quod  autem  dictum  fuit,  oportere  sisti  Caesari,  huc  spectabat,  ut  pios  magis  confirmaret  eius  confessio,  ubi  admoniti  essent  prodire  a  Deo  testem  asserendae  evangelii  doctrinae  certo  destinatum,  et  in  hunc  usum  servari.  Donavit  Ubi  omnes  animas.  Videtur  innuere  Lucas  j  Paulum  non  modo  pro  se,  sed  pro  aliis  quoque  orasse,  ut  omnes  Deus  e  naufragio  eriperet.  Et  certe  probabile  est,  quum  discrimen  commune  cerneret,  non  ita  fuisse  distentum  vitae  suae  cura,  ut  alios  negligeret:  utpote  quos  cernebat  eodem  discrimine  implicitos.  Potest  tamen  fieri  ut  Dominus  sponte  eius  preces  anteverterit.  Nec  vero  novum  est,  eius  benedictionem  ad  indignos  extendi,  qui  aliquo  societatis  nexu  fidelibus  coniuncti  sunt.  Ita  Sodomae  pepercisset,  si  reperti  illic  fuissent  decem  probi  homines.  Hic  quaeritur  quatenus  impiis  prosit  sanctorum  integritas.  Primum  tollenda  est  papistarum  superstitio,  qui  dum  audiunt  in  gratiam  piorum  malis  benefieri,  illos  somniant  mediatores,  qui  meritis  suis  mundo  salutem  impetrent.  In  eo  autem  bis  stulti  sunt  et  praeposteri,  quod  haec  vivorum  elogia  trahunt  ad  mortuos:  nec  aliter  quam  eorum  intuitu  Deum  sibi  fore  sperant  propitium:  ideoque  patronos  sibi  adsciscunt.  Omitto  quod  sanctorum  merita  extollendo  gratuitam  Dei  bonitatem  obscurant.  Iam  ut  propositam  quaestionem  solvamus,  sic  breviter  habendum  est:  quum  malis  permixti  sunt  boni,  utrisque  promiscue  accidere  res  adversas  et  prosperas:  fieri  tamen  interdum,  ut  Dominus  suis  parcendo  impios  ad  tempus  cum  ipsis  sustineat.  Deinde  plures  esse  causas,  cur  in  gratiam  fidelium  malis  et  reprobis  benefaciat.  Domum  Putifaris  benedixit  in  gratiam  Ioseph,  ut  illius  animum  ad  praestandam  huic  sancto  viro  humanitatem  flecteret.  Suum  erga  Paulum  favorem,  multos  homines  servando  incolumes,  testatus  est,  ut  eius  pietati  testimonium  redderet,  ut  inde  elucesceret  evangelii  maiestas.  Caeterum  tenere  convenit,  quaecunque  Deus  impiis  beneficia  largitur,  tandem  illis  cedere  in  exitium  :  sicuti  rursum  fidelibus  utiles  sunt  poenae  quas  communiter  cum  reprobis  sustinent.  Interea  singulare  hoc  divini  erga  nos  amoris  pignus  est,  quod  a  nobis  quasdam  beneficentiae  suae  guttas  defluere  ad  alios  facit.  25.  26.  Credo  enim  Deo.  Iterum  inculcat  Paulus  unde  sibi  tanta  confidentia,  ut  intrepide  inter  innumeros  maris  gurgites  ad  portum  affirmet  omnes  venturos:  quia  scilicet  ita  promisit  Deus.  Quibus   

[Pre] [Next]


Copyright ⓒ 2018 In Hyuk Lee. All rights reserved. http://blog.naver.com/isaaci