20:547  547  EPISTOLAE  4245.4248  548  Spiritus  tuus  bonus  reducat  me  in  terram  tuam  propter  nomen  tuum.  Arca  tua  me,  Domine,  quam  brevissime  recipiat,  ne  a  diluvio  intercipiar  et  peream.  Has  voces,  observande  pater,  apud  Dommum  mea  causa  suscipe:  eas  enim  a  me  peccatore  tardius  excipiet  nisi  iuves,  nec  est  quod  in  hoc  negotio  tuam  operam  deneges,  non  minus  tuis  precibus  nomine  Iesu  Christi  fiisis  me  repetens  Dominus  quam  me  tuo  consilio  abegit.  Quod  vero  eiusmodi  clamoribus  apud  te  tam  familiariter  conquerar,  non  est  quod  in  malam  accipias  partem.  Nisi  enim  penitus  sim  stipes  et  omni  vi  sentiendi  exutus,  est  quod  sentiam  qua  me  in  parte  calceus  urgeat.  Mea  res  agitur:  mihi  aut  in  me,  quod  Deus  avertat,  seritur  et  metitur.  Furor  itaque  et  animi  anxietas,  supplere  paratus  quod  mea  denegaret  dicendi  penuria,  satis  amplum  mihi  verborum,  quibus  te  compellem  et  compellam  ut  mei  sis  sollicitus,  aperit  campum.  Terum  quum  te  zelo  Domini  tangi,  domus  eius  et  domesticorum  negotio  sat  moveri  persuasum  habeam,  non  est  quod  te  gravioribus  rebus  districtum  sermonum  profusi  one  remorer.  Hoc  itaque  unum,  si  placet,  abs  te  impetrabo,  ut  per  Iesum  Christum  a  Domino  Deo  exores,  me  hinc  quam  brevi  fieri  poterit  iuxta  bonam  suam  voluntatem  eripiat,  et  quamdiu  me  hic  detinebit  desiderio  faciei  suae  revisendae  perpetuo  tangat,  amorem  sui  ob  oculos  a  Sirenum  istarum  illecebris  aversos  ponat,  lectionis  sacrae  studio  pungat,  me  tanta  incrementi  limitum  regni  Christi  dominantium  Domini  rapiat  aviditas,  nt  in  omni  apertione  oris,  nullis  hominum  evanidis  minis  perterritus,  et  privatim  et  publice  in  eius  laudem  et  proximi  aedificationem  verbum  eius  efficax  pro  ea  quam  in  me  conferet  sapientia  profitear,  nomenque  eius  vel  indignus  confitear.  Quod  profecto  nunquam  praestabo:  adeo  sum  inscius  et  meticulosus,  nisi  sua  sufficientia  et  sapientia  meam  ignorantiam  et  inopiam  sublevet,  meamque  pusillanimitatem  sua  virtute  et  fortitudine  in  animi  magnitudinem  impavidam  erigat.  Quod  autem  tibi  perdocto  rudibus  literis  obstrepere  sim  ausus,  in  certam  tuae  humanitatis  affabilisque  modestiae,  nativae  simul  erga  domesticos  fidei  afflictos  condolentiae  et  sperati  consilii  confidentiam  errorem  reiicies.  Bene  vale,  eruditissime  praeceptor,  Dominusque  sui  spiritus  donis  te  magis  ac  magis  illustret,  te  iu  pedes  erectum  sustineat,  verbumque  suum  in  ore  tuo  ponens  ea  pectoris  et  laterum  firmitudine  ipsum  intones,  ut  corda  hominum  saxea  mollescant  et  carnea  fiant:  corpusculum  praeterea  istud  tuum,  in  se  quidem  contemptibile,  verum  virtute  Domini  admirabile,  ipsisque  adversariis,  quantumlibet  audacibus  et  torvis,  prae  dotibus  ingenii,  solo  etiam  nomine  terrificum  una  cum  sana  mente  diu  incolume  suae  ecclesiae  per  Iesum  Christum  servet.  Non  est  quod  vel  elemento  me  digneris:  verum  si  pro  tua  cle-