48:546  rum  et  literale,  ut  vocant,  testimonium  exstet:  dubium  non  est  quin  doctrinam  habuerint  per  manus  traditam  a  patribus,  ex  qua  discerent  referre  ad  Christum  omnes  figuras.  Et  prophetae,  qui  de  Christo  apertius  vaticinati  sunt,  sicuti  non  nisi  ex  fonte  illo  hauriebant:  ita  fidem  fecerunt  suo  saeculo,  nihil  se  novum  vel  alienum  a  Mose  tradere.  Iam  vero  aut  suam  apologiam  non  absolvit  Paulus,  aut  illustriora  testimonia  collegit  eorum  omnium,  in  quibus  professus  fuerat  Mosem  et  prophetas  fuisse  sibi  autores.  Primus  ex  resurrectione.  Tempore  quidem  praecessit  quorundam  aliorum  resurrectio:  nempe  si  recipimus  sanctos,  quorum  mentio  -fit  apud  evangelistas^  exiisse  e  sepulcris  ante  Christum:  quod  in  raptum  Enoch  et  Heliae  competit  Sed  primum  hic  vocat,  sicut  alibi,  primitias  resurgentium.  Itaque  nomen  hoc  causam  potius  designat  quam  temporis  ordinem:  quia  Christus  resurgens  mortis  victor  et  vitae  dominus  emersit,  ut  perpetuo  regnaret,  suosque  faceret  consortes  beatae  suae  immortalitatis.  Lucis  nomine  comprehenditur  quidquid  ad  plenam  felicitatem  spectat,  sicuti  per  tenebras  mortem  et  omne  miseriae  genus  scriptura  passim  significat.  Nec  dubito  quin  Paulus  ad  prophetarum  dicta  alluserit:  Populus  qui  ambulabat  in  tenebris  vidit  lucem  magnam,  Ies.  9  (v.  1).  Item:  Ecce  tenebrae  operient  terram  et  caligo  populos:  super  te  autem  videbitur  Dominus,  Ies.  60  (v.  2).  Item  :  Ecce  iis  qui  in  tenebris  sunt  exorietur  lumen,  Ies.  42  (v.  16).  Item:  Dedi  te  in  lucem  gentium,  eodem  cap.  (v.  6)  et  49  (v.  6).  Quod  autem  lux  vitae  e  Iudaea  latius  diffundi  ad  gentes  debuerit,  ex  compluribus  oraculis  patet.  24.  Haec  autem  quum  pro  se  diceret,  Festus  magna  voce  ait:  Insanis  Paule,  multae  literae  te  ad  insaniam  convertunt.  25.  Et  Paulus:  Non  insanio,  inquit,  optime  Feste,  sed  veritatis  et  sobrietatis  verba  eloquor.  26.  Scit  enim  de  his  rex,  apud  quem  et  libere  loquor,  latere  enim  eum  nihil  horum  arbitror:  neque  enim  hoc  in  angulo  gestum  est  27.  Credis,  rex  Agrippa,  prophetis?  Scio,  quod  credis.  28.  Agrippa  autem  ad  Paulum  ait:  Brevi  persuades  mihi  ut  fiam  Christianus.  29.  Et  Paulus  ait:  Optarim  a  Deo  et  modica  in  parte  et  magna,  non  te  modo,  sed  omnes  etiam  qui  me  audiunt,  hodie  esse  tales,  qualis  ego  sum,  exceptis  vinculis  his.  30.  Et  haec  eo  loquuto  surrexit  rex  ac  praeses  et  Bernice,  et  qui  assidebant  eis.  31.  Et  quum  secessissent,  loquebantur  inter  se,  dicentes  :  Nihil  morte  aut  vinculis  dignum  facit  homo  iste.  32.  Agrippa  autem  Festo  dixit:  Dimitti  poterat  homo  hic,  si  non  appellasset  Caesarem.  24.  Festus  magna  voce.  Ostendit  haec  Festi  acclamatio  quantum  apud  reprobos  proficiat  Dei  veritas:  dum  scilicet,  quantumvis  probe  testata  et  35